Alefacept

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alefacept
Identyfikacja
numer CAS 222535-22-0
DrugBank DB00092
Genetyka i fizjologia
Choroby łuszczyca
Klasyfikacja medyczna
ATC L04AA15
Stosowanie w ciąży kategoria B[1][2]
Farmakokinetyka
Biodostępność 63%[2]
Okres półtrwania 270 h[2]
Uwagi terapeutyczne
Drogi podawania dożylnie, domięśniowo

Alefacept (łac. alefaceptum) – białko fuzyjne złożone z fragmentów cząsteczki LFA-3 i ludzkiej immunoglobuliny G, wytwarzane metodą inżynierii genetycznej w komórkach jajnika chomika chińskiego, pierwszy lek biologiczny, który był stosowany w leczeniu łuszczycy.

Budowa i mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Alefacept jest białkiem fuzyjnym zbudowanym z miejsca wiążącego LFA-3 i części stałej ludzkiej immunoglobuliny G[3]. Miejsce wiążące LFA-3 hamuje aktywację i proliferację limfocytów T, poprzez blokowanie białka adhezyjnego CD2, natomiast fragment immunoglobuliny G1 wiąże się z receptorami FcγRIII limfocytów Th indukując proces apoptozy komórek pamięci[4]. W efekcie lek w sposób zależny od dawki redukuje liczbę komórek pamięci, jednocześnie nie wpływając na liczbę Limfocyt dziewiczych[4]. Spadek liczby limfocytów T, będących głównym składnikiem nacieku zapalnego w zmianach łuszczycowych, utrzymuje się przez ponad 12 tygodni po podaniu ostatniej dawki[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • umiarkowana lub ciężka przewlekła łuszczyca plackowata, u dorosłych pacjentów, którzy kwalifikują się do terapii ogólnoustrojowych lub fotochemioterapii (USA)[5]

Alefacept był stosowany w latach 2003–2011 w Stanach Zjednoczonych[6] i został wycofany decyzją producenta[7][8].

Działania uboczne[edytuj | edytuj kod]

Alefacept powoduje następujące działania uboczne u ponad 2% pacjentów: ostre zapalenie gardła, zawroty głowy, kaszel, nudności, świąd, mialgia, dreszcze, ból i naciek zapalny w miejscu podania oraz przypadkowe zranienia[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alefacept (Intramuscular Route) Drugs and Supplements (ang.). Mayo Foundation for Medical Education and Research, 2017-03-01. [dostęp 2018-10-13].
  2. a b c Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji Jan K. Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska: Leki współczesnej terapii online. Medical Tribune Polska. [dostęp 2018-10-13].
  3. S. Pastore, E. Gubinelli, L. Leoni, D. Raskovic i inni. Biological drugs targeting the immune response in the therapy of psoriasis.. „Biologics”. 2 (4), s. 687-97, Dec 2008. PMID: 19707449 (ang.). 
  4. a b c Alan Menter, Jennifer C. Cather, Alefacept, „Therapy”, 1, 2, s. 23-25, DOI10.1586/14750708.2.1.23 (ang.).
  5. a b AMEVIVE (alefacept) (ang.). Agencja Żywności i Leków, 2005. [dostęp 2018-10-13].
  6. Harsh blow for Biogen as psoriasis drug Amevive stumbles in Europe, The Pharma Letter, 3 marca 2003 [dostęp 2018-10-13] (ang.).
  7. FDA Approves Alefacept to Treat Psoriasis, Medscape, 5 lutego 2003 [dostęp 2018-10-13] (ang.).
  8. Amevive (alefacept) voluntarily discontinued in the U.S., National Psoriasis Foundation (ang.).

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.