Akcja w Pińsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Akcja w Pińsku – rozbicie niemieckiego więzienia w Pińsku przez oddział Jana Piwnika „Ponurego” przeprowadzona 18 stycznia 1943 roku.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1942 r. Komendant Główny AK, gen. Stefan Rowecki ps. „Grot” wyznaczył zadanie przeprowadzenia akcji odbicia 3 ludzi (kpt. Alfreda Paczkowskiego ps. „Wania”, komendanta III odcinka „Wachlarza”, Mieczysława Eckhardta ps. „Bocian”, Mariana Czarneckiego ps. „Ryś” i Piotra Downara ps. „Azorek”) z więzienia w Pińsku.[1]

Po długich przygotowaniach akcja odbyła się 18 stycznia 1943 r. Celem było więzienie Gestapo w Pińsku gdzie zaplanowano odbicie więźniów. O godz. 17. Grupa bojowa Armii Krajowej dowodzona przez „Ponurego”, wdarła się samochodem osobowym na dziedziniec więzienia, druga grupa pod dowództwem „Czarki” wdarła się do więzienia przez płot na tyłach domu mieszkalnego, a trzecia grupa „Kawy” sforsowała ogrodzenie, opanowała administrację i zabiła komendanta więzienia. Inni partyzanci AK przecięli druty telefoniczne zrywając kontakt z Pińska. W wyniku akcji uwolniono osadzonych oficerów AK, których odwieziono ich do Warszawy.[1]

Za tę akcję Jan Piwnik został odznaczony Orderem Virtuti Militari. Akcja pińska została uznana za wzorcową i na jej podstawie prowadzono szkolenia dywersji. W odwecie za jej przeprowadzenie Niemcy kilka dni później rozstrzelali 30 zakładników.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Königsberg: Droga "Ponurego". Rys biograficzny majora Jana Piwnika. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2011. ISBN 978-83-7399-475-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]