Aleksander Biborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Biborski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1856
Kraków
Data i miejsce śmierci 2 marca 1937
Kraków
Zawód, zajęcie architekt

Aleksander Biborski (ur. 7 sierpnia 1856 w Krakowie, zm. 2 marca 1937 tamże[1]) – polski architekt związany z Krakowem.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył I Cesarsko-Królewskiej Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie. Następnie studiował na Politechnice Lwowskiej[2]. Początkowo pracował w Urzędzie Budownictwa Miejskiego (1883–1884). W 1894 założył własną firmę budowlaną[2]. Projektował (w charakterystycznym dla schyłku XIX stulecia stylu eklektycznym o motywach północnego renesansu[1]) i budował głównie domy mieszkalne. Prowadził także budowy według planów innych architektów. Był członkiem Towarzystwa Technicznego (1884)[2], a w latach 1916–1919 Królem Bractwa Kurkowego. Od 1916 był prezesem Izby Budowlanej[2].

Realizacje w Krakowie[edytuj | edytuj kod]

  • ul. Łobzowska 23 (1891)
  • ul. Łobzowska 5 (1901–02)
  • ul. Krowoderska 55 (1893–94)
  • ul. Biskupia 3 (1897)
  • ul. Szlak 9 (1897)
  • ul. Karmelicka 14 (1899)
  • ul. Radziwiłłowska 27 (1899)
  • ul. Jabłonowskich 6 (1899–1900)
  • kamienice na ul. Długiej[3]:
nr 39 (1906)
nr 41 (1905–1906)
nr 43 (1905–1906)

i inne.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia Krakowa, s. 61, PWN, Warszawa-Kraków 2000
  2. a b c d Album inżynierów i techników w Polsce. T. 1, Cz. 1, Politechnika Lwowska: rys historyczny: informacje., Lwów: Tow. Bratniej Pomocy Stud. Polit. Lwowskiej, 1932, s. 134.
  3. Długa ulica. encyklopediakrakowa.pl. [dostęp 2018-02-02].
  4. Historia. oficjalna strona parafii pw. św. Mikołaja w Krakowie. [dostęp 2018-02-02].