Aleksander Jan Jabłonowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Jan Jabłonowski
Ilustracja
Herb
Prus III
Rodzina Jabłonowscy
Data urodzenia ok. 1670
Data i miejsce śmierci 28 lipca 1723
Busk
Ojciec Stanisław Jan Jabłonowski
Matka Marianna Kazanowska
Żona

Teofila Sieniawska (1677 -1754)

Dzieci

Marianna Wielopolska,
Karolina Teresa Radziwiłłowa,
Jadwiga Niemiryczowa,
Józef Aleksander Jabłonowski

Aleksander Jan Jabłonowski herbu Prus III (ur. ok. 1670, zm. 28 lipca 1723 w Busku) – chorąży wielki koronny od 1693, starosta dźwinogródzki, korsuński i buski.

Rodzina[edytuj]

Był drugim synem hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jana Jabłonowskiego (1634 -1702) i Marianny z Kazanowskich (ur. 27 marca 1643 ).

Życiorys[edytuj]

Wraz z bratem Janem Stanisławem odebrał wykształcenie w szkołach jezuickich we Lwowie i Pradze, uzupełnione potem w podróżach zagranicznych. W 1685 zatrzymał się na dłużej w Paryżu, gdzie zetknął się z nauką astronomii. W 1686 obaj bracia ogłosili swoją dysertację naukową Theses mathematicae ex variis tractatibus propugnabuntur.

W 1695 roku walczył pod Lwowem z Tatarami, w 1697 roku wyprawiony przez ojca przeciwko zagonowi tatarskiemu. Był elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku[1]. W 1703 roku wybrany posłem na sejm. Pięciokrotnie zmieniał orientację polityczną w czasie III. wojny północnej. Porzucając kolejno Augusta II i Stanisława Leszczyńskiego.

Przystąpił do konfederacji tarnogrodzkiej i z jej ramienia został w 1716 sędzią fiskalnym województwa ruskiego. Posłował jeszcze w 1720 i 1722.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 439.