Aladyn (film 1992)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy filmu animowanego z 1992 roku. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Nie mylić z: brytyjskim filmem animowanym z 1992 roku.
Aladyn
Aladdin
Aladyn
Gatunek animacja
fantasy
Rok produkcji 1992
Data premiery Ziemia 8 listopada 1992
Stany Zjednoczone 25 listopada 1992
Polska 6 grudnia 1993
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 90 min
Reżyseria Ron Clements
John Musker
Scenariusz Roger Allers
Ron Clements
Ted Elliott
Terry Rossio
Główne role Scott Weinger
Robin Williams
Linda Larkin
Jonathan Freeman
Frank Welker
Gilbert Gottfried
Douglas Seale
Muzyka Alan Menken
Montaż Mark A. Hester
H. Lee Peterson
Wytwórnia Walt Disney Pictures
Silver Screen Partners IV
Walt Disney Feature Animation
Dystrybucja Stany Zjednoczone Buena Vista Pictures
Polska Syrena EG (kino)
Polska Imperial Entertainment (VHS, DVD)
Polska CD Projekt (DVD, Blu Ray)
Polska Galapagos Films (DVD, Blu Ray)
Budżet 28 000 000 USD
Przychody brutto 504 050 219 USD
Kontynuacja Aladyn: Powrót Dżafara

Aladyn – pełnometrażowy film animowany z 1992 roku wyprodukowany przez Walt Disney Pictures, trzydziesty pierwszy film z kanonu filmów animowanych Disneya. Jest to swobodna adaptacja historii o Aladynie i magicznej lampie z Księgi tysiąca i jednej nocy.

Film doczekał się dwóch sequeli: Aladyn: Powrót Dżafara (1994) i Aladyn i król złodziei (1996) oraz wersji serialowej: Aladyn z 1994 roku.

Aladyn otrzymał 2 Oscary za najlepszą muzykę i za piosenkę „A Whole New World”. Był nominowany jeszcze w kategoriach: dźwięk, montaż dźwięku i za piosenkę „Friend Like Me”. W Polsce film został w kinach wznowiony w wersji Disney Digital 3D 7 sierpnia 2013 roku.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Aladyn, ubogi chłopiec, zakochuje się w księżniczce Dżasmine. Ścigany przez Dżafara, znajduje starą lampę i wywołuje mieszkającego w niej dżina. Ten w zamian za uwolnienie zgadza się spełnić trzy życzenia młodzieńca. Aby księżniczka wzięła ślub, jej wybranek musi być księciem. Aladyn musi więc zamienić się w księcia, aby jego wybranka się w nim zakochała. Tymczasem Dżafar znalazł pismo, w którym napisane jest, że jeśli dziewczyna nie wybierze sobie księcia, to musi poślubić właśnie Dżafara. Kiedy do miasta przybywa książę Ali (Aladyn), Dżasmina na początku nie darzy go sympatią, w końcu jednak się w nim zakochuje i domyśla się, że Ali to biedny chłopak, którego spotkała wcześniej na bazarze. Aladyn jednak mówi, że jest księciem, który udaje czasem biedaka, aby odejść od codziennych zajęć. Zaraz po gorącym pocałunku z Dżasminą Ali zostaje uderzony w głowę przez rozbójników (sługi Dżafara) i wrzucony do rzeki. Ratuje go dżin. Kiedy sułtan stwierdza, że Dżafar powinien zostać mężem Dżasminy, pojawia się Aladyn. Kiedy Dżafar ucieka, wymyśla kolejny plan. Kradnie lampę z Dżinem, który od teraz musi wykonywać jego rozkazy. Dżafar staje się nowym sułtanem, więzi Dżasminę i jej ojca, a Aladyna wysyła na pewną śmierć, zaraz po tym, jak wyjaśnia Dżasminie prawdę. Aladynowi udaje się jednak wydostać z pułapki i zaczyna walczyć z Dżafarem, który rozkazał Dżinowi, żeby to właśnie Dżafar stał się najpotężniejszym dżinem. Trafia on do lampy i zostaje wysłany do dziwnej jaskini. Aladyn wywołuje życzenie, które uwalnia Dżina na zawsze, nie ma on już pana. Sułtan zmienia zasadę za mąż pójścia księżniczki, więc niedługo Aladyn wraz z Dżasminą staną się małżeństwem.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

Pozytywni[edytuj | edytuj kod]

  • Alladyn - główny bohater filmu.
  • Sułtan - władca Turcji.
  • Dżin - duch z lampy.

Negatywni[edytuj | edytuj kod]

  • Dżafar - turecki wezyr. Pod koniec filmu przybrał formę kobry, a potem zmienił się w złego Dżina.
  • Bandyci

Obsada (głosy)[edytuj | edytuj kod]

Opinie o filmie[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego[1]
…perfekcyjnie animowana i ozdobiona wieloma melodyjnymi piosenkami.

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: Studio Opracowań Filmów w Warszawie
Reżyseria: Maria Piotrowska
Dialogi polskie: Elżbieta Łopatniukowa
Teksty piosenek: Filip Łobodziński
Dźwięk: Alina Hojnacka-Przeździak
Montaż: Gabriela Turant-Wiśniewska
Kierownictwo produkcji: Mieczysława Kucharska
W wersji polskiej wystąpili:

i inni

Śpiewał: Chór Opery i Baletu Teatru Wielkiego w Warszawie pod kierownictwem Mirosława Janowskiego

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. VII.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Best of Video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. VII.