Albert Ines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Albert Ines (ur. 1 czerwca 1619[1] w Małopolsce, zm. 5 lipca 1658 w Krakowie) – poeta polsko-łaciński, jezuita.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w mieszczańskiej rodzinie kupieckiej, osiadłej w Krakowie. W roku 1637 wstąpił do zakonu jezuitów. Przez kilka lat uczył poprawnej wymowy i był kaznodzieją.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Autor Lyricorum centuria prima (Gdańsk 1655). Zbiór ten składa się z ód religijnych, satyrycznych i moralizatorskich, piętnujących wady Polaków. Inny zbiór jego wierszy nosi tytuł Lechiada (Lechias ducum, principum ac regum Poloniae, Kraków 1655). Ines wydał też zbiór 47 pieśni o historii Polski od czasów Lecha do Jana Kazimierza oraz zbiór epigramatów (1654). Był naśladowcą M. K. Sarbiewskiego.

  • Acroamatum epigrammaticorum centuriae septem, Kraków 1653; wyd. następne (powiększone) Kraków 1655; pt. Acroamata epigrammatica latino-polonica centuriae sex, Gdańsk 1655; Amsterdam 1679; Wrocław 1686; Kolonia 1733
  • Lechias ducum, principum ac regum Poloniae, Kraków 1655, drukarnia F. Cezary; wyd. następne: 1665 (według G. Korbuta; Estreicher uważa tę datę za mylną); Frankfurt n. Odrą 1680; Frankfurt n. Odrą 1713; Poznań 1733
  • Lyricorum centuria prima, Gdańsk 1655, drukarnia J. Förster (prawdopodobnie 2 edycje; jedna z nich mylnie oznaczona jako 1645); wyd. następne: Wrocław 1686; Kolonia 1723

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dawni pisarze polscy: od początków piśmiennictwa do Młodej Polski: przewodnik biograficzny i bibliograficzny. T. 2: I-Me. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2001, s. 6, seria: Z Prac Instytutu Badań Literackich PAN. ISBN 83-02-08101-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, wyd. PWN, Warszawa 1968
  • Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut, t. 2 Piśmiennictwo Staropolskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1964, s. 277