Albert Wilczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Albert Wilczyński, 1885 r.

Albert Wilczyński (ur. 16 kwietnia 1829 w Warszawie, zm. 27 kwietnia 1900 we Lwowie) - prozaik-humorysta związany ze Lwowem.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły relanej w Kielcach, w 1848 roku rozpoczął pracę jako urzędnik w Komisji Sprawiedliwości Królestwa Polskiego[1]. Gawędziarz ze szkoły Henryka Rzewuskiego. Znał się osobiście z Henrykiem Sienkiewiczem, który "każdą jego nową powiastkę brał chętnie do ręki", a także recenzował w prasie. Jego chyba najsłynniejszym utworem są Kłopoty starego komendanta.

W 1860 roku zamieszkał na wsi najpierw w Czerwonce, a potem w Żarnówce pod Siedlcami. W 1871 roku zamieszkał we Lwowie pracując jako urzędnik wydziału krajowego[2].

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Drobiazgi powieściowe (1853)
  • Kłopoty starego komendanta (1856)
  • Dziecię niedoli i dziecię próżności
  • Nasze dzieci
  • Historia mojej dubeltówki (1877)
  • Fotografie społeczne(1878)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Śp. Albert Wilczyński Czas 1900 nr 113 z 1 maja s. 3
  2. Albert Wilczyński Kurier Warszawski 1900 nr116 s. 16

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Prosto z Mostu: tygodnik literacko-artystyczny 40/1937
  • Wiesława Albrecht-Szymanowska, Wilczyński Albert, w: Dawni pisarze polscy od początków piśmiennictwa do Młodej Polski. Przewodnik biograficzny i bibliograficzny, tom V: U–Ż, uzupełnienia, indeksy (koordynacja całości Roman Loth), Warszawa 2004, s. 54

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]