Aleksander Lewin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Aleksandra Lewina na cmentarzu żydowskim w Warszawie

Aleksander Lewin (ur. 15 grudnia 1915 w Pińsku, zm. 24 sierpnia 2002 w Warszawie) – polski pedagog, teoretyk i metodyk wychowania żydowskiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie żydowskiej. W latach 1937–1939 i 1946-1979 pracował w Domu Sierot przy ulicy Krochmalnej 92 w Warszawie, w którym zetknął się z Januszem Korczakiem. Swoje relacje z tamtego okresu zawarł w wydanej w 1997 książce Takim go zapamiętałem. Podczas i po zakończeniu II wojny światowej organizował placówki opiekuńcze dla dzieci-ofiar wojny, m.in. dom dla dzieci polskich w Monetnej na Uralu i Centralny Ośrodek Szkoleniowo-Wychowawczy im. Janusza Korczaka w Bartoszycach[1]. Doświadczenia z tamtych lat zawarł w publikacji Dom na Uralu. Losy dzieci polskich w Monetnej.

W latach 1946–1948 należał do ZMP, od 1948 roku należał do PZPR[2]. W 1948 ukończył studia pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1974 uzyskał tytuł profesora. Był wieloletnim pracownikiem naukowym Wyższej Szkoły Pedagogicznej Związku Nauczycielstwa Polskiego w Warszawie. Był autorem pierwszej w Polsce metodyki wychowania pojętej jako subdyscyplina pedagogiczna oraz metodologii powstawania mikrosystemów wychowawczych[1]. Odegrał główną rolę, obok Bolesława Milewicza, w szkoleniu kadry Progresywnego Więzienia dla Młodocianych w Jaworznie – wzorowanego na łagrach zakładu karnego dla więźniów politycznych, którzy nie ukończyli 21 roku życia[3].

W 1955 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. Był również odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej[2]. Zmarł w Warszawie. Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej (kwatera 8)[5].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Aleksander Lewin opublikował około 450 prac – artykułów, rozpraw i książek, m.in.:

  • 2001: Twórcza praca nad systemem wychowania
  • 1996: Gdy nadchodził kres ... Ostatnie lata życia Janusza Korczaka
  • 1986: Tryptyk pedagogiczny – Korczak, Makarenko, Freinet
  • 1983: System wychowania a twórczość pedagogiczna
  • 1979: Twórcza kontynuacja dzieła pedagogicznego Janusza Korczaka
  • 1978: U podstaw twórczej pracy nad systemem wychowania. Zarys problematyki
  • 1978: Możliwości twórczego wykorzystania spuścizny pedagogicznej Janusza Korczaka
  • 1970: O systemie wychowania. Tworzenie systemu wewnątrz szkoły. Problemy i technika
  • 1969: Ocena zachowania uczniów w szkole (uwagi krytyczne i propozycje)
  • 1967: Jednostka i grupa w systemie wychowania kolektywnego
  • 1966: System wychowawczy
  • 1966: Metodyka wychowania w zarysie
  • 1963: Wychowawca gromadzi materiały o klasie. Praca zbiorowa
  • 1960: Makarenko. Konfrontacje pedagogiczne

Jego głównym zainteresowaniem był Janusz Korczak – jego życie, działalność i twórczość. Był redaktorem naukowym 4-tomowej edycji Pism wybranych Korczaka, czterech tomów Studiów i źródeł oraz dwóch tomów bibliografii prac Janusza Korczaka i o Januszu Korczaku. Był przewodniczącym Komitetu Redakcyjnego 16-tomowej edycji Dzieł wszystkich Korczaka, przewodniczącym Komisji Naukowej Międzynarodowego Stowarzyszenia im. Janusza Korczaka (1979-2002), współorganizatorem i opiekunem naukowym Korczakianum i Ośrodka Dokumentacji i Badań[1]. Autor książki Korczak znany i nieznany (1999).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Prof. dr hab. Aleksander Lewin (pol.). [dostęp 6 maja 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2002-02-13)].
  2. a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 529. ISBN 83-223-2073-6.
  3. Krzysztof Szwagrzyk Okres młodocianych więźniów politycznych w Jaworznie 1951-1955 .
  4. Uchwała Rady Państwa z dnia 7 lipca 1955 r. (M.P. z 1955 r. Nr 89, poz. 1089).
  5. Grób Aleksandra Lewina w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Lewin w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3 (redaktorzy Lubomir Mackiewicz, Anna Żołna), Warszawa 1993, s. 391–392