Alberto Aquilani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alberto Aquilani
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1984
Rzym
Wzrost 186 cm[1]
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub UD Las Palmas
Numer w klubie 25
Kariera juniorska
Lata Klub
1999–2002 AS Roma
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2002–2009 AS Roma 102 (9)
2003–2004 Triestina (wyp.) 31 (4)
2009–2012 Liverpool 18 (1)
2010–2011 Juventus F.C. (wyp.) 33 (2)
2011–2012 A.C. Milan (wyp.) 23 (1)
2012–2015 ACF Fiorentina 81 (13)
2015–2016 Sporting CP 19 (3)
2016–2017 Delfino Pescara 1936 8 (1)
2017 Sassuolo Calcio (wyp.) 16 (0)
2017– UD Las Palmas 21 (0)
W sumie: 352 (34)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2000  Włochy U-15 8 (0)
2000–2001  Włochy U-16 13 (0)
2001  Włochy U-17 2 (0)
2002  Włochy U-18 6 (0)
2001–2003  Włochy U-19 14 (0)
2003  Włochy U-20 2 (1)
2004–2007  Włochy U-21 19 (5)
2006–2014  Włochy 38 (5)
W sumie: 102 (11)
  1. Aktualne na: 8 maja 2018.
Dorobek medalowy
Puchar Konfederacji
brąz Brazylia 2013

Alberto Aquilani (ur. 7 lipca 1984 w Rzymie) – włoski piłkarz występujący na pozycji pomocnika we hiszpańskim klubie UD Las Palmas. Były reprezentant Włoch.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Aquilani urodził się w Rzymie. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w szkółce tamtejszej AS Romy. Po przejściu z drużyny juniorskiej do kadry pierwszego zespołu w 2001, 1 sierpnia tamtego roku Alberto podpisał profesjonalny kontrakt z tym klubem. Przez rok grał jednak w rezerwach zespołu. Dopiero w sezonie 2002/2003 zadebiutował w Serie A. Miało to miejsce już pod koniec sezonu w 32. kolejce ligowej, 10 maja 2003 w wygranym 3:1 meczu z Torino FC. Nie pograł zbyt wiele, gdyż wszedł na boisko w 90. minucie meczu za Emersona. Po sezonie trener Romy, Fabio Capello stwierdził, iż lepiej dla Aquilaniego będzie, jak zostanie wypożyczony do innego klubu, by móc się ogrywać. Latem 2003 Alberto trafił więc na wypożyczenie do Triestiny Calcio, grającej w Serie B. Tam był podstawowym graczem drużyny, która zajęła 10. miejsce w lidze. Rozegrał 41 meczów i zdobył 4 bramki. Latem 2004 Aquilani powrócił do Romy, z której odszedł trener Capello. Nowy trener Luigi Delneri zaczął coraz częściej stawiać na Aquilaniego, któremu udało się wskoczyć do pierwszej jedenastki. W całym sezonie zagrał w 29 meczach, ale cała drużyna Romy wypadła w lidze słabo zajmując dopiero 8. miejsce i kwalifikując się do Pucharu UEFA, dzięki występowi w finale Pucharu Włoch. Po sezonie znów zmienił się trener i w nowym (2005/2006) zespół trenował Luciano Spalletti. Aquilani na ogół siedział na ławce rezerwowych, ale był jednym z pierwszych, którzy wchodzili w drugiej połowie. 8 stycznia 2006 zdobył jedyną bramkę dla Romy w wygranym 1:0 wyjazdowym meczu z Treviso FC – był to jego pierwszy gol w historii występów w Serie A. Aquilani miał także udział w ustanowieniu rekordowych 11 kolejnych zwycięstw w Serie A. W całym sezonie zdobył 3 bramki w 24 meczach, a z Romą po skorygowaniu tabeli po sezonie, został wicemistrzem kraju. W sezonie 2008/2009 w 14 spotkaniach zdobył 2 bramki. 7 sierpnia 2009 roku podpisał 5-letni kontrakt z Liverpoolem do którego przeniósł się za około 20 mln euro. W drużynie występował z numerem 4, z którym przed przejściem do Bayeru 04 Leverkusen występował Sami Hyypiä. W sezonie 2010–2011 grał na wypożyczeniu w Juventusie. 24 sierpnia został wypożyczony na rok do A.C. Milan z opcją pierwokupu za 6 milionów euro w razie rozegrania przez niego 25 występów w czerwono-czarnej koszulce[potrzebny przypis]. Jednakże do transferu nie doszło. 3 sierpnia 2012 roku podpisał kontrakt z Fiorentiną[2]. 6 sierpnia 2015 został piłkarzem Sportingu, z którym związał się 3 letnim kontraktem.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Aquilani grał w reprezentacji Włoch w różnych kategoriach wiekowych od Under-15 do Under-21, w której to zaliczył 13 występów i zdobył 3 bramki. Największym jego sukcesem w kadrze Under-21 było zdobycie z Włochami Młodzieżowego Mistrzostwa Europy w 2004 roku na mistrzostwach rozegranych w Niemczech. Dobra gra w lidze w 2006 roku spowodowała, że selekcjoner Roberto Donadoni w ostatniej chwili powołał Alberto za kontuzjowanego Alessandro Del Piero na towarzyskie spotkanie z Turcją. W drugiej połowie tego rozegranego 15 listopada i zremisowanego 1:1 meczu Aquilani otrzymał więc szansę debiutu w pierwszej reprezentacji "Squadra Azzurra".

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2001/02 AS Roma Włochy  Serie A 0 0
2002/03 1 0
2003/04 Triestina Calcio Serie B 41 4
2004/05 AS Roma Serie A 29 0
2005/06 24 3
2006/07 13 1
2007/08 21 3
2008/09 14 2
2009/10 Liverpool F.C. Anglia  Premier League 25 2
2010/11 Juventus F.C. Włochy  Serie A 33 2
2011/12 A.C. Milan 20 1
2012/13 ACF Fiorentina 25 7
2013/14 31 6
2014/15 25 0
2015/16 Sporting CP Portugalia  Primeira Liga 19 3
2016/17 Sassuolo Calcio Włochy  Serie A 25 1
2017/18 UD Las Palmas Hiszpania  Primera División 21 0
Łącznie w Serie A 216 18
Łącznie w Premier League 25 2
Łącznie w Primeira Liga 19 3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alberto Aquilani (hiszp.). udlaspalmas.es. [dostęp 2017-09-03].
  2. LFC confirm Aquilani transfer (ang.). Liverpool FC, 2012-08-03. [dostęp 2012-08-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]