Albedo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy fizyki. Zobacz też: mezokarp oraz Albedo 0.39.
Wartość procentowa odbijanego światła słonecznego na Ziemi w różnych warunkach

Albedo (łac. białość) – stosunek ilości promieniowania odbitego do padającego. Jest parametrem określającym zdolność odbijania promieni przez daną powierzchnię[1].

Wzór na albedo danej powierzchni[edytuj | edytuj kod]

A = Ir Ic-1

A - Albedo

Ir - Promieniowanie odbite

Ic - Promieniowanie padające

Astronomia[edytuj | edytuj kod]

W astronomii jest to liczba wskazująca jaka część światła padającego na ciało niebieskie jest odbijana. Planety Układu Słonecznego mają albedo od 0,142 (Merkury[2]) do 0,67 (Wenus[3]). Albedo Ziemi wynosi 0,367[4]. W Układzie Słonecznym obiektem odbijającym najwięcej padającego na niego światła słonecznego jest Enceladus, księżyc Saturna, którego albedo wynosi aż 0,99.


Albedo Ziemi[edytuj | edytuj kod]

Odbijalność Ziemi nie jest wielkością stałą i jednakową w każdym miejscu Ziemi. Wartość podana powyżej (A = 0,367) to wielkość uśredniona dla całej powierzchni i czasu. Odbijalność promieniowania słonecznego od Ziemi zależy między innymi od rodzaju podłoża, od pokrywy chmur, obecności pokrywy śnieżnej, obecności i stanu roślinności (pory roku). Ze względu na obecność lądolodów oraz pokrywy lodowej na morzach, w dużych szerokościach geograficznych albedo jest zatem znacznie większe niż w szerokości okołorównikowej. Zmiana ziemskiego albedo i efekt cieplarniany są często uważane za podstawy możliwych zmian klimatu. Do pewnych celów pojęcie albedo jako odbijalności całego promieniowania słonecznego uśrednionego po wszystkich możliwych kątach padania nie jest wystarczające i wprowadza się jego precyzyjniejsze definicje.

Albedo może również zależeć od kąta, pod jakim promienie słoneczne padają na powierzchnię. Przykładem zależności współczynnika odbicia od kierunku jest refleks słońca.

Albedo wybranych powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj powierzchni Albedo %
Śnieg zleżały 40 - 70
Śnieg świeży 75 - 95
Lód morski 36 - 50
Tundra 15 - 20
Preria 12 - 13
sawanna (pora sucha) 25 - 30
sawanna (pora deszczowa) 15 - 20
Pustynia kamienista 28 - 38
Pustynia piaszczysta 25 - 30
Wrzosowisko 10 - 12
Łąka zielona 10 - 20
las dębowy 18
las jodłowy 10
Pole uprawne 15 - 25
Pole bawełny 20 - 22
Pole ryżowe 12
Las sosnowy 14
Las iglasty 10 - 20
Buraki cukrowe 18
Ziemniaki 19
Gleba szara sucha 25 - 30
Gleba szara wilgotna 10 -20
Piasek rzeczny 43
Piasek wydmowy 20 - 45
Glina sucha 23
Glina wilgotna 16
Lita skała 12 - 15
Granit 29 - 31
Beton suchy 17 - 27
Czarna nawierzchnia dróg 5 - 10
Obszar zurbanizowany 15 - 25
Gleba czarna wilgotna 8
Gleba czarna sucha 25 - 30
Trawa zielona 26
Trawa wyschnięta 19
Las liściasty 10 - 20

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Flis: Terminy geograficzne. Wyd. V (zmienione). Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1999. ISBN 83-02-04531-4.
  2. David R. Williams: Mercury Fact Sheet (ang.). NASA, 2014-05-09. [dostęp 2015-07-20].
  3. David R. Williams: Venus Fact Sheet (ang.). NASA, 2014-05-09. [dostęp 2015-07-20].
  4. David R. Williams: Earth Fact Sheet (ang.). NASA, 2013-07-01. [dostęp 2015-07-20].