Aleksander Bojemski

Aleksander Józef Bojemski
Data i miejsce urodzenia	17 marca 1885 ; Kielce
Data i miejsce śmierci	4 sierpnia 1944 ; Warszawa
	profesor nauk inżynieryjnych
	Specjalność: architektura
Alma Mater	Politechnika w Dreźnie
Profesura	1 września 1932
Uczelnia	Politechnika Warszawska
Okres zatrudn.	1920–1939
	Dziekan Wydziału Architektury PW
	Multimedia w Wikimedia Commons

Aleksander Józef Bojemski (ur. 17 marca 1885 w Kielcach^[1], zm. 4 sierpnia 1944 w Warszawie) − polski inżynier i architekt, profesor Politechniki Warszawskiej.

Życiorys

Był synem Aleksandra i Tekli Felicji Krazue^[1]. W roku 1910 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki w Dreźnie^[1]. Po powrocie do Polski pracował u Władysława Marconiego. W latach 1919–1923 pracował w Ministerstwie Robót Publicznych, zajmując się sprawami budownictwa wiejskiego i małych miast.

Od sierpnia 1920 do sierpnia 1921 służył ochotniczo w Wojsku Polskim w charakterze inżyniera-urzędnika^[1] zatrudnionego w zarządzie budowlano-kwaterunkowym centralnych urzędów Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1921 związany był z Wydziałem Architektury Politechniki Warszawskiej^[2]. Początkowo był asystentem (do 1924) i starszym asystentem (do 1929) w Katedrze Architektury Monumentalnej^[2]. Z dniem 1 września 1929 uzyskał nominację na zastępcę profesora i został kierownikiem Katedry i Zakładu Projektowania Wiejskiego (na miejsce Rudolfa Świerczyńskiego, który objął Katedrę Projektowania Miejskiego). 1 września 1932 mianowano go profesorem nadzwyczajnym. Katedrą Projektowania Wiejskiego kierował do wybuchu wojny we wrześniu 1939. W latach akademickich 1934/1935 i 1935/1936 dziekan Wydziału Architektury.

Był członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich i Towarzystwa Urbanistów Polskich. Podczas okupacji hitlerowskiej pozostawał w Warszawie uczestniczył w tajnym nauczaniu na poziomie akademickim dla studentów Wydziału Architektury. Formalnie do 1942 pozostawał fikcyjnym pracownikiem Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych w Warszawie. Po uruchomieniu przez Niemców w 1942 w gmachach politechnicznych Państwowej Wyższej Szkoły Technicznej został zatrudniony jako nauczyciel na Wydziale Budownictwa Lądowego i Wodnego, na którym prowadził wykłady i ćwiczenia z zasad projektowania budowli handlowych.

Został rozstrzelany podczas powstania warszawskiego. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (dokładne miejsce nieznane)^[3]. Według informacji zawartej w książce Warszawa jakiej nie ma Stanisława Niewiadomskiego, rozstrzelanie Bojemskiego miało miejsce pod koniec września 1944.

Życie prywatne

W 1917 ożenił się z Ernestyną Maringer^[1].

Ważniejsze prace

II nagroda w konkursie na miasto-ogród – Ząbki 1911^[4]
projekt pawilonu przetworów ziemniaczanych na PWK – 1929
gmach Auditorium Maximum Uniwersytetu Warszawskiego – 1930
szkoła powszechna przy ul. Barokowej w Warszawie – 1935
cokół pomnika księcia Józefa Poniatowskiego na pl. Saskim w Warszawie
kolonie domów Żoliborz Urzędniczy i Żoliborz Oficerski – lata 30. XX wieku
aula i gmach Zakładu Chemii Organicznej Uniwersytetu Warszawskiego
projekt zagospodarowania terenu Frascati – II nagroda

Przypisy

1 2 3 4 5 StanisławS. Łoza StanisławS. (red.), Czy wiesz kto to jest?, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 58 .
1 2 Katarzyna Dankiewicz i in.: 100 lat Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1915–2015) Nauczyciele. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2017, s. 137. ISBN 978-83-7814-620-9.
↑ Elżbieta Borysowicz: Wykaz zmarłych Profesorów Politechniki Warszawskiej pochowanych na Powązkach w Warszawie. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2015, s. 14-15. ISBN 978-83-7814-461-8.
↑ SARP Warszawa. [dostęp 2007-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-30)].

Bibliografia

Stanisław Łoza, Architekci i Budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954.
Biografia

[kto58-1] 1 2 3 4 5 StanisławS. Łoza StanisławS. (red.), Czy wiesz kto to jest?, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 58 .

[Dankiewicz137-2] 1 2 Katarzyna Dankiewicz i in.: 100 lat Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1915–2015) Nauczyciele. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2017, s. 137. ISBN 978-83-7814-620-9.

[powazki-3] Elżbieta Borysowicz: Wykaz zmarłych Profesorów Politechniki Warszawskiej pochowanych na Powązkach w Warszawie. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2015, s. 14-15. ISBN 978-83-7814-461-8.

[4] SARP Warszawa. [dostęp 2007-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-30)].

[1]

[2]

[3]

[4]