Alberto Bigon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alberto Bigon
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 października 1947
Padwa
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1964–1966 Calcio Padova
1966–1967 SSC Napoli
1967–1970 SPAL 1907
1970–1971 U.S. Foggia
1971–1980 A.C. Milan 218 (56)
1980–1982 S.S. Lazio
1982–1984 Vicenza Calcio 57 (15)
Kariera trenerska
Lata Klub
1986–1987 Reggina Calcio
1987–1989 AC Cesena
1989–1991 SSC Napoli
1991–1992 US Lecce
1992–1993 Udinese Calcio
1994–1995 Ascoli Calcio
1996–1997 FC Sion
1997–1998 AC Perugia
1999–2000 Olympiakos SFP
2007–2008 FC Sion
2008 Interblock Lublana

Alberto Bigon (znany także jako Albertino) - włoski piłkarz, urodzony 31 października 1947 r. w Padwie.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Alberto Bigon rozpoczął grę w lidze włoskiej w roku 1967 jako zawodnik SPAL 1907. W późniejszych latach grał w barwach zespołów Padova Calcio, Napoli Soccer, U.S. Foggia, S.S. Lazio i Vicenza. Jednak największe sukcesy odniósł jako zawodnik A.C. Milan, w którym grał w latach 1971 - 1980. Wygrał z nim mistrzostwo Włoch, 3 Puchary Włoch i jeden Puchar Zdobywców Pucharów (sezon 1972/73).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Trenował takie zespoły jak: Reggina Calcio, AC Cesena (utrzymanie w Serie A), Napoli Soccer (mistrzostwo Włoch i Superpuchar Włoch 1990), US Lecce (Serie B), Udinese Calcio, Ascoli Calcio, FC Sion, AC Perugia, Olympiakos SFP, ponownie FC Sion i Interblock Lublana.