Aleksander Motylew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Motylew
AMotylev12.jpg
Aleksander Motylew, Wijk aan Zee 2012
Państwo  Rosja
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1979
Jekaterynburg
Tytuł szachowy arcymistrz (2000)
Ranking FIDE 2668 (01.09.2017)[1]
Miejsce w kraju 20 (19 pośr. aktywnych)
FIDE Top 100 78

Aleksander Motylew, ros. Александр Мотылев (ur. 17 czerwca 1979 w Jekaterynburgu) – rosyjski szachista i trener szachowy (FIDE Senior Trainer od 2013), arcymistrz od 2000 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Grę w szachy poznał w wieku 4 lat. Był dwukrotnym mistrzem Rosji juniorów do lat 16 i 18. W 2001 r. osiągnął duży sukces, zwyciężając w Eliście w mistrzostwach kraju seniorów. W tym samym roku wystąpił w Moskwie na mistrzostwach świata rozegranych systemem pucharowym, awansując do III rundy, w której przegrał z Aleksiejem Szyrowem[2]. Rok później wystąpił w narodowej drużynie w meczu Rosja - Reszta świata. W 2003 r. zwyciężył w silnie obsadzonym otwartym turnieju Corsican Open w Bastii (przed m.in. Loekiem van Welym, Krishnanem Sasikiranem i Siergiejem Tiwiakowem). W 2004 r. podzielił III m. (za Ernesto Inarkiewem i Zwiadem Izorią, wspólnie z Ianem Rogersem i Nicholasem Pertem) w otwartym turnieju w Hoogeveen oraz wystąpił na mistrzostwach świata w Trypolisie (gdzie w I rundzie przegrał z Hichamem Hamdouchim)[3]. W 2005 r. podzielił I m. (wspólnie z Emilem Sutowskim, Andriejem Charłowem, Wasilijem Iwanczukiem i Władimirem Akopjanem) w turnieju Aerofłot Open w Moskwie oraz zajął II m. (za Pentalą Harikrishną) w turnieju Sanjin Hotel Cup w Taiyuan. W 2006 r. zwyciężył (wspólnie z Magnusem Carlsenem) w turnieju Corus B w Wijk aan Zee. W 2008 r. podzielił II m. (za Janem Niepomniaszczijem, wspólnie z Aleksiejem Driejewem) w kolejnym openie Aeroflot w Moskwie. W 2009 r. samodzielnie zwyciężył w turnieju XVIII kat. FIDE w miejscowości Pojkowskij[4]. W 2011 r. podzielił II m. (za Pentalą Harikrishna, wspólnie z Lazaro Bruzonem Batistą) w turnieju Tata Steel Chess Tournament–B w Wijk aan Zee. W 2013 r. zajął II m. (za Pawło Eljanowem) w Pojkowskim. W 2014 r. zdobył w Erywaniu złoty medal indywidualnych mistrzostw Europy oraz zajął II m. (za Pawło Eljanowem) w rozegranym w Şəmkirze turnieju B memoriału Wugara Gaszimowa[5].

Wielokrotnie reprezentował Rosję w turniejach drużynowych, m.in.:

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze (stan na wrzesień 2017) osiągnął 1 lipca 2009 r., z wynikiem 2710 punktów zajmował wówczas 27. miejsce na światowej liście FIDE[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzedni
Ołeksandr Moisejenko
Mistrz Europy w szachach
2014
Następny
Jewgienij Najer