Alderia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alderia
Alderia modesta[1]
(Lovén, 1844)
ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada Heterobranchia
Infragromada tyłoskrzelne
Rząd workojęzykowe
Podrząd Plakobranchacea
Nadrodzina Limapontioidea
Rodzina Limapontiidae
Rodzaj Alderia
Synonimy
  • Alderia amphibia Allman, 1845
  • Alderia harvardiensis Gould, 1870
  • Alderia scaldiana Nyst, 1855
  • Stiliger modestus Lovén, 1844[2]

Alderia (Alderia modesta) - niewielki, bezmuszlowy, częściowo ziemnowodny ślimak tyłoskrzelny, bliski krewny wypławczaka garbatego. Różni się jednak od niego znacznie wyglądem zewnętrznym, głównie dzięki obecności 3 rzędów maczugowatych wyrostków - skrzeli skórnych - z każdego boku grzbietu. Kolor ciała żółtozielonkawy, rzadziej spotkać można okazy odmiennie ubarwione. Dwoje oczu jest bardzo prosto zbudowanych; na głowie występują również 2 skórne płaty przygębowe. Długość ciała 1-1,5 cm (w Bałtyku do 1 cm). Z powodu niewielkich rozmiarów, wyglądu i sposobu życia jest to zwierzę trudne do zauważenia.[3][4]

Pożywienie alderii stanowią rośliny, głównie glony z rodzaju Woszeria, które ślimak wysysa. W pochmurne dni zwierzę to często opuszcza wodę.[4]

Alderia związana jest z akwenami o torfiastych brzegach i spokojnej wodzie. Zamieszkuje lokalnie bardzo płytkie miejsca przy brzegach zatok, jak również przybrzeżne zbiorniki, w których woda może być znacznie wysłodzona, np. rowy, doły, torfianki, a czasem nawet wypełnione wodą odciski krowich racic. Zanieczyszczenie zatok, a jeszcze bardziej rowów odwadniających, wpłynęło na duży spadek liczebności tego mięczaka w Morzu Bałtyckim[potrzebny przypis]. Poza Bałtykiem, alderia występuje również w innych w morzach Europy.[3][4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alderia modesta, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Alderia modesta (ang.). World Register of Marine Species.
  3. a b Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990, s. 58, 128-129. ISBN 83-02-02374-4.
  4. a b c Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]