Akapit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tekst podzielony na akapity wyróżnione wcięciami

Akapit (łac. a capite, od głowy, od początku) – podstawowy sposób dzielenia łamu na rozpoznawalne wzrokiem mniejsze fragmenty w celu zwiększenia czytelności tekstu. Podstawowa jednostka logiczna dłuższego tekstu, składająca się z jednego lub wielu zdań stanowiących pewną całość treściową (myśl). Zadaniem akapitu jest wyraźne zaznaczenie nowej myśli w bieżącym wątku wypowiedzi.

Czasami jako synonimy akapitu są stosowane terminy ustęp, werset i paragraf, jednak mają one inne znaczenie.

Zasady tworzenia akapitów[edytuj | edytuj kod]

Akapity buduje się poprzez:

  1. wcięcie akapitowe – odsunięcie pierwszego wiersza akapitu od marginesu[1]. Typowa wielkość wcięcia akapitowego to 1 firet[2].
  2. odstęp międzyakapitowy – zwiększenie odstępu między akapitami za pomocą stosownej opcji w programie do składu lub metodą nieprofesjonalną przez wstawienie pustego wiersza[3].

Pierwszy wiersz akapitu to wiersz akapitowy, a ostatni to wiersz końcowy[2].

Typowe błędy[edytuj | edytuj kod]

Przy dzieleniu akapitu między sąsiednimi łamami (lub kolumnami) należy dbać, aby zarówno na początku, jak i na końcu akapitu znajdowały się co najmniej dwa wiersze tekstu. Najczęstszymi błędami pojawiającymi się podczas dzielenia tekstu są:

  • szewc – ostatni (jako jedyny) na dole łamu pierwszy wiersz akapitu
  • bękart – pierwszy na górze łamu ostatni wiersz akapitu (jako jedyny)
  • wdowa – krótki wyraz lub końcówka przeniesionego wyrazu w wierszu końcowym[4]
  • sierotka – wiszący wyraz (najczęściej spójnik lub przyimek).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Podstawy formatowania akapitów. [dostęp 2014-05-15].
  2. a b Robert Chwałowski: Akapit. typografia.info, 12.04.2010. [dostęp 2016-10-03].
  3. Andrzej Gołąb: Aka­pit na celowniku. Chochlikdrukarski.com. [dostęp 2014-05-15].
  4. Rafał Świątek: Mikrokosmos. W: Typografia po polsku [on-line]. 30 grudnia 2010. [dostęp 2014-05-15].