Aleksander Raczyński (minister)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Raczyński
Aleksander Raczyński.jpg
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1872
Wiedeń, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 18 grudnia 1941
Kraków, Polska pod okupacją III Rzeszy
Minister rolnictwa i dóbr państwowych
Okres od 21 czerwca 1926
do 30 września 1926
Poprzednik Józef Raczyński
Następca Karol Niezabytowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Aleksander Raczyński (ur. 28 grudnia 1872 w Wiedniu, zm. 18 grudnia 1941 w Krakowie) – polski doktor prawa, polityk, minister II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Po studiach praktykę sądowa odbył w Wiedniu, a adwokacką we Lwowie. Następnie był wicemarszałkiem rady powiatowej w Podhajcach. Po odzyskaniu niepodległości prezes Krajowego Urzędu Odbudowy we Lwowie, wiceprezes konserwatywnego Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego we Lwowie i członek Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego we Lwowie. Od 21 czerwca 1926 do 30 września 1926 był ministrem rolnictwa i dóbr państwowych w rządach Kazimierza Bartla. Następnie pełnił funkcje prezesa Komisji Prawno-Agrarnej we Lwowie i znajdował się wśród władz lwowskiego Akcyjnego Banku Hipotecznego. Przed wybuchem II wojny światowej docent prawa gospodarczego na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Odznaczenia orderem „Polonia Restituta”. „Kurier Warszawski”. Nr 133, s. 13, 14 maja 1928. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]