Przejdź do zawartości

Albrecht Hohenzollern (1809–1872)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Albrecht Hohenzollern
Friedrich Heinrich von Preußen
Ilustracja
Albrecht ks. pruski (ok. 1859)
książę
generał
Dynastia

Hohenzollernowie

Data i miejsce urodzenia

4 października 1809
Królewiec

Data i miejsce śmierci

14 października 1872
Berlin

Ojciec

Fryderyk Wilhelm III Pruski

Matka

Luiza Pruska

Żona

1. Marianna Orańska
2. Rozalia von Rauch

Dzieci

z Marianną Orańską:
Charlotta, Albrecht, Elżbieta, Aleksandra;
z Rozalią von Rauch:
Wilhelm, Friedrich

Odznaczenia
Order Orła Czarnego (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Królewski Korony (Prusy) Order Domowy Królewski Hohenzollernów z Mieczami na Wojennej Wstędze Order „Pour le Mérite” z Liściem Dębu Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Order Domowy Hohenzollernów z Mieczami Order Alberta Niedźwiedzia (Anhalt) Order Wierności (Badenia) Order Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Order Zasługi Korony Bawarskiej Order Maksymiliana Józefa (Bawaria) Order Henryka Lwa (Brunszwik) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Order św. Jerzego (Hanower) Order Gwelfów (Hanower) Order Lwa Złotego (Hesja) Order Ludwika (Hesja) Medal Zasługi Wojskowej (Lippe0 Order Korony Wendyjskiej (Meklemburgia) Krzyż Zasługi Wojskowej (Meklemburgia-Schwerin) Krzyż Zasługi Wojennej (Meklemburgia-Strelitz) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie wojny) Order Domowy i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika (Oldenburg) Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Korony Rucianej (Saksonia) Order Sokoła Białego (Saksonia-Weimar) Order Ernestyński (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Świętego Ferdynanda (Sycylia) Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej Order Zasługi Wojskowej (Wirtembergia)

Friedrich Heinrich Albrecht (ur. 4 października 1809 w Królewcu, zm. 14 października 1872 w Berlinie) – książę (Prinz von Preußen) i generał pruski, 1830–1849 mąż królewny niderlandzkiej Marianny Orańskiej.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Albrecht urodził się jako dziewiąte dziecko i najmłodszy syn królewskiej pary pruskiej Fryderyka Wilhelma III i Luizy Mecklemburg-Strelitz w Królewcu, gdzie rodzina przebywała na dobrowolnym wygnaniu po ucieczce z okupowanego przez Napoleona Berlina. W pierwszym roku życia stracił matkę. Według zwyczajów panujących w rodzie Hohenzollernów (utrzymywanych do 1918) w wieku lat 10 przywdział mundur oficerski 1 Pułku Gwardii Pieszej. W 1829 wstąpił do kawalerii i pozostał w niej do końca życia. W wojnie prusko-austriackiej w 1866 walczył m.in. w bitwie pod Sadową. W czasie wojny francusko-niemieckiej (1870–1871) znając swoje ograniczenia[1], nie przyjął ofiarowanego mu przez brata Wilhelma I dowództwa jednej z armii i zadowolił się dowodzeniem 4 Dywizją Kawalerii. Zmarł jako generał-pułkownik i szef 1. Pułku Dragonów, który potem do 1918 nosił jego imię[2].

Z małżeństwa z Marianną Orańską, które rozpadło się w 1845 i zakończyło rozwodem w 1849, mieli czworo dzieci[1]:

  • Fryderyka Luiza Wilhelmina Marianna Charlotta (1831–1855), od 1850 księżna Saksonii-Meiningen
  • Fryderyk Wilhelm Nikolaus Albrecht (1837–1906), w latach 1885–1906 regent Księstwa Brunszwiku
  • Fryderyka Luiza Wilhelmina Elżbieta (27 sierpnia – 9 października 1840)
  • Fryderyka Wilhelmina Luiza Elżbieta Aleksandra (1842–1906), od 1865 księżna Meklemburgii-Schwerinu

W 1853 Albrecht zawarł źle przyjęte przez dwór brata, króla Fryderyka Wilhelma IV, morganatyczne małżeństwo z Rozalią von Rauch (1820–1879), córką ministra wojny Gustava von Raucha, opuścił Prusy i osiedlił się w Dreźnie, w wybudowanym przez siebie pałacu Albrechtsberg. Dynastia pruska pogodziła się z nim dopiero po wstąpieniu na tron pruski drugiego brata, Wilhelma I (1861)[1]. Miał z Rozalią dwóch synów, którzy otrzymali od Wilhelma I tytuł hrabiów von Hohenau:

  • Georg Albrecht Wilhelm (1854–1930)
  • Bernhard Wilhelm Albrecht Friedrich (1857–1914)

Linia Albrechta wygasła po mieczu w 1940 wraz ze śmiercią jego wnuka, księcia Friedricha Heinricha, ostatniego właściciela pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim[1]. Dobra kłodzkie przypadły księciu Waldemarowi von Hohenzollernowi.

Albrecht posiadał oprócz Albrechtsbergu także pałac Prinz-Albrecht-Palais w Berlinie przy Wilhelmstrasse 102. Wynajęty w 1931 roku władzom Rzeszy, pałac był od 1934 główną siedzibą gestapo[1]. Dziś na jego miejscu stoi Muzeum Topografia Terroru (niem. Topographie des Terrors).

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia księcia Albrechta to między innymi[2]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e Henryk Grzybowski, Książęta pruscy na Ziemi Kłodzkiej [w:] Popularna Encyklopedia Ziemi Kłodzkiej, t. II, Kłodzko-Nowa Ruda: Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe, 2009, s. 163–165.
  2. a b Rangliste 1871 ↓, s. 346.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]