Albrecht Kossel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Albrecht Kossel
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Ludwig Karl Martin Leonhard Albrecht Kossel

Data i miejsce urodzenia

16 września 1853
Rostock

Data i miejsce śmierci

5 lipca 1927
Heidelberg

Zawód, zajęcie

biochemik, lekarz, fizjolog

Narodowość

niemiecka

Alma Mater

Uniwersytet w Rostocku

Uczelnia

Uniwersytet Strasburski

Ludwig Karl Martin Leonhard Albrecht Kossel (ur. 16 września 1853 w Rostocku, zm. 5 lipca 1927 w Heidelbergu) – niemiecki biochemik, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny w 1910 roku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Na studiach medycznych odkrył pasję do chemii fizjologicznej, która dopiero zaczynała się rozwijać w sferze naukowej. W roku 1877 uzyskał tytuł doktora nauk medycznych na Uniwersytecie w Rostocku[1].

W latach 1877–1881 był asystentem Felixa Hoppe-Seylera na Uniwersytecie Strasburskim[1], gdzie uzyskał stopień doktora habilitowanego z dziedziny chemii fizjologicznej i higieny. W 1883 został kierownikiem wydziału chemicznego instytutu fizjologicznego Uniwersytetu Berlińskiego. W latach 1895–1923 był profesorem Uniwersytetu w Marburgu i Heidelbergu[1]. W roku 1907 otrzymał tytuł tajnego radcy.

Zajmował się badaniami substancji białkowych, zwłaszcza aminokwasów i kwasów nukleinowych. Kossel był jednym z pionierów rozwoju wiedzy dotyczącej kwasów nukleinowych[1]. Odkrył, że kwasy składają się z 5 zasad azotowych, czyli organicznych związków heterocyklicznych. Co więcej udało mu się wyizolować 3 z nich – adeninę, tyminę i cytozynę.

12 stycznia 1885 roku Kossel ogłosił Berlińskiemu Towarzystwu Chemicznemu, że udało mu się wyizolować z trzustki bydlęcej poddawanej obróbce w fabryce chemicznej zasadę azotową o wzorze empirycznym C5H5N5. Izolat ten nazwał adeniną, od greckiego słowa „aden” oznaczającego gruczoł. Nieco później odkrył również, że jest to produkt rozkładu jądra drożdży.

W listopadzie 1893 roku Kossel zaraportował, że wraz z Albertem Neumannem udało mu się z grasicy cielęcia wyestrahować kwas nukleinowy. Następnie potraktował go kwasem siarkowym. Produkt reakcji nazwali tyminą. W roku 1896 zbadał również białka w plemnikach, będąc pierwszym, który wyizolował histydynę[1].

Za prace nad białkami, szczególnie nukleinami, otrzymał w 1910 Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był synem kupca, armatora, dyrektora banku i pruskiego konsula Karla Albrechta Kossela i Klary (panieńskie: Jeppe). Jego żoną była Luise (panieńskie Holtzmann), córka Adolfa Holtzmanna, niemieckiego germanisty i indologa. Miał 2 dzieci – córkę Gertrudę oraz syna – Walthera, fizyka, który odkrył specyficzną interferencję zjawisk z promieni rentgenowskich na kryształach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Kossel, Albrecht, [w:] A Dictionary of Scientists, Oxford University Press, 2003, ISBN 978-0-19-172683-5 [dostęp 2022-05-14] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]