Aleja Róż w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleja Róż przy ul. Koszykowej
Aleja Róż przed 1939

Aleja Róż – ulica w Warszawie; znajduje się między ul. Koszykową a Alejami Ujazdowskimi; Otrzymała ona nazwę od znajdującego się w tym rejonie ogrodu obfitującego w krzewy róż.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W XVIII wieku w miejscu dzisiejszej ulicy biegła droga narolna wśród pól Ujazdowa. W połowie XIX wieku droga zamieniła się w ogrodową aleję[1]. W 1827 na północ od późniejszej ulicy otwarto publicznie dostępny park Dolina Szwajcarska, w którym w 1857 wybudowano budynek salonu, następnie wielokrotnie rozbudowywany[2].

Pod koniec XIX stulecia, w 1877 wybudowano przy niej pierwsze trzy domy, m.in. zaprojektowaną przez Józefa Hussa willę Nagórnego przy rogu z Alejami Ujazdowskimi.

Właściciele gruntu, Gawrońscy, odstąpili miastu w 1891 część nieruchomości dla przeprowadzenia ulicy. Ulica zamieszkana była przez arystokrację i plutokrację i uchodziła za jedną z najelegantszych ulic Warszawy. W latach 1919–1939 pałacyki i domy al. Róż zajęły poselstwa i ambasady. W 1944 została zniszczona tylko część zabudowy[1].

Odbudowane po wojnie domy mieszkalne nawiązują do architektury z początku XX wieku. W kamienicy pod numerem 6 po wojnie osiedliła się liczna grupa artystów i dygnitarzy PZPR, m.in. Konstanty Ildefons Gałczyński (w latach 1948–1953), Władysław Broniewski, Antoni Słonimski i Leon Kruczkowski, ale także Jerzy Borejsza, Włodzimierz Sokorski i Stefan Żółkiewski, z kolei pod numerem 8 mieszkał m.in. Adam Ważyk[3].

Innymi kamienicami zachowanymi do dnia dzisiejszego są neorenesansowa willa Zyberk-Platerów, która dziś funkcjonuje jako ambasada Indii oraz willa Róży Zamoyskiej i willa Bahrów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c m. st. Warszawa – Dzielnica Śródmieście (autor korporatywny), Aleja Róż - Ulice, Dzielnica Śródmieście m. st. Warszawy, 2014 [dostęp 2017-03-29] (pol.).
  2. Dolina Szwajcarska, Warszawa1939.pl, 2015 [dostęp 2017-03-29].
  3. Rafał Kalukin, Aleja Róż. Ulica pełna poetów, „Newsweek”, 29 kwietnia 2012 [dostęp 2017-03-29] (pol.).