Alejandro Lago

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alejandro Lago
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Eduardo Alejandro Lago Correa
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1979
Montevideo, Urugwaj
Wzrost 187 cm
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub Cerro Montevideo
Numer w klubie 18
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2000–2005 Fénix Montevideo 115 (3)
2003 Peñarol (wyp.) 26 (0)
2005–2011 Rosenborg BK 82 (0)
2006 Bella Vista (wyp.) 12 (1)
2006 IFK Göteborg (wyp.) 12 (2)
2012–2013 Montevideo Wanderers 27 (0)
2013– Cerro Montevideo 4 (0)
W sumie: 278 (6)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2003–2004  Urugwaj 16 (0)
  1. Aktualne na: 24 października 2013.
  2. Aktualne na: 30 grudnia 2010.
Dorobek medalowy
Copa América
Brąz Peru 2004

Eduardo Alejandro Lago Correa (ur. 28 czerwca 1979 w Montevideo) – urugwajski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Zawodnik Cerro Montevideo.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Lago zawodową karierę rozpoczynał w 2000 roku w klubie Fénix Montevideo z Segunda división uruguaya. W tym samym roku awansował z nim do Primera División Uruguaya. Sezon 2003 spędził na wypożyczeniu w Peñarolu, z którym zdobył mistrzostwo Urugwaju. Potem powrócił do Fénixu. Grał tam do 2005 roku.

W lipcu 2005 roku Lago odszedł do norweskiego Rosenborga Trondheim. W Tippeligaen zadebiutował 24 lipca 2005 roku w przegranym 0:1 meczu z Aalesundem. W 2006 roku grał na wypożyczeniach w urugwajskiej Bella Viście oraz w szwedzkim Göteborgu. Potem wrócił do Rosenborga. W 2009 roku i w 2010 roku został z nim mistrzem Norwegii. W 2010 roku z klubem zdobył także Superpuchar Norwegii.

W sezonie 2012/2013 Lago grał w Montevideo Wanderers, a latem 2013 przeszedł do Cerro Montevideo.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Urugwaju Lago zadebiutował 8 czerwca 2003 roku w wygranym 2:0 towarzyskim meczu z Koreą Południową. W 2004 roku został powołany do kadry na Copa América. Zagrał na niej w spotkaniach z Ekwadorem (2:1), Argentyną (2:4), Paragwajem (3:1) oraz Kolumbią (2:1). Tamten turniej zespół Urugwaju zakończył na 3. miejscu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]