Aleksander Chudek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Chudek
9 zwycięstw
chorąży pilot chorąży pilot
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1914
Stoczek
Data i miejsce śmierci 23 czerwca 1944
Le Plessis-Grimoult
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svgSiły Powietrzne RP
RAF roundel.svgRAF
Jednostki 1 Pułk Lotniczy,
114 Eskadra Myśliwska,
Dywizjon 315,
Dywizjon 303
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Lądowanie w Normandii
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie) Distinguished Flying Medal

Aleksander Chudek (ur. 17 sierpnia 1914 roku w Stoczku, zaginął 23 czerwca 1944 roku w Le Plessis-Grimoult we Francji) – chorąży pilot Wojska Polskiego, chorąży (ang. Warrant Officer) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski Polskich Sił Powietrznych na obczyźnie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Przed II wojną światową służył w 1 Pułku Lotniczym w Warszawie gdzie ukończył kurs pilotażu, a następnie przeszedł szkolenie pilotażu myśliwskiego. Później przez pewien czas służył w 114 Eskadrze Myśliwskiej. W kampanii wrześniowej nie brał udziału. Po 17 września przedostał się przez Rumunię do Francji. Z Francji przedostał się do Anglii 27 czerwca 1940 roku. Po krótkim kursie został przydzielony do jednostki pomocniczej RAF jako pilot rozprowadzający nowe lub wyremontowane samoloty na lotniska w całej Wielkiej Brytanii.

W czerwcu 1941 roku został przeniesiony do jednostki 55 OTU, gdzie rozpoczął szkolenie bojowe na samolotach Hawker Hurricane. Szkolenie ukończył w końcu lipca 1941 roku i został skierowany do 315 Dywizjonu Myśliwskiego gdzie przeszkolił się w pilotażu nowo otrzymanych samolotów Supermarine Spitfire II. Jako pilot tej jednostki zestrzelił 5 samolotów niemieckich.

W dwa tygodnie po przybyciu do 315 Dywizjonu zestrzelił pierwszy samolot wroga Messerschmitt Bf 109. W lipcu 1943 na 3 miesiące został oddelegowany do 303 Dywizjonu, gdzie odniósł dalsze 4 zwycięstwa. Po powrocie do 315 Dywizjonu przebywał w nim z krótkimi przerwami do 13 marca 1944. Po trzech miesiącach przerwy został ponownie przydzielony do 303 Dywizjonu. Dnia 23 czerwca 1944 na samolocie Spitfire IX wystartował do kolejnego lotu nad Normandię. Nigdy z niego nie powrócił. Początkowo przypuszczano, że jego samolot wpadł do morza, jednak w 2009 roku ustalono, że miejscem upadku była Normandia, pomiędzy miejscowościami Le Plessis-Grimoult i Roucamps[1].

23 czerwca 2009 w miejscowości Le Plessis-Grimoult, nad którą 65 lat wcześniej został zestrzelony jego Spitfire IX, odsłonięto pomnik poświęcony chorążemu[2].

Zwycięstwa powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana zajmuje 12. pozycję z wynikiem 9 zestrzeleń pewnych, 1 prawdopodobne i 1 uszkodzenie.

Zestrzelenia pewne[edytuj | edytuj kod]

  • Bf 109 – 14 sierpnia 1941 (pilotował Spitfire II, PK-E nr P8563)
  • 2 x Bf 109 – 29 sierpnia 1941 (pilotował Spitfire II, PK-E nr P8563)
  • Fw 190 – 27 września 1941 (pilotował Spitfire V, PK-B nr AB913)
  • Fw 190 – 21 października 1941 (pilotował Spitfire V, PK-K nr AD134)
  • 2 x Fw 190 – 17 sierpnia 1943 (pilotował Spitfire IX, RF-M nr BS451)
  • Fw 190 – 6 września 1943 (pilotował Spitfire IX, RF-E nr MA299)
  • Fw 190 – 23 września 1943 (pilotował Spitfire IX, RF-E nr MA299)

Zestrzelenia prawdopodobne[edytuj | edytuj kod]

  • Bf 109 – 16 września 1941 (pilotował Spitfire V, PK-H nr AB892)

Uszkodzenia[edytuj | edytuj kod]

  • Bf 109 – 14 sierpnia 1941 (pilotował Spitfire II, PK-E nr P8563)

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • Warrant Officer (październik 1943)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cumft O., Kujawa H. K. Księga lotników polskich 1939-1946, Wydawnictwo MON, Warszawa 1989
  • Wojciech Zmyślony: Biografia na polishairforce.p (pol.). [dostęp 2012-06-27]. s. 1.