Przejdź do zawartości

Aladyn (film 1992)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Aladyn
Aladdin
Ilustracja
Gatunek

fantasy, przygodowy, komedia, musical

Rok produkcji

1992

Data premiery

25 listopada 1992
6 grudnia 1993 (Polska)

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

90 minut

Reżyseria

Ron Clements, John Musker

Scenariusz

Ron Clements, John Musker, Ted Elliott, Terry Rossio

Główne role

Scott Weinger
Robin Williams
Linda Larkin
Jonathan Freeman
Frank Welker
Gilbert Gottfried
Douglas Seale

Muzyka

Alan Menken

Scenografia

R.S. Vander Wende, Bill Perkins

Montaż

Mark A. Hester, H. Lee Peterson

Produkcja

Ron Clements, John Musker

Wytwórnia

Walt Disney Pictures
Walt Disney Feature Animation
Silver Screen Partners IV

Dystrybucja

Buena Vista Pictures Distribution, Inc.

Budżet

28 mln USD

Przychody brutto

504 mln USD

Kontynuacja

Aladyn: Powrót Dżafara

Strona internetowa

Aladyn (ang. Aladdin) – amerykański film animowany z 1992 roku wyprodukowany przez Walt Disney Pictures, trzydziesty pierwszy film z kanonu filmów animowanych Disneya oraz czwarty z tzw. Renesansu Disneya. Główny bohater Aladyn jest swobodnym nawiązaniem do postaci Aladyna z jednej z baśni Księgi tysiąca i jednej nocy.

Stał się najbardziej dochodowym filmem 1992 roku, który zarobił ponad 504 miliony dolarów światowych przychodów ze sprzedaży biletów[1]. Po premierze stał się pierwszym filmem animowanym, który osiągnął pół miliarda dolarów i był najbardziej dochodowym filmem animowanym wszech czasów, dopóki nie został wyprzedzony przez Króla lwa z 1994 roku[2].

Aladyn otrzymał 2 Oscary za najlepszą muzykę i za piosenkę „A Whole New World”. Był nominowany jeszcze w kategoriach: dźwięk, montaż dźwięku i za piosenkę „Friend Like Me”[3].

Film doczekał się dwóch sequeli: Aladyn: Powrót Dżafara (1994) i Aladyn i król złodziei (1996) oraz wersji serialowej: Aladyn z 1994 roku. W 2019 roku powstał aktorski remake pod tym samym tytułem.

Fabuła

[edytuj | edytuj kod]

W sułtanacie Agrabah położonym w średniowiecznej Arabii uliczny handlarz przedstawia widzom historię zaczarowanej lampy. Była ona poszukiwana przez tajemniczego Dżafara. Lampa znajduje się w ukrytej Jaskini Cudów. Zrekrutowany przez niego złoczyńca Gazeem wchodzi do Jaskini Cudów, lecz zostaje przez nią zabity. Jaskinia mówi mu, że tylko osoba będąca tzw. nieoszlifowanym diamentem jest godna jej wejścia. W Agrabah ubogi nastolatek Aladyn żyje z drobnych kradzieży i z tego powodu wiecznie ucieka sułtańskiej straży. Jego jedynym towarzyszem jest małpka Abu. Ratuje on biedne dzieci przed aroganckim księciem Achmedem z zagranicy jawnie gardzącym Aladynem, który marzy o polepszeniu swego statusu społecznego[4][5].

