Alain-René Lesage

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alain-René Lesage

Alain-René Lesage, inna wersja nazwiska: Le Sage (ur. 6 maja 1668 w Sarzeau, zm. 17 listopada 1747 w Boulogne) – francuski pisarz i dramaturg urodzony w Sarzeau, na półwyspie Rhuys, między Morbihan a morzem (Bretania).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Claude Lesage, ojciec pisarza był adwokatem. Matką była Jeanne Brenugat. Oboje rodzice osierocili prędko syna, a ich majątek został podzielony między opiekunów małego Alaina.

Lesage'a uczyli jezuici w Vannes. Gdy skończył 18 lat, kontynuował studia w Paryżu. W roku 1692 został członkiem palestry.

Kariera literacka Lesage'a rozpoczęła się, gdy zaczął tłumaczyć dzieła hiszpańskich autorów, takich jak Francisco de Rojas Zorrilla czy Lope de Vega.

Najbardziej znany jest jako autor powieści Diabeł kulawy (adaptacji hiszpańskiej powieści L. Veleza de Guevary), w której tytułowy diabeł zagląda bohaterom do domów przez dachy, oraz powieści pikarejskiej Przypadki Idziego Blasa.

W roku 1709 wystawił sztukę Turcaret, która była satyrą na finansistów francuskich.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

przekłady i adaptacje

  • Le Traitre puni
  • Point d'honneur
  • Don Felix de Mendoce
  • Second Book of the Ingenious Knight Don Quixote of La Mancha
  • Orlando innamorato, 1721
  • Guzman d'Alfarache, 1732 (wersja francuska)

sztuki sceniczne

  • Don Cesar Ursin
  • Les Etrennes, 1707
  • Crispin rival de son maitre, 1707
  • Turcaret, 1709

powieści

  • Le Diable boiteux, 1707., Diabeł kulawy
  • Gil Blas (Idzi Blas) (wersja angielska, wersja francuska)
    • Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres I-VI), 1715.
    • Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres VII-IX), 1724.
    • Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres X-XII), 1735.
    • Histoire de Gil Blas de Santillane, 1747. -
  • Aventures du chevalier de Beauchêne, 1733 (wersja francuska
  • Le Bachelier de Salamanque, 1736. (wersja francuska)
  • Estevanitte Gonzales, 1732
  • La Valise trouvee (wersja francuska)
  • Melange amusant de saitties d'esprit et de traits historiques les plus frappants, 1743

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • red. A. Adam, G. Lerminer, E. Morot-Sir, Literatura francuska, t.I, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1974