Aleksander Mościcki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Mościcki
Nolite timere... Christus renegat
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1898
Tworkowice
Data i miejsce śmierci 25 listopada 1980
Łomża
Biskup pomocniczy łomżyński
Okres sprawowania 1952–1980
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 6 czerwca 1925
Nominacja biskupia 6 lutego 1952
Sakra biskupia 25 lutego 1952

Aleksander Mościcki (ur. 10 czerwca 1898 w Tworkowicach, zm. 25 listopada 1980 w Łomży) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy łomżyński w latach 1952–1980.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Tworkowicach koło Ciechanowca. 6 czerwca 1925 został wyświęcony na prezbitera. Działał w wielu katolickich organizacjach społecznych, m.in. w Chrześcijańskich Związkach Zawodowych. Był profesorem w seminarium duchownym w Wilnie. Lata 1942–1944 spędził w niemieckim więzieniu. Po wojnie był jednym z organizatorów seminarium w Białymstoku.

6 lutego 1952 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji łomżyńskiej ze stolicą tytularną Doara. Sakrę biskupią otrzymał 25 lutego 1952 w Białymstoku. Jego dewizą biskupią była sentencja „Nolite timere... Christus renegat”. Był kanonikiem kapituły katedralnej łomżyńskiej, pełnił funkcję wikariusza generalnego oraz prowadził wykłady w seminarium diecezjalnym. Został pochowany na cmentarzu w Łomży.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]