Aladyn (film 1992)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu z 1992 roku. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Aladyn
Aladdin
Gatunek film animowany
fantasy
Data premiery Polska 24 grudnia 1993
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 90 min
Reżyseria Ron Clements,
John Musker
Scenariusz Roger Allers,
Ron Clements,
Ted Elliott,
Terry Rossio
Główne role Scott Weinger,
Robin Williams,
Linda Larkin,
Jonathan Freeman,
Frank Welker,
Gilbert Gottfried
Muzyka Alan Menken
Montaż Mark A. Hester,
H. Lee Peterson
Dystrybucja Buena Vista Pictures
Budżet $ 28 000 000
Poprzednik -
Kontynuacja Aladyn: Powrót Dżafara
Wikicytaty Aladyn (film 1992) w Wikicytatach

Aladyn – pełnometrażowy film animowany z 1992 roku wyprodukowany przez Walt Disney Pictures, trzydziesty pierwszy film z kanonu filmów animowanych Disney Company. Jest to swobodna adaptacja historii o Aladynie i magicznej lampie z Księgi tysiąca i jednej nocy.

Film doczekał się dwóch sequeli: Aladyn: Powrót Dżafara (1994) i Aladyn i król złodziei (1996) oraz wersji serialowej: Aladyn z 1994 roku.

Aladyn otrzymał 2 Oscary za najlepszą muzykę i za piosenkę "A Whole New World". Był nominowany jeszcze w kategoriach: dźwięk, montaż dźwięku i za piosenkę "Friend Like Me".

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Aladyn, ubogi chłopiec, zakochuje się w księżniczce Dżasmine. Ścigany przez Dżafara, znajduje starą lampę i wywołuje mieszkającego w niej Dżina. Ten w zamian za uwolnienie zgadza się spełnić trzy życzenia młodzieńca. Aby księżniczka wzięła ślub, jej wybranek musi być księciem. Aladyn musi więc zamienić się w księcia, aby jego wybranka się w nim zakochała. Tymczasem Dżafar znalazł pismo, w którym napisane jest, że jeśli dziewczyna nie wybierze sobie księcia, to musi poślubić właśnie Dżafara. Kiedy do miasta przybywa książę Ali (Aladyn), Dżasmina na początku nie darzy go sympatią, w końcu jednak się w nim zakochuje i domyśla się, że Ali to biedny chłopak, którego spotkała wcześniej na bazarze. Aladyn jednak mówi, że jest księciem, który udaje czasem biedaka, aby odejść od codziennych zajęć. Zaraz po gorącym pocałunku z Dżasminą Ali zostaje uderzony w głowę przez rozbójników (sługi Dżafara) i wrzucony do rzeki. Ratuje go Dżin. Kiedy Sułtan stwierdza, że Dżafar powinien zostać mężem Dżasminy, pojawia się Aladyn. Kiedy Dżafar ucieka, wymyśla kolejny plan. Kradnie lampę z Dżinem, który od teraz musi wykonywać jego rozkazy. Dżafar staje się nowym Sułtanem, więzi Dżasminę i jej ojca, a Aladyna wysyła na pewną śmierć, zaraz po tym, jak wyjaśnia Dżasminie prawdę. Aladynowi udaje się jednak wydostać z pułapki i zaczyna walczyć z Dżafarem, który rozkazał Dżinowi, żeby to właśnie Dżafar stał się najpotężniejszym Dżinem. Trafia on do lampy i zostaje wysłany do dziwnej jaskini. Aladyn wywołuje życzenie, które uwalnia Dżina na zawsze, nie ma on już pana. Sułtan zmienia zasadę za mąż pójścia księżniczki, więc niedługo Aladyn wraz z Dżasminą staną się małżeństwem.

Postacie[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Opis
Aladyn
Dżasmina księżniczka
Dżinn
Sułtan ojciec Dżasminy
Abu małpa, przyjaciel Aladyna.
Latający dywan mały przyjazny dywan, mieszkał w jaskini cudów
Dżafar wielki wezyr
Jago papuga Dżafara.

Błędy[edytuj | edytuj kod]

  • Aladyn został wrzucony do wody. Próbował potrzeć lampę, ale stracił przytomność. Potarł ją przypadkiem. Dżin powiedział, że nie może go ocalić, jeśli nie wypowie życzenia. Mimo to ocalił go. Aladyn odzyskał przytomność po wyciągnięciu z wody. Choć nie wypowiedział życzenia, liczyło się to jako drugie.
  • Drugim życzeniem Dżafara było stać najpotężniejszym czarownikiem na ziemi. Ale chwilę wcześniej Dżin, jako olbrzym, przeniósł pałac sułtana na wzgórze. Dżin nie robi takich usług za darmo. Zatem drugie życzenie Dżafara musiało być tak naprawdę trzecim.

Opinie o filmie[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego[1]
…perfekcyjnie animowana i ozdobiona wieloma melodyjnymi piosenkami.

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: STUDIO OPRACOWAŃ FILMÓW W WARSZAWIE
Reżyseria: Maria Piotrowska
Dialogi polskie: Elżbieta Łopatniukowa
Teksty piosenek: Filip Łobodziński
Dźwięk: Alina Hojnacka-Przeździak
Montaż: Gabriela Turant-Wiśniewska
Kierownictwo produkcji: Mieczysława Kucharska
W wersji polskiej wystąpili:

i inni

Śpiewał: Chór Opery i Baletu Teatru Wielkiego w Warszawie pod kierownictwem Mirosława Janowskiego

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. VII.

Przypisy

  1. The Best of Video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. VII.