Akroterion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwór w Sarnowie - akroterion
Porządek dorycki

Akroterion, akroterium (naszczytnik) – terakotowa, marmurowa lub brązowa dekoracja, która wieńczyła szczyt i boczne narożniki frontonu w klasycznych budowlach greckich i rzymskich[1][2]. W najwcześniejszym okresie występowania (VII w. p.n.e.) miał kształt terakotowej, kolistej tarczy, z czasem przybrał formy bardziej skomplikowane: palmety, woluty, liści akantu, trójnogów, zwierząt lub postaci mitologicznych[1]. Postacie przedstawione na akroterionach często uzupełniały rzeźbiarskie sceny znajdującymi się na tympanonach[1].

Akroterionami wieńczono także obiekty małej architektury, m.in. stele grobowe[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 14. ISBN 978-83-213-4726-4.
  2. a b Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 5. ISBN 83-01-12365-6.