Albatros czarnonogi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Albatros czarnonogi
Phoebastria nigripes[1]
(Audubon, 1839)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina albatrosy
Rodzaj Phoebastria
Gatunek albatros czarnonogi
Synonimy
  • Diomedea nigripes Audubon, 1839[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Albatros czarnonogi[3] (Phoebastria nigripes) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny albatrosów (Diomedeidae). Monotypowy[4].

Albatros czarnonogi w locie
Wygląd
Brak dymorfizmu. Skrzydła brązowe; obrączka wokół nasady dzioba, plama z tyłu oka biała, reszta ciała brunatna, dziób zielonobrązowy, nogi czarne. Upierzenie robi się białe z wiekiem, brzuch staje się jasny, podobnie jak pokrywy podogonowe i kuper; dziób blaknie do żółtawego lub różowego, a nogi robią się ciemnożółte[5].
Rozmiary
Długość ciała 64–74 cm, rozpiętość skrzydeł 193–216 cm; masa ciała 2,2–4,3 kg[6].
Zasięg, środowisko
Gniazda zakłada na Północno-Zachodnich Wyspach Hawajskich, niektórych z Dalekich Wysp Mniejszych Stanów Zjednoczonych oraz na czterech odległych wyspach należących do Japonii, w tym na Torishimie[2]. Największe kolonie lęgowe znajdują się na atolach Midway i Laysan[7]. Rozprasza się na dużym obszarze nad północnym Pacyfikiem, zwłaszcza w kierunku północno-wschodnim, sięgając wybrzeży Ameryki Północnej[7], gdzie najbardziej pospolity jest latem i jesienią[5]. Sporadycznie odnotowywany na półkuli południowej[7].
Pożywienie
Żywi się ikrą ryb latających, kałamarnicami, rybami i skorupiakami, ale też odpadkami wyrzucanymi przez ludzi, w tym resztkami ryb.
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2013 roku uznaje albatrosa czarnonogiego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened). Wcześniej – od roku 2000 miał status gatunku narażonego (VU – Vulnerable), od 2003 roku status gatunku zagrożonego (EN – Endangered), a w 2012 roku znów otrzymał status gatunku narażonego[2]. Liczebność populacji w 2012 roku szacowano na około 69 tysięcy par lęgowych; trend liczebności uznaje się za rosnący. Główne zagrożenie dla gatunku to zaplątywanie się w sieci rybackie i takle (długie sznury z haczykami) – w ten sposób ginie około 6–10 tysięcy ptaków rocznie. U schyłku XX wieku do znacznego spadku liczebności przyczyniły się polowania dla piór, jednak proceder ten powstrzymano i populacja się odbudowała[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Phoebastria nigripes, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c Phoebastria nigripes, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Diomedeidae Gray,GR, 1840 - albatrosy - Albatrosses (Wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-12].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Kagu, sunbittern, tropicbirds, loons, penguins, petrels (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-07-12].
  5. a b Gosler Andrew: Atlas ptaków świata. MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
  6. Black-footed Albatross (ang.). W: All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2020-07-12].
  7. a b c d Species factsheet: Phoebastria nigripes (ang.). BirdLife International. [dostęp 2020-07-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]