Aleksander Krawczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Krawczuk
Aleksander Krawczuk.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1922
Kraków
Minister kultury i sztuki
Okres od 29 września 1986
do 1 sierpnia 1989
Poprzednik Kazimierz Żygulski
Następca Izabella Cywińska
Poseł II kadencji Sejmu
Okres od 19 września 1993
do 20 października 1997
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Aleksander Krawczuk (ur. 7 czerwca 1922 w Krakowie) – polski historyk starożytności i eseista, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1986–1989 minister kultury, poseł na Sejm I i II kadencji.

Życiorys[edytuj]

Podczas II wojny światowej był żołnierzem AK. Ukończył w 1949 studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i tam podjął pracę naukową w Zakładzie Historii Starożytnej UJ. Od 1957 do momentu objęcia stanowiska ministra w 1986 pracował również w WSP w Krakowie[1]. W 1985 uzyskał tytuł naukowy profesora. W latach 1986–1989 pełnił funkcję ministra kultury w rządach Zbigniewa Messnera i Mieczysława Rakowskiego. Od 1991 do 1997 sprawował mandat posła na Sejm I i II kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zajmuje się historią starożytną, popularyzuje zagadnienia związane z antykiem, prowadził m.in. wraz z Arturem Janickim i Jadwigą Klinowską cykl dokumentalny Antyczny świat profesora Krawczuka. Opublikował liczne, tłumaczone na szereg języków, prace naukowe i książki popularnonaukowe, należy do Związku Literatów Polskich. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.

Jego synem jest Wojciech Krawczuk (również historyk).

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

11 listopada 1997 prezydent Aleksander Kwaśniewski, w uznaniu wybitnych zasług dla kultury narodowej, odznaczył go Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[2].

W 2009 Aleksander Krawczuk został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Kolonizacja sullańska, Ossolineum, Wrocław 1960
  • Gajusz Juliusz Cezar, Ossolineum, Wrocław 1962
  • Cesarz August, Ossolineum, Wrocław 1964
  • Neron, Czytelnik, Warszawa 1965
  • Herod, król Judei, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965
  • Perykles i Aspazja, Ossolineum, Wrocław 1967
  • Siedmiu przeciw Tebom, PIW, Warszawa 1968
  • Sprawa Alkibiadesa, Czytelnik, Warszawa 1968
  • Kleopatra, Ossolineum, Wrocław 1969
  • Wojna trojańska: Mit i historia, Wiedza Powszechna, Warszawa 1969
  • Konstantyn Wielki, Wiedza Powszechna, Warszawa 1970
  • Pan i jego filozof. Rzecz o Platonie, PIW, Warszawa 1970
  • Ród Konstantyna, Wiedza Powszechna, Warszawa 1972
  • Sennik Artemidora, Ossolineum, Wrocław 1972
  • Tytus i Berenika, Czytelnik, Warszawa 1972
  • Julian Apostata, Wiedza Powszechna, Warszawa 1974
  • Rzym i Jerozolima, Czytelnik, Warszawa 1974
  • Mity, mędrcy, polityka, PIW, Warszawa 1975
  • Maraton, Wiedza Powszechna, Warszawa 1976
  • Ostatnia olimpiada, Ossolineum, Wrocław 1976
  • Upadek Rzymu. Księga wojen, Ossolineum, Wrocław 1978
  • Starożytność odległa i bliska, „Pax”, Warszawa 1980
  • Mitologia starożytnej Italii, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1982
  • Ród Argeadów, Wyd. Literackie, Kraków 1982
  • Stąd do starożytności, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1985
  • Poczet cesarzy rzymskich, Iskry, Warszawa 1986
  • Opowieści o zmarłych. Cmentarz Rakowicki, KAW, Kraków 1987
  • Groby Cheronei, Wyd. Poznańskie, Poznań 1988
  • Alfabet Krawczuka mitologiczny, „Cracovia”, Kraków 1991
  • Rzymianki, Polczek, Kraków 1992
  • Poczet cesarzy bizantyjskich, Iskry, Warszawa 1992
  • Kronika starożytnego Rzymu, Iskry, Warszawa 1994
  • Kronika Rzymu i Cesarstwa Rzymskiego, Iskry, Warszawa 1997
  • Poczet cesarzowych Rzymu, Iskry, Warszawa 1998
  • Rzym, Kościół, cesarze, Iskry, Warszawa 2000
  • Polska za Nerona, Iskry, Warszawa 2002
  • Spotkania z Petroniuszem, Iskry, Warszawa 2005

Przypisy

  1. Leksykon profesorów Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej 1946–2006. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, 2006, s. 265.
  2. M.P. z 1998 r. Nr 6, poz. 110
  3. Jubileusz profesora Aleksandra Krawczuka. mkidn.gov.pl, 5 czerwca 2012. [dostęp 2014-04-25].

Bibliografia[edytuj]