Aleksander Zniszczoł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Zniszczoł
Aleksander Zniszczoł
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1994
Polska Cieszyn
Klub WSS Wisła
Debiut w reprezentacji 2007
Debiut w PŚ 30.12.2011, Oberstdorf (48. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 20.01.2012, Zakopane (9. miejsce)
Rekord życiowy 213,0 m na Kulm w Tauplitz (9 stycznia 2015)
Pierwszy trener Jan Kawulok
Trener kadry Polska Adam Celej (2010/11)
Polska Robert Mateja (2011/12 - 2012/13)
Polska Maciej Maciusiak (2013/14 - 2014/15)
Polska Łukasz Kruczek (od 2015/16)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Val di Fiemme 2014 drużynowo
Srebro
Erzurum 2012 indywidualnie
Srebro
Erzurum 2012 drużynowo
Srebro
Liberec 2013 drużynowo
Uniwersjada
Złoto
Trydent 2013 normalna druż.
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
Złoto
Liberec 2011 drużynowo
Letni Puchar Kontynentalny
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2011
Oficjalna strona internetowa

Aleksander Zniszczoł (ur. 8 marca 1994 w Cieszynie) − polski skoczek narciarski, indywidualny wicemistrz świata juniorów z 2012, zwycięzca Letniego Pucharu Kontynentalnego 2011. W drużynie zdobył złoty medal MŚJ 2014, Zimowej Uniwersjady 2013 i Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2011, a także dwa srebrne podczas MŚJ w 2012 i 2013 roku. Reprezentant klubu WSS Wisła, członek kadry młodzieżowej reprezentacji Polski. Rekordzista skoczni Zakucie w Zagórzu, Areal Horečky we Frenštácie pod Radhoštěm oraz Biła w Szczyrku.

Spis treści

Przebieg kariery[edytuj kod]

Aleksander Zniszczoł po zwycięstwie w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego we Frenstacie podczas Memoriału Jiříego Raški w 2016 roku.

Sezon 2004/2005 ukończył na 7. miejscu klasyfikacji generalnej cyklu Lotos Cup. W sezonie 2005/2006 został zwycięzcą cyklu, czterokrotnie zajmując pierwsze i czterokrotnie drugie miejsce. W kolejnym sezonie Zniszczoł ponownie zajął pierwsze miejsce. W sezonie 2007/2008 roku stanął na najniższym stopniu podium.

Do sezonu 2009/2010 włącznie wystartował w 10 konkursach FIS Cup. Jego najwyższe miejsce w zawodach tej rangi to 11. lokata w konkursie na skoczni Skalite w Szczyrku 16 lutego 2010.

24 lipca 2010 z klubem Wisła Ustronianka zdobył srebrny medal w drużynowym konkursie mistrzostw Polski.

30 i 31 lipca 2010 debiutował w konkursach letniego Pucharu Kontynentalnego w Courchevel we Francji, lecz nie zdobył punktów. Zajął odpowiednio 46. i 36. miejsce.

20 stycznia 2012 Zniszczoł uplasował się na 9. pozycji w konkursie Pucharu Świata w Zakopanem, po skokach na odległość 124,5 m i 123 m (awansował z 18. miejsca po pierwszej serii)[1]. Były to jego pierwsze pucharowe punkty.

3 marca 2012 roku pierwszy raz udało się młodemu skoczkowi stanąć na podium zawodów Pucharu Świata. Miało to miejsce po konkursie drużynowym w Lahti. Skacząc w drużynie z Maciejem Kotem, Klemensem Murańką i Kamilem Stochem reprezentacja Polski uplasowała się na najniższym stopniu podium.

W zawodach drużynowych na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Libercu zdobył srebrny medal[2].

W sezonie 2013/2014 zdobył złote medale w konkursach drużynowych na uniwersjadzie i mistrzostwach świata juniorów[3].

