Aleksander Potyrała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Potyrała (ur. 1902, zm. 1964) – polski inżynier okrętownictwa, profesor Politechniki Gdańskiej oraz kierownik Katedry Konstrukcji Okrętów na tej uczelni. Współtwórca Polskiego Rejestru Statków.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1926 roku ukończył studia wyższe w Wolnym Mieście Gdańsku na Danziger Technische Hochschule (obecnie Politechnika Gdańska) na Fakultät für Schiffs und Flugtechnik (Wydziale Okrętowo-Lotniczym). Był współzałożycielem Koła Studentów Polaków Techniki Okrętowej "Korab". W latach 1926-1930 pracował w Danziger Werft jako konstruktor, a w latach 1930-1934 w Stoczni Modlińskiej na stanowisku kierownika biura konstrukcyjnego. W maju 1934 roku rozpoczął pracę w służbie technicznej Kierownictwa Marynarki Wojennej, gdzie od 1936 roku aż do rozpoczęcia wojny pełnił funkcje instruktora budowy okrętów. Zaprojektował jednostki dla Marynarki Wojennej (np. trałowce typu Jaskółka), opracował także dokumentacje techniczną zamówienia na okręty podwodne typu Orzeł. W 1946 roku zorganizował Polski Rejestr Statków, którego był dyrektorem do roku 1953. W 1945 roku organizował (z Aleksandrem Rylke) Wydział Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej, na którym objął Katedrę Architektury Okrętów.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wstęp do architektury okrętów (1949)
  • Budowa kadłuba okrętowego (1954)
  • Konstrukcja kadłuba okrętowego (1967)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Rudzki: Polskie Okręty Podwodne 1926-1969. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1985, s. 91. ISBN 83-11-07159-4.