Aleja Wielkopolska w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Poznań COA.svg Poznań
ulica
Aleja Wielkopolska
Sołacz
Długość: 950 m
Centralna część Alei Wielkopolskiej
Centralna część Alei Wielkopolskiej
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła Pfeil links oben.svg ul. Litewska, ul. Małopolska Pfeil rechts oben.svg,
Pfeil links.svg ul. Nad Wierzbakiem Pfeil rechts.svg
0 m
Ikona ulica z prawej.svg ul. Żmudzka 230 m
Ikona ulica z prawej.svg ul. Klin 400 m
Ikona ulica z prawej.svg ul. Klin 500 m
Ikona wiad kolejowy.svg estakada PST 650 m
Ikona ulica z prawej.svg ul. Dworkowa 700 m
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła Pfeil links.svg ul. Pułaskiego Pfeil rechts.svg,
ul. Nowowiejskiego Pfeil unten.svg
950 m
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
ulica Aleja Wielkopolska
ulica Aleja Wielkopolska
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
ulica Aleja Wielkopolska
ulica Aleja Wielkopolska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Aleja Wielkopolska
ulica Aleja Wielkopolska
Ziemia52°25′07,5″N 16°54′48,2″E/52,418760 16,913377
Tramwaj typu Düwag GT8 w rejonie Parku Wodziczki

Aleja Wielkopolska – ulica na Sołaczu w Poznaniu, zlokalizowana pomiędzy ul. Kazimierza Pułaskiego na wschodzie, a ul. Nad Wierzbakiem na zachodzie. Prawie na całej długości stanowi zabytkową aleję starych kasztanowców[1]. Ulica w obecnej formie, związana jest z powstaniem w początkach XX wieku kolonii willowej na Sołaczu, zaprojektowanej przez Josepha Stübbena.

Charakterystyka[edytuj]

Ulica składa się z dwóch jezdni, pomiędzy którymi znajduje się ciąg pieszy, otoczony z obu stron przez szpalery kasztanowców. Pomiędzy aleją pieszą a północną jezdnią przebiega linia tramwajowa w kierunku pętli Piątkowska (od 1913 - wtedy tylko do Sołacza). W zachodniej części układ ten dopełnia jeszcze droga rowerowa, odchodząca potem do Parku Adama Wodziczki. W tym samym rejonie, pod północną jezdnią i linią tramwajową, przepływa Bogdanka.

25 marca 1945 rozegrano tutaj pierwszą masową imprezę biegową po II wojnie światowejbieg przełajowy na 2200 metrów (Aleja Wielkopolska – Małopolska – Śląska – Nad Wierzbakiem – Aleja Wielkopolska). Startowało 80 zawodników w wieku od 16 do 45 lat. Zwycięzcą był Henryk Baranowski z Junikowa (czas 7.41,5)[2].

Ważniejsze obiekty, zlokalizowane przy Alei Wielkopolskiej to (od zachodu): osiedle z okresu II wojny światowej, Park Wodziczki, Salon Muzyczny-Muzeum Feliksa Nowowiejskiego, estakada PST oraz siedziba firmy jubilerskiej W. Kruk z wyeksponowaną zabytkową prasą jubilerską w ogrodzie od strony Alei[a]. Zabudowa Alei to przede wszystkim wille z różnych epok i w różnych stylach architektonicznych. Do zabytkowych należą budynki pod numerami: 2, 4, 6, 7 (Willa Hala), 8, 10, 11, 12, 13, 14, 19, 27, 29, 30, 32, 33, 34, 35/37, 39, 40, 43, 45, 49 (najmłodszy, z 1945), 51, 53 i 67[3][4].

Na domu pod numerem 11, w którym mieszkał Feliks Nowowiejski, wisi tablica pamiątkowa, odsłonięta 23 listopada 2010, w stulecie powstania i prawykonania Roty, do którego to wiersza Nowowiejski napisał muzykę. Autorem projektu tablicy był prof. Józef Stasiński, a fundatorem firma Agrobex. W odsłonięciu uczestniczył Jan Nowowiejski - syn Feliksa, muzyk[5]. W tym samym budynku mieści się Salon Muzyczny-Muzeum Feliksa Nowowiejskiego.

Przedłużeniem Alei Wielkopolskiej na zachód jest ul. Małopolska. Na południe natomiast odchodzi m.in. ul. Klin o bardzo nietypowym przebiegu. Nazwa ulicy wpisuje się w toponimię tej części miasta, związaną z nazwami krain geograficznych Polski.

Uwagi

  1. numer adresowy budynku: ul. Pułaskiego 11 ([1])

Przypisy

  1. Zmiana studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Poznania, p. 4.1. Zasady ochrony dziedzictwa kulturowego dla obszarów objętych formą ochroną zabytków: "Sołacz - zespół mieszkalny, Park Sołacki, al. Wielkopolska – aleja kasztanowców"
  2. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1986, s.117, ISBN 83-210-0607-8
  3. Miejski Konserwator Zabytków w: SIP Geopoz
  4. Praca zbiorowa, Poznań - spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, ss.231-232, ISBN 83-89525-07-0
  5. MAZ, Tablica na stulecie Roty, w: Głos Wielkopolski, 24.11.2010r., s.11, ISSN 1898-3154

Bibliografia[edytuj]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, wyd. KAW, Poznań, 1986, s.131, ISBN 83-03-01260-6