Akwametria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Akwametria – zespół metod z zakresu chemii analitycznej ilościowej obejmującej metody oznaczania zawartości wody w substancjach nieorganicznych, organicznych i ich mieszaninach, w postaci ciekłej (np. oleje), stałej (np. produkty farmaceutyczne, susze roślinne, mąka) lub gazowej[1]. Do metod akwametrycznych zalicza się metody, w przypadku których selektywnie oznaczana jest woda (np. miareczkowanie lub chromatografię), co wyklucza powszechnie stosowaną metodę grawimetryczną (suszarkową), służącą do zgrubnego oznaczania zawartości wody wraz z innymi składnikami lotnymi[2].

Podstawową, najpowszechniej stosowaną i historycznie pierwszą metodą jest opracowane w 1935 roku miareczkowanie metodą Karla Fishera.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Klepacka i inni, Analiza żywności. Cz. 1, wyd. Wyd. 6, Warszawa: Fundacja - Rozwój SGGW, 2005, ISBN 83-7274-063-1, OCLC 749756585 [dostęp 2019-01-09].
  2. Marczenko, Zygmunt (1922-2002)., Chemia analityczna. 2, Chemiczne metody analizy ilościowej, wyd. Wyd. 10, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2004, ISBN 83-01-14157-3, OCLC 749367159 [dostęp 2019-01-09].