Aleksander Zborowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Zborowski
Herb
Jastrzębiec
Data śmierci 1637
Ojciec Samuel Zborowski
Matka Zofia Jordan
Plan bitwy

Aleksander Zborowski (zm. 1637[1]) – polski szlachcic herbu Jastrzębiec, starosta międzyrzecki[1].

Syn Samuela Zborowskiego i Zofii z Jordanów[1].

W maju 1609 roku pobił pod Torczycą oddziały niemieckie na służbie rosyjskiej. W słynnej zwycięskiej bitwie Stanisława Żółkiewskiego pod Kłuszynem dowodził prawym skrzydłem[2]. We wrześniu 1609 roku brał udział w bitwie pod Twerem, w której polskie oddziały dowodzone przez Jana Piotra Sapiehę pokonały armię moskiewsko-szwedzką[3].

Był żonaty z Magdaleną Fredro. Miał z nią córki Annę i Konstancję oraz syna Adama[1], który wstąpił do zakonu jezuitów, a w 1637 sprzedał hetmanowi wielkiemu koronnemu Stanisławowi Koniecpolskiemu miasteczko Mikulińce oraz 15 wsi za 250000 złotych polskich[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d M.J. Minakowski, Ci wielcy Polacy to nasza rodzina, wyd. 3, Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne, Kraków 2008, ​ISBN 83-918058-5-9
  2. Leszek Podhorodecki, Stanisław Żółkiewski, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1988, s. 164-177, ISBN 83-205-4082-8, OCLC 830085141.
  3. '' Historia moskiewskiej wojny prawdziwa przez Mikołaja Ścibora z '' Marchocic Marchockiego spisana. '', Kłuszyn 1610 Robert Szcześniak
  4. Pamiętniki o Koniecpolskich: Przyczynek do dziejów polskich XVII. wieku wydał Stanisław Przyłęcki. Lwów: drukarnia Piotra Pillera, 1842, s. 359–360 (przyp.).