Aleja Róż w Warszawie
| Śródmieście | |||||||||||||||||||
Aleja Róż przy ul. Al. Ujazdowskich (2021) | |||||||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||||||||||||
| Długość |
261 m | ||||||||||||||||||
| Przebieg | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Położenie na mapie Warszawy | |||||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski | |||||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego | |||||||||||||||||||
Aleja Róż – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Opis
[edytuj | edytuj kod]W XVIII wieku w miejscu dzisiejszej ulicy biegła droga narolna gruntów Ujazdowa[1]. W połowie XIX wieku droga przekształciła się w ogrodową aleję[1]. W 1827 na północ od późniejszej ulicy otwarto publicznie dostępny park Dolina Szwajcarska, w którym w 1857 wybudowano budynek salonu, następnie wielokrotnie rozbudowywany[2].

Ulicę wytyczono ok. 1880[3]. W 1877 wybudowano przy niej pierwsze trzy domy, m.in. zaprojektowaną przez Józefa Hussa willę Nagórnego na rogu Alej Ujazdowskich. Otrzymała nazwę od znajdującego się w tym rejonie ogrodu obfitującego w krzewy róż[4].
Ulica zamieszkana była przez arystokrację i plutokrację, uchodziła za jedną z najelegantszych ulic Warszawy. W latach 1919–1939 pałacyki i domy al. Róż zajęły poselstwa i ambasady. W 1944 część zabudowy została zniszczona[1].
Odbudowane po wojnie domy mieszkalne nawiązują do architektury z początku XX wieku. W kamienicy pod numerem 6 po wojnie osiedliła się liczna grupa artystów i dygnitarzy PZPR, m.in. Konstanty Ildefons Gałczyński (w latach 1948–1953), Władysław Broniewski, Antoni Słonimski i Leon Kruczkowski, ale także Jerzy Borejsza, Włodzimierz Sokorski i Stefan Żółkiewski, z kolei pod numerem 8 mieszkał m.in. Adam Ważyk[5].
Ważniejsze obiekty
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 182.
- ↑ Dolina Szwajcarska [online], Warszawa1939.pl, 2015 [dostęp 2017-03-29].
- ↑ Stefan Kieniewicz: Warszawa w latach 1795–1914. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 202.
- ↑ Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 178. ISBN 83-86619-97X.
- ↑ Rafał Kalukin, Aleja Róż. Ulica pełna poetów, „Newsweek”, 29 kwietnia 2012 [dostęp 2017-03-29] (pol.).