Aktywa trwałe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Majątek trwały, aktywa trwałe – część aktywów jednostki gospodarczej o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż jeden rok obrotowy.

Aktywa trwałe charakteryzują się tym, że wykorzystywane są do realizacji wielu cykli operacyjnych[1], zużywając się stopniowo. Zgodnie z artykułem 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o rachunkowości przez aktywa trwałe rozumie się aktywa jednostki, które nie są zaliczane do aktywów obrotowych. Inna definicja aktywów trwałych to: kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe powstałe w wyniku zdarzeń przeszłych, o wiarygodnie określonej wartości, o okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż jeden rok, które w przyszłości spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.

W skład majątku trwałego wchodzą:

Przypisy

  1. E. Walińska: Bilans jako fundament sprawozdawczości finansowej w kontekście zmian współczesnej rachunkowości. Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer Business, 2009. ISBN 9788372517845., s. 73.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ustawa z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości Dz.U. z 2013 r. poz. 330, 613, z 2014 r. poz.768, 1100, z 2015 r. poz.4.
  • M. Turzyński: Ustawa o rachunkowości – po nowelizacji. Warszawa: Dom Wydawniczy ABC, 2002. ISBN 83-7284-520-4.
  • E. Walińska: Bilans jako fundament sprawozdawczości finansowej w kontekście zmian współczesnej rachunkowości. Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer Business, 2009. ISBN 9788372517845.