Tymczasem córka owdowiałego sułtana – Dżasmina zniechęca do siebie Achmeda. Jest zdenerwowana swoim obowiązkiem poślubienia księcia ze względu na prawo, a nie z miłości. Także czuje się więźniem w pałacu. Sułtan stara się ją zrozumieć i zwierza się wielkiemu wezyrowi, którym jest Dżafar manipulujący władcą magicznym berłem. Dżasmina w przebraniu ucieka z pałacu, by ujrzeć świat zewnętrzny. Na bazarze zostaje uratowana przed wściekłym kupcem Faroukiem przez Aladyna, który się w niej zakochuje. Gdy rozwija się więź między nim i Dżasminą, straż aresztuje go na rozkaz Dżafara. Po aresztowaniu ujawnia się Dżasmina, w pałacu konfrontuje się z Dżafarem, aby żądać uwolnienia Aladyna. Jednak ten mówi, że na chłopaku wykonano już wyrok śmierci za porwanie księżniczki[6][7].

W rzeczywistości Aladyn nadal żyje uwięziony. Od dłuższego czasu był obserwowany przez Dżafara przeczuwającego, że to on jest „nieoszlifowanym diamentem”. W przebraniu starego żebraka uwalnia Aladyna i prowadzi go do Jaskini Cudów, nakazując mu zdobyć lampę. Jaskinia zezwala Aladynowi na wejście, ale przestrzega go przed dotknięciem czegokolwiek poza lampą. Aladyn znajduje w środku zarówno lampę, jak i latający dywan, ale Abu łapczywie łapie duży klejnot, powodując zawalenie się jaskini. Aladyn daje lampę Dżafarowi, który zrzuca go i Abu do zapadającej się jaskini, ale wcześniej Abu udaje się wykraść mu lampę. Aladyn pocierając lampę, wywołuje mieszkającego w niej dżina. Ten jako sługa posiadacza lampy jest zobligowany do spełnienia jego trzech życzeń[8][9].

Dżin wyciąga z Jaskini Cudów Aladyna, który używając podstępu nie wykorzystał przy tym ani jednego życzenia. Dżin wyjawia, że jest niewolnikiem lampy i marzy o byciu wolnym, wobec czego Aladyn obiecuje w jednym z życzeń dać mu wolność. Jego pierwszym życzeniem jest zamiana w księcia, sądząc że tylko tak zdobędzie względy Dżasminy. Tymczasem konflikt Dżafara i Dżasminy przybiera na sile. Jago, papuga Dżafara sugeruje mu poślubienie Dżasminy, by potem zabić ją i jej ojca, by samemu stać się sułtanem. Okłamuje sułtana o piśmie mówiącym, że jeśli księżniczka nie wybierze sobie męża, to musi poślubić wielkiego wezyra. Gdy do miasta przybywa Aladyn jako książę Ali Ababwa, Dżasmina na początku nie darzy go sympatią. W końcu się w nim zakochuje i rozpoznaje w Alim biednego chłopaka z bazaru[10][11].

Aladyn wstydząc się swego pochodzenia mówi, że jest księciem czasem udającym biedaka, aby odejść od codziennych zajęć. Zaraz po gorącym pocałunku z Dżasminą Ali zostaje uderzony w głowę przez sługi Dżafara, a następnie wrzucony do rzeki. Ratuje go dżin wykorzystując jego drugie życzenie. Gdy sułtan stwierdza, że Dżafar zostanie mężem Dżasminy, pojawia się Aladyn i odkrywa manipulacje Dżafara wobec sułtana. Podczas ucieczki Dżafar poznaje prawdziwą tożsamość Alego. Aladyn czując się, że zdobył miłość Dżasminy i szacunek sułtana w nieuczciwy sposób niechętnie łamie obietnicę daną dżinowi. Uważa, że bez pomocy dżina nie uda mu się utrzymać fałszywej tożsamości. Jago kradnie lampę z dżinem, który od teraz musi wykonywać rozkazy Dżafara[12][13].

