Aldous Huxley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aldous Huxley
ilustracja
Imiona i nazwisko Aldous Leonard Huxley
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1894
Godalming, Surrey, Wielka Brytania
Data i miejsce śmierci 22 listopada 1963
Los Angeles, Kalifornia, Stany Zjednoczone
Narodowość angielska
Język angielski
Ważne dzieła Nowy, wspaniały świat
Drzwi percepcji
Wyspa
Podpis Aldous Huxley

Aldous Leonard Huxley (ur. 26 lipca 1894 w Godalming, zm. 22 listopada 1963 w Los Angeles) – angielski powieściopisarz, nowelista, eseista, poeta.

Życiorys[edytuj]

Jego ojcem był Leonard Huxley, pisarz i wydawca, a dziadkiem, Thomas Huxley, znany biolog i eseista. Matka zmarła w 1908 roku, kiedy Huxley miał 13 lat. Wstępną edukację odbył w domu rodzinnym, a następnie w ekskluzywnej szkole średniej Eton College. Studiował medycynę i filozofię w Oksfordzie. W roku 1911 przerwał naukę, z powodu zagrożenia ślepotą, a nawet nauczył się alfabetu Braille'a. Po dwóch latach mógł kontynuować studia w Oksfordzie, lecz dopiero w roku 1935 odzyskał pełnię wzroku. Było to możliwe dzięki technikom opracowanym przez dr Williama H. Batesa, które opisał w opublikowanej osiem lat później książce Sztuka widzenia. Także z powodu postępującej ślepoty nie uczestniczył w I wojnie światowej, lecz pracował w administracji państwowej. Po zakończeniu wojny poświęcił się pisarstwu.

W roku 1919 związał się z pismem Athenaeum, a następnie został krytykiem teatralnym w Westminster Gazzette. W latach 20. XX wieku wiele podróżował, przez 7 lat mieszkał we Włoszech (1923-1930), potem na południu Francji, w Ameryce Środkowej, w końcu w roku 1937 osiadł w Kalifornii.

Początkowo zajmował się poezją wydając większą ilość tomików poetyckich, z czasem jednak jego zainteresowania skierowały się w kierunku prozy. Jego pierwsza powieść wydana w roku 1921 Crome Yellow, została dobrze przyjęta przez krytykę. Kreślił karykaturalny obraz obyczajowy postaci z angielskiej inteligencji ówczesnych czasów, zgromadzonych na letni wypoczynek w wiejskiej posiadłości. Huxley w błyskotliwy i ironiczny sposób uwiecznił swoich gospodarzy z Garsington Manor, gdzie przebywał w czasie wojny.

Był propagatorem użytkowania środków psychoaktywnych, z których dwóm, meskalinie i LSD-25, poświęcił wiele czasu bezpośrednich badań. Tuż przed śmiercią, na jego własne życzenie żona podała mu domięśniowo 200 mikrogramów LSD-25 w dwóch dawkach po 100 µg.

Powieść, która przysporzyła Huxleyowi największej sławy to antyutopia Nowy wspaniały świat. Pod koniec życia napisał, jakby w opozycji do niej, powieść Wyspa, prezentującą świat idealny.

Największą popularność w filozofii, zwłaszcza wśród naśladowców z nurtu New Age, zdobyło pojęcie filozofii wieczystej opracowane w książce pod tym samym tytułem.

Ważniejsze dzieła Aldousa Huxleya[edytuj]

Powieści[edytuj]

Opowiadania[edytuj]

Eseje[edytuj]

Poezja[edytuj]

  • The Burning Wheel (1916)
  • Jonah (1917)
  • The Defeat of Youth and Other Poems (1918)
  • Leda (1920)

Dramat[edytuj]

  • The World of Light (1931)

Drzewo genealogiczne[edytuj]

 
 
 
 
 
 
Thomas Arnold
(1795–1842)
 
 
 
George Huxley
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Matthew Arnold
(1822–1888)
 
Tom Arnold
(1823–1900)
 
Thomas Henry Huxley
(1825–1895)
 
 
 
 
 
Anna Heathorn
(1825–1915)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mary Augusta Ward
(1851–1920)
 
 
 
 
 
(1) Julia Arnold)
( –1908)
 
Leonard Huxley
(1860–1933)
 
(2) Rosalind Bruce
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Julian Huxley
(1887–1975)
 
Trevelyan
(1891–1914)
 
(1) Maria
( –1955)
 
Aldous Huxley
(1894–1963)
 
(2) Laura Archera
 
Andrew Huxley
(1917–2012)
 
 


Linki zewnętrzne[edytuj]