Trenerzy[edytuj kod]

Jego pierwszym trenerem był Jan Kawulok[4]. Od czerwca 2006 jego trenerem klubowym jest Jan Szturc. W sezonie 2010/2011 był podopiecznym Adama Celeja w kadrze juniorów[5], natomiast w sezonach 2011/2012 i 2012/2013 trenował w kadrze prowadzonej przez Roberta Mateję[6]. W sezonach 2013/2014 i 2014/2015 znalazł się odpowiednio w kadrze juniorów i w kadrze B, których trenerem głównym był Maciej Maciusiak[7]. W sezonie 2015/2016 otrzymał miejsce w kadrze A prowadzonej przez Łukasza Kruczka[8].

Mistrzostwa świata[edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj kod]

2015 Szwecja Falun 40. miejsce (K-120)

Starty A. Zniszczoła na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
40. 26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 110,0 m 80,6 pkt 188,1 pkt Severin Freund

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj kod]

2012 Turcja Erzurum srebrny medal
2013 Czechy Liberec 9. miejsce
2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 13. miejsce

Drużynowo[edytuj kod]

2012 Turcja Erzurum srebrny medal[a]
2013 Czechy Liberec srebrny medal[b]
2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo złoty medal[c]

Starty A. Zniszczoła na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 107,5 m 109,5 m 280,5 pkt 6,0 pkt Nejc Dežman
2.Silver medal with cup.svg 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[a] 99,5 m 105,5 m 985,5 pkt (255,5 pkt) 3,0 pkt Norwegia
9. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 95,5 m 95,5 m 245,5 pkt 39,0 pkt Jaka Hvala
2.Silver medal with cup.svg 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[b] 102,0 m 101,0 m 1062,0 pkt (276,5 pkt) 24,5 pkt Słowenia
13. 31 stycznia 2014 Włochy Predazzo Trampolino dal Ben K-95 HS-106 indywid. 84,5 m 99,5 m 211,8 pkt 19,7 pkt Jakub Wolny
1.Gold medal with cup.svg 1 lutego 2014 Włochy Predazzo Trampolino dal Ben K-95 HS-106 druż.[c] 101,5 m 96,5 m 1027,0 pkt (267,4 pkt)

Uniwersjada[edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 14 grudnia 2013 Włochy Predazzo Trampolino dal Ben K-95 HS-106 indywid. 95,5 m 102,0 m 247,2 pkt 23,1 pkt Sami Niemi
1.Gold FISU.svg 18 grudnia 2013 Włochy Predazzo Trampolino dal Ben K-95 HS-106 druż.[d] 97,5 m 99,0 m 755,5 pkt (251,1 pkt)
8. 20 grudnia 2013 Włochy Predazzo Trampolino dal Ben K-120 HS-134 indywid. 122,0 m 122,5 m 250,7 pkt 27,9 pkt Krzysztof Biegun

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 15 lutego 2011 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 93,0 m 95,5 m 246,0 pkt 48,5 pkt Jarkko Määttä
1.Gold medal with cup.svg 17 lutego 2011 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[e] 96,0 m 93,0 m 913,5 pkt (246,5 pkt)

Puchar Świata[edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 47.
2012/2013 68.
2013/2014 niesklasyfikowany
2014/2015 48.

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 marca 2012 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-97 druż.[f] 82,0 m 94,0 m 877,5 pkt (211,4 pkt) 3. 14,1 pkt Austria

