Aktywa trwałe
Aktywa trwałe (majątek trwały) – obejmują składniki majątku o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż 12 miesięcy licząc od dnia bilansowego, tj. dnia, na który sporządzono bilans[1].
Aktywa trwałe charakteryzują się tym, że wykorzystywane są do realizacji wielu cykli operacyjnych[2], zużywając się stopniowo. Zgodnie z artykułem 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o rachunkowości przez aktywa trwałe rozumie się aktywa jednostki, które nie są zaliczane do aktywów obrotowych.
Inna definicja aktywów trwałych to: kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe powstałe w wyniku zdarzeń przeszłych, o wiarygodnie określonej wartości, o okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż jeden rok, które w przyszłości spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.
W skład majątku trwałego wchodzą:
- wartości niematerialne i prawne,
- rzeczowe aktywa trwałe: środki trwałe, środki trwałe w budowie, zaliczki na środki trwałe w budowie,
- należności długoterminowe,
- inwestycje długoterminowe,
- długoterminowe rozliczenia międzyokresowe.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Justyna Godawska, Natalia Iwaszczuk, Finanse, Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, 2023, s. 225, ISBN 978-83-963036-6-0.
- ↑ E. Walińska: Bilans jako fundament sprawozdawczości finansowej w kontekście zmian współczesnej rachunkowości. Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer Business, 2009. ISBN 978-83-7251-784-5., s. 73.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 (ISAP))
- M. Turzyński: Ustawa o rachunkowości – po nowelizacji. Warszawa: Dom Wydawniczy ABC, 2002. ISBN 83-7284-520-4.
- E. Walińska: Bilans jako fundament sprawozdawczości finansowej w kontekście zmian współczesnej rachunkowości. Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer Business, 2009. ISBN 978-83-7251-784-5.