Aleksander Mościcki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Mościcki
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1898
Tworkowice
Data śmierci 25 listopada 1980
Biskup pomocniczy łomżyński
Okres sprawowania 1952–1980
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 6 czerwca 1925
Nominacja biskupia 6 lutego 1952
Sakra biskupia 25 lutego 1952
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 lutego 1952
Miejscowość Białystok
Konsekrator Romuald Jałbrzykowski
Współkonsekratorzy Czesław Falkowski
Ignacy Świrski

Aleksander Mościcki (ur. 10 czerwca 1898 w Tworkowicach, zm. 25 listopada 1980) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy łomżyński w latach 1952–1980.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 czerwca 1898 w Tworkowicach koło Ciechanowca. Nauki w zakresie szkoły średniej pobierał w Wilnie. Od 1918 studiował w wileńskim seminarium duchownym, a od 1921 także na Wydziale Teologicznym reaktywowanego Uniwersytetu Stefana Batorego. 6 czerwca 1925 został wyświęcony na prezbitera. W latach 1928–1932 odbył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, które ukończył z magisterium z ekonomii społecznej i nauk politycznych[1]. W 1932 uzyskał również magisterium z teologii na Uniwersytecie Stefana Batorego[1].

Po przyjęciu święceń kapłańskich przez dwa miesiące pracował jako wikariusz w parafii w Dobrzyniewie. Następnie został notariuszem kurii wileńskiej. Działał w organizacjach społecznych, m.in. w Chrześcijańskich Związkach Zawodowych i Chrześcijańskich Związkach Rzemieślniczych, był sekretarzem Instytutu Akcji Katolickiej oraz dyrektorem męskich stowarzyszeń katolickich. Po wybuchu II wojny światowej posługiwał duszpastersko w Wilnie. W marcu 1942 został aresztowany przez Niemców i do lipca 1942 był osadzony w więzieniu na Łukiszkach, skąd został przetransportowany do Wyłkowyszek. Od października 1942 przebywał w obozie ciężkiej pracy w Szałtupiu koło Kowna, z którego w lipcu 1944, w sytuacji zbliżającego się frontu radzieckiego, udało mu się zbiec i wrócić do Wilna[1].

Jesienią 1944 został mianowany prefektem reaktywowanego seminarium wileńskiego, w którym wykładał katolicką naukę społeczną i prawo publiczne Kościoła. Gdy w lutym 1945 seminarium zostało zamknięte przez litewskie władze sowieckie wraz z księżmi Janem Krassowskim i Aleksandrem Chodyką zorganizował uczelnię w Białymstoku, która rozpoczęła działalność w maju 1945. W 1946 został wicerektorem białostockiego seminarium. Do czasu przyjazdu z Wilna księdza Michała Sopoćki prowadził w nim wykłady również z jego przedmiotów – pedagogiki i katechetyki[1].

6 lutego 1952 papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym diecezji łomżyńskiej ze stolicą tytularną Doara[1]. Sakrę biskupią otrzymał 25 lutego 1952 w Białymstoku[2]. Konsekrował go Romuald Jałbrzykowski, arcybiskup metropolita wileński, w asyście Czesława Falkowskiego, biskupa diecezjalnego łomżyńskiego, i Ignacego Świrskiego, biskupa diecezjalnego siedleckiego[3]. Pełnił funkcję wikariusza generalnego, a także był kanonikiem kapituły katedralnej łomżyńskiej[2]. Po śmierci biskupa Czesława Falkowskiego w latach 1969–1970 administrował diecezją jako wikariusz kapitulny[1]. Brał udział w II sesji soboru watykańskiego II[3].

Był współkonsekratorem w czasie sakry Antoniego Pawłowskiego (1952)[3], biskupa koadiutora włocławskiego[4], i Mikołaja Sasinowskiego (1970), biskupa diecezjalnego łomżyńskiego[3].

Zmarł 25 listopada 1980[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f T. Krahel. Biskup Aleksander Mościcki. „W Służbie Miłosierdzia”. 1/2010. ISSN 1897-4996. [dostęp 2019-03-20]. 
  2. a b c P. Nitecki: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 2000, kol. 301. ISBN 83-211-1311-7.
  3. a b c d Aleksander Mościcki (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-03-20].
  4. P. Nitecki: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 2000, kol. 336–337. ISBN 83-211-1311-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]