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2015/2016

Sezon 2011/2012
Kuusamo HS142 Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Harrachov HS142 Harrachov HS142 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS213 Lahti HS97 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS215 Planica HS215 punkty
- - - - - - - 48 48 q - - - 9 14 - - - - - - q 41 q 18 - 60
Sezon 2012/2013
Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Kuusamo HS142 Krasnaja Polana HS106 Krasnaja Polana HS106 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Harrachov HS205 Harrachov HS205 Klingenthal HS140 Oberstdorf HS213 Lahti HS130 Kuopio HS127 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS215 Planica HS215 punkty
- - - - - - - - - - - 35 23 - - - - - - - q - - - - - - 8
Sezon 2013/2014
Klingenthal HS140 Kuusamo HS142 Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Willingen HS145 Willingen HS145 Falun HS134 Lahti HS130 Lahti HS130 Kuopio HS127 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS139 Planica HS139 punkty
- - - - - - - - - - - - - - 40 40 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS225 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Willingen HS145 Willingen HS145 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Kuopio HS100 Trondheim HS140 Oslo HS134 Oslo HS134 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- 40 44 29 28 - - q q 32 41 28 50 27 21 31 19 301 15 43 22 29 32 18 - - - - - - - 75
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował
1 dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów

Turniej Czterech Skoczni[edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 61.
2014/2015 37.

Puchar Świata w lotach[edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 37.
2014/2015 36.

Letnie Grand Prix[edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP[edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011 59.
2012 58.
2013 33.
2014 74.
2015 84.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2016

2011
Wisła HS134 Szczyrk HS106 Zakopane HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - q - - - - - - 25 17 20
2012
Wisła HS134 Courchevel HS132 Hinterzarten HS108 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
33 - - 43 14 - - 34 q 18
2013
Hinterzarten HS108 Wisła HS134 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Klingenthal HS140 punkty
- 41 - - 9 16 15 10 - - - 86
2014
Wisła HS134 Einsiedeln HS117 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
42 - - 33 23 - - - q 8
2015
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS106 Czajkowski HS140 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 punkty
q - - - - - 28 33 - - - 3
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- q - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj kod]

Sezon Miejsce
2010/2011 niesklasyfikowany
2011/2012 21.
2012/2013 43.
2013/2014 40.
2014/2015 29.
2015/2016 62.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 13 grudnia 2011 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,0 m 132,0 m 253,4 pkt 2. 17,3 pkt Michael Hayböck
2. 29 stycznia 2012 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-137 132,0 m 129,5 m 248,6 pkt 2. 11,1 pkt Anže Lanišek
3. 7 marca 2015 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 97,5 m 105,0 m 242,6 pkt 2. 2,7 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2015/2016

Sezon 2010/2011
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Erzurum HS109 Erzurum HS109 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Pjongczang HS140 Pjongczang HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Brotterode HS110 Brotterode HS110 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Kranj HS109 Kranj HS109 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
- - - - - - - - - - - - - 60 63 44 55 - - - - - - 62 59 - - - - 0
Sezon 2011/2012
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Erzurum HS109 Erzurum HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Oslo HS106 Oslo HS106 Oslo HS106 Wisła HS134 Wisła HS134 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 punkty
78 9 2 7 8 7 - - 63 33 - - - 8 2 - - - - - - - - - - - - 325
Sezon 2012/2013
Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Wisła HS134 Wisła HS134 Liberec HS100 Liberec HS100 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Niżny Tagił HS100 Niżny Tagił HS100 punkty
8 - - - 14 301 - - - - - - - - - 7 27 27 - - 56 24 23 9 48 50 37 26 144
Sezon 2013/2014
Rena HS111 Rena HS111 Lahti HS130 Lahti HS130 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Courchevel HS96 Courchevel HS96 Sapporo HS100 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Falun HS100 Falun HS100 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
- - - - 35 53 5 12 - - - - 25 24 - - - 17 44 24 26 36 19 16 133
Sezon 2014/2015
Rena HS111 Rena HS139 Rena HS139 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Wisła HS134 Wisła HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Brotterode HS117 Lahti HS130 Lahti HS130 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
15 9 15 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2 4 7 4 277
Sezon 2015/2016
Rena HS111 Rena HS111 Rena HS139 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 punkty
17 34 33 28 28 - - 60 50 30 24 20 45 17 - - - - 51 57 27 30 17 - - 37 31 72
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
1 Dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj kod]

