Aleksander Naumow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Naumow, (ur. 6 lipca 1949 w Ornecie) – slawista literaturoznawca, paleoslawista i cerkiewista, mediewista, historyk kultury. Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Universita' Ca' Foscari w Wenecji. Prowadzi badania nad piśmiennictwem cerkiewnosłowiańskim i kulturą prawosławia. Jest redaktorem serii "Krakowsko-Wileńskie Studia Slawistyczne" (Kraków) i "Biblioteki Duchowości Europejskiej" (Gniezno, obecnie Kraków).

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Apokryfy w systemie literatury cerkiewnosłowiańskiej (1976)
  • Biblia w strukturze artystycznej utworów cerkiewnosłowiańskich (1983)
  • Dar słowa. Ze starej literatury serbskiej (1984)
  • Pasterze wiernych Słowian. Święci Cyryl i Metody (1985)
  • Wiara i historia. Z dziejów literatury cerkiewnosłowiańskiej na ziemiach polsko-litewskich (1996)
  • Domus divisa. Studia nad literaturą ruską w I Rzeczypospolitej (2002)
  • Distretti del sapere nell'Europa dell'Est (2003, współautor)
  • Idea-immagine-testo. Studi sulla letteratura slavo-ecclesiastica.(2004)
  • Rękopisy cerkiewnosłowiańskie w Polsce. Katalog (2002, 2004)
  • Święty Benedykt w tradycji chrześcijaństwa Zachodu i Wschodu (2006), współautor
  • Franciszek Skoryna z Połocka – życie i pisma (2007), współautor.
  • Staro i novo. Studije o književnosti pravoslavnih Slovena (2009)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]