Wykorzystując dwa pierwsze życzenia Dżafar staje się najpotężniejszym czarnoksiężnikiem i nowym sułtanem. Więzi Dżasminę i jej ojca, a Aladyna wysyła na pewną śmierć, zaraz po tym, jak demaskuje go przed Dżasminą. Aladynowi udaje się jednak wydostać z pułapki i wraz z latającym dywanem i Abu dociera do Agrabahu, gdzie Dżasmina próbuje pomóc mu odzyskać lampę. Dżafar zauważa to i w postaci gigantycznej kobry walczy z Aladynem. Ten drwi z niego za bycie mniej potężnym od dżina. Dżafar rozkazuje dżinowi, żeby uczynił go najpotężniejszym dżinem. Za późno orientuje się, że podstępem Aladyna został niewolnikiem nowej lampy i wraz z Jago zostaje wysłany do Jaskini Cudów. Gdy Agrabah wraca do normalności Aladyn wykorzystuje ostatnie życzenie, którym uwalnia dżina na zawsze. Sułtan zmienia zasadę zamążpójścia księżniczki, dzięki czemu niedługo Aladyn wraz z Dżasminą staną się małżeństwem[14][15].

Obsada głosowa

[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska

[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie: Studio Opracowań Filmów w Warszawie
Reżyseria: Maria Piotrowska
Dialogi: Elżbieta Łopatniukowa
Teksty piosenek: Filip Łobodziński
Dźwięk: Alina Hojnacka-Przeździak
Montaż: Gabriela Turant-Wiśniewska
Kierownictwo produkcji: Mieczysława Kucharska
Wystąpili:

Premiera

[edytuj | edytuj kod]

Filmowa premiera w polskich kinach odbyła się 6 grudnia 1993 roku z dystrybucją Syrena Entertainment Group. Film wydany na kasetach wideo z firmą Imperial Entertainment, później na DVD w wydaniu specjalnym.

Opinie o filmie

[edytuj | edytuj kod]
  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego[16]
…perfekcyjnie animowana i ozdobiona wieloma melodyjnymi piosenkami.

Inne utwory

[edytuj | edytuj kod]

Kontynuacje i remaki

[edytuj | edytuj kod]

W 1994 roku film doczekał bezpośredniego sequela na rynek domowy Aladyn: Powrót Dżafara. Bezpośrednią kontynuacją był serial Aladyn, emitowany ramach bloku The Disney Afternoon. Finałem serialu był pełnometrażowy Aladyn i król złodziei wydany w 1996 na rynek domowy[17].

W 2019 roku powstał aktorski remake pod tym samym tytułem[18].

Postacie z filmu pojawiły się w filmie krótkometrażowym Było sobie studio (2023) świętującym stulecie The Walt Disney Company[19]. Rolę Aladyna powtórzył Scott Weinger[20]. Do kwestii Dżina i Abu wykorzystano nagrania archiwalne odpowiednio Robina Williamsa, zmarłego w 2014 roku[21], i Franka Welkera.

Parki rozrywki

[edytuj | edytuj kod]

Na lata 1998–2011 wersja audio-animatronicznego pokazu scenicznego „Walt Disney’s Enchanted Tiki Room(inne języki)” w Magic Kingdom została zmodyfikowana na „The Enchanted Tiki Room (Under New Management)” z udziałem Zazu z Króla lwa (1994) i Jago[22].

W latach 2003-2016 był prezentowany spektakl muzyczny Disney’s Aladdin: A Musical Spectacular w parku tematycznym Disney California Adventure w Disneyland Resort[23].

Powstały trzy wersje podniebnej karuzeli inspirowanej Aladynem: „The Magic Carpets of Aladdin” w Magic Kingdom działająca od 2001 roku[24], „Flying Carpets Over Agrabah” w Walt Disney Studios Park działająca od 2002 roku[25] i „Jasmine’s Flying Carpets” w Tokyo DisneySea działająca od 2011 roku[26]. Wszystkie urządzenia stworzyła firma Zamperla[27][28][29].

Gry komputerowe

[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1993 roku powstały dwie gry platformowe wydane na konsole oparte na filmie Disney’s Aladdin – pierwsza(inne języki) autorstwa Virgin Games wydana na konsolę Sega Mega Drive i druga(inne języki) autorstwa Capcom wydana na konsolę Super NES[30].

