Aleksander Iwanowicz Rumiancew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Iwanowicz Rumiancew
Александр Иванович Румянцев
feldmarszałek
Data urodzenia 1677
Data śmierci 4 marca 1749
Przebieg służby
Lata służby 1704-1749
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Główne wojny i bitwy III wojna północna, bitwa pod Połtawą
Odznaczenia
Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)

Aleksander Iwanowicz Rumiancew (ros. Александр Иванович Румянцев) (ur. 1677, zm. 4 marca 1749) – rosyjski feldmarszałek i doradca Piotra I Wielkiego, ojciec feldmarszałka Piotra Aleksandrowicza.

Pochodził z rodziny o słabo udokumentowanym pochodzeniu w okresie przed XVII wiekiem, ale później wywodził je od XIV wieku. W 1704 roku wstąpił do Pułku Preobrażeńskiego. Brał udział w wojnie północnej, m.in. w bitwie pod Połtawą. Jako jeden ze strażników Piotra I, zwrócił jego uwagę ze względu na swoją „inteligentną twarz”. Został wówczas służącym władcy, a następnie polecony Piotrowi Szafirowowi i Piotrowi Tołstojowi. Pod komendą tych dwóch urzędników otrzymał misję schwytania hetmana Pawło Połubotoka oraz liczne misje dyplomatyczne w Stambule i Persji.

W 1720 roku ożenił się z córką księcia Andrieja Matwiejewa, Marią (1699-1789), przyjaciółką cara.

Po objęciu w 1741 roku tronu przez carycę Elżbietę został księciem i gubernatorem Małorusi (Ukrainy). W 1743 roku był głównym negocjatorem pokoju ze Szwecją w Åbo.

Miał syna Piotra Aleksandrowicza i córkę Darię. Zmarł 4 marca 1749 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary