Aleja Wielkopolska w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Aleja Wielkopolska
Sołacz
Ilustracja
Centralna część Alei Wielkopolskiej
Państwo

 Polska

Miejscowość

Poznań

Długość

950 m

Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 0 m ↖ ul. Litewska, ul. Małopolska ↗,
← ul. Nad Wierzbakiem →
Ikona ulica z prawej.svg 230 m ul. Żmudzka
Ikona ulica z prawej.svg 400 m ul. Klin
Ikona ulica z prawej.svg 500 m ul. Klin
Ikona wiad kolejowy.svg 650 m estakada PST
Ikona ulica z prawej.svg 700 m ul. Dworkowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 950 m ← ul. Pułaskiego →,
ul. Nowowiejskiego ↓
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica Aleja Wielkopolska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „ulica Aleja Wielkopolska”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Aleja Wielkopolska”
Ziemia52°25′07,5″N 16°54′48,2″E/52,418760 16,913377

Aleja Wielkopolska – ulica na Sołaczu w Poznaniu, zlokalizowana pomiędzy ul. Kazimierza Pułaskiego na wschodzie, a ul. Nad Wierzbakiem na zachodzie. Prawie na całej długości stanowi zabytkową aleję starych kasztanowców[1]. Ulica w obecnej formie, związana jest z powstaniem w początkach XX wieku kolonii willowej na Sołaczu, zaprojektowanej przez Josepha Stübbena.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Tramwaj typu Düwag GT8 w rejonie Parku Wodziczki

Ulica składa się z dwóch jezdni, pomiędzy którymi znajduje się ciąg pieszy, otoczony z obu stron przez szpalery kasztanowców. Pomiędzy aleją pieszą a północną jezdnią przebiega linia tramwajowa w kierunku pętli Piątkowska (od 1913 - wtedy tylko do Sołacza). W zachodniej części układ ten dopełnia jeszcze droga rowerowa, odchodząca potem do Parku Adama Wodziczki. W tym samym rejonie, pod północną jezdnią i linią tramwajową, przepływa Bogdanka.

25 marca 1945 rozegrano tutaj pierwszą masową imprezę biegową po II wojnie światowejbieg przełajowy na 2200 metrów (Aleja Wielkopolska – Małopolska – Śląska – Nad Wierzbakiem – Aleja Wielkopolska). Startowało 80 zawodników w wieku od 16 do 45 lat. Zwycięzcą był Henryk Baranowski z Junikowa (czas 7.41,5)[2].

Ważniejsze obiekty, zlokalizowane przy Alei Wielkopolskiej to (od zachodu): osiedle z okresu II wojny światowej, Park Wodziczki, Salon Muzyczny-Muzeum Feliksa Nowowiejskiego, estakada PST oraz siedziba firmy jubilerskiej W. Kruk z wyeksponowaną zabytkową prasą jubilerską w ogrodzie od strony Alei[a]. Zabudowa Alei to przede wszystkim wille z różnych epok i w różnych stylach architektonicznych. Do zabytkowych należą budynki pod numerami: 2, 4, 6, 7 (Willa Hala), 8, 10, 11, 12, 13, 14, 19, 27, 29, 30, 32, 33, 34, 35/37, 39, 40, 43, 45, 49 (najmłodszy, z 1945), 51, 53 i 67[3][4].

Na domu pod numerem 11, w którym mieszkał Feliks Nowowiejski, wisi tablica pamiątkowa, odsłonięta 23 listopada 2010, w stulecie powstania i prawykonania Roty, do którego to wiersza Nowowiejski napisał muzykę. Autorem projektu tablicy był prof. Józef Stasiński, a fundatorem firma Agrobex. W odsłonięciu uczestniczył Jan Nowowiejski - syn Feliksa, muzyk[5]. W tym samym budynku mieści się Salon Muzyczny-Muzeum Feliksa Nowowiejskiego.

Przedłużeniem Alei Wielkopolskiej na zachód jest ul. Małopolska. Na południe natomiast odchodzi m.in. ul. Klin o bardzo nietypowym przebiegu. Nazwa ulicy wpisuje się w toponimię tej części miasta, związaną z nazwami krain geograficznych Polski.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. numer adresowy budynku: ul. Pułaskiego 11 ([1])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmiana studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Poznania, p. 4.1. Zasady ochrony dziedzictwa kulturowego dla obszarów objętych formą ochroną zabytków: "Sołacz - zespół mieszkalny, Park Sołacki, al. Wielkopolska – aleja kasztanowców"
  2. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1986, s. 117, ISBN 83-210-0607-8, OCLC 830203088.
  3. Miejski Konserwator Zabytków w: SIP Geopoz
  4. Praca zbiorowa, Poznań - spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, ss.231-232, ISBN 83-89525-07-0
  5. MAZ, Tablica na stulecie Roty, w: Głos Wielkopolski, 24.11.2010r., s.11, ISSN 1898-3154

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]