W platformowej grze akcji Bonkers (1994), na podst. serialu animowanego Szmergiel, wydanej na konsolę Super NES, Magiczna Lampa z Aladyna jest jednym z trzech artefaktów, które musi odzyskać Rysiul Szmergiel[31].

Inną kontynuacją filmu jest gra komputerowa Disney’s Aladdin In Nasira Revenge (2000) wydana na PC i PlayStation[32].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Aladdin [online], Box Office Mojo [dostęp 2023-01-30].
  2. David J. Fox: ‘Aladdin’ Becomes a $200-Million Genie for Disney : Movies: Studio’s all-time top-grosser is the first animated feature to reach the box office milestone. And in its 23rd week of release, there still is no end in sight.. Los Angeles Times, 1993-21-04. [dostęp 2023-01-30]. (ang.).
  3. THE 65TH ACADEMY AWARDS | 1993. Academy of Motion Picture Arts and Sciences. [dostęp 2023-01-30]. (ang.).
  4. Weiss 2022 ↓, s. 9-12.
  5. Ferguson 1997 ↓, s. 17-19.
  6. Weiss 2022 ↓, s. 12-15, 18-20.
  7. Ferguson 1997 ↓, s. 21-41.
  8. Weiss 2022 ↓, s. 17, 21-28.
  9. Ferguson 1997 ↓, s. 43-44, 47-55.
  10. Weiss 2022 ↓, s. 29-38.
  11. Ferguson 1997 ↓, s. 73-77.
  12. Weiss 2022 ↓, s. 38-46.
  13. Ferguson 1997 ↓, s. 84-93.
  14. Weiss 2022 ↓, s. 46-54.
  15. Ferguson 1997 ↓, s. 96-112.
  16. The Best of Video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. VII.
  17. Joe Strike: Disney’s Animation Cash Crop — Direct-to-Video Sequels. Animation World Network, 2005-03-28. [dostęp 2025-12-24]. (ang.).
  18. Louise Griffin: Will Smith is ‘terrified’ to follow Robin Williams’ performance as Genie in Aladdin. Metro, 2018-11-17. [dostęp 2024-12-24]. (ang.).
  19. Leo Messana: “Once Upon a Studio” della Disney – Elenco dei personaggi in ordine di apparizione. TuttoDisneyLand, 2023-10-18. [dostęp 2024-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-06-19)]. (wł.).
  20. Shark Tooth: More of our glorious cast of Once Upon a Studio.. Instagram, 2024-02-05. [dostęp 2025-12-24]. (ang.).
  21. Melanie Gable: The making of the emotional ‘Once Upon a Studio’ Disney short. Attractions Magazine, 2023-10-15. [dostęp 2025-12-24]. (ang.).
  22. Brian Krosnick: This Attraction Was So Bad Disney Fans Cheered When it Closed Forever. Theme Park Tourist, 2016-07-08. [dostęp 2025-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-16)]. (ang.).
  23. Shawn Slater: All New ‘Frozen’-Inspired Stage Musical Coming to Disney California Adventure Park in 2016. Disney Parks, 2015-09-09. [dostęp 2025-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-17)]. (ang.).
  24. Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 545.
  25. Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 335.
  26. Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 461.
  27. Magic Carpets of Aladdin. WDW News Today. [dostęp 2025-12-24]. (ang.).
  28. Les Tapis Volants - Flying Carpets Over Agrabah®. Coaster.cloud. [dostęp 2025-12-24]. (fr.).
  29. Visitors Guide to Tokyo DisneySea. Theme Park Insider. [dostęp 2025-12-24]. (ang.).
  30. Hickey Jr. 2022 ↓, s. 161.
  31. Scullion 2020 ↓, s. 32.
  32. Disney's Aladdin in Nasira's Revenge. Moby Games. [dostęp 2025-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-24)]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]