Sezon Miejsce
2010 niesklasyfikowany
2011 1.
2012 25.
2013 14.
2014 15.
2015 50.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 10 września 2011 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 136,0 m 128,5 m 257,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 lipca 2011 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 111,5 m 111,5 m 253,9 pkt 2. 6,6 pkt Peter Prevc
2. 10 września 2011 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 136,0 m 128,5 m 257,3 pkt 1.
3. 11 września 2011 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 133,0 m 134,5 m 268,7 pkt 2. 6,0 pkt Peter Prevc
4. 26 sierpnia 2016 Czechy Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 96,0 m 97,5 m 237,8 pkt 2. 6,0 pkt Lukáš Hlava
5. 26 sierpnia 2016 Czechy Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 101,5 m 101,5 m 247,3 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj kod]

stan na 23 września 2016

2010
Kranj HS109 Kranj HS109 Velenje HS94 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Oslo HS106 Oslo HS106 Ałmaty HS140 Ałmaty HS106 Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
- - - - - 36 46 - - - - - - 40 44 0
2011
Kranj HS109 Kranj HS109 Stams HS115 Stams HS115 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Trondheim HS105 Trondheim HS105 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
6 5 2 5 7 5 1 2 13 4 541
2012
Stams HS115 Stams HS115 Kranj HS109 Kranj HS109 Krasnaja Polana HS140 Krasnaja Polana HS140 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 27 26 - 22 22 12 28 30 23 11 12 9 136
2013
Stams HS115 Stams HS115 Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
7 13 4 31 - - - - 9 18 148
2014
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS140 Trondheim HS140 punkty
20 24 25 34 41 5 - - 21 6 4 15 - - 185
2015
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 46 - - - 16 12 24 34 35 21 - - 54
2016
Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Stams HS115 Stams HS115 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
29 34 8 9 3 1 16 14 19 38 268
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja
 -  − zawodnik nie wystartował

Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich[edytuj kod]

Zimowe mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich[edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2015/2016

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
29. 18 marca 2008 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 95,5 m 92,5 m 119,9 pkt 153,8 pkt Adam Małysz
7. 19 marca 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż.[g] 79,0 m 82,0 m 768,5 pkt (199,5 pkt) 174,5 pkt TS Wisła Zakopane
29. 20 marca 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 81,0 m 74,0 m 186,0 pkt 73,5 pkt Adam Małysz
47. 14 lutego 2009 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 77,0 m 27,6 pkt 203,8 pkt Kamil Stoch
12. 26 marca 2009 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż.[h] 84,0 m 310,5 pkt (87,5 pkt) 663,5 pkt WSS Wisła
14. 26 grudnia 2009 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 94,0 m 82,0 m 188,5 pkt 67,5 pkt Adam Małysz
20. 26 grudnia 2010 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 104,0 m 104,5 m 162,3 pkt 110,3 pkt Adam Małysz
2.Silver medal with cup.svg 18 lutego 2011 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż.[i] 93,5 m 87,5 m 960 pkt (205,5 pkt) 19,5 pkt TS Wisła Zakopane
21. 19 lutego 2011 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 88,5 m 88,5 m 196,0 pkt 62,5 pkt Kamil Stoch
5. 26 grudnia 2011 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 117,0 m 121,0 m 240,9 pkt 48,3 pkt Kamil Stoch
3.Bronze medal with cup.svg 24 marca 2012 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 druż.[j] 135,0 m 126,5 m 868,9 pkt (264,7 pkt) 190,6 pkt AZS Zakopane
5. 25 marca 2012 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 120,5 m 126,0 m 238,2 pkt 47,7 pkt Kamil Stoch
2.Silver medal with cup.svg 26 marca 2013 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[k] 127,0 m 124,0 m 926,2 pkt (241,8 pkt) 61,3 pkt AZS Zakopane
11. 27 marca 2013 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 124,0 m 123,0 m 262,2 pkt 54,6 pkt Maciej Kot
9. 23 grudnia 2014 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 115,0 m 115,5 m 205,4 pkt 49,7 pkt Piotr Żyła
20. 24 marca 2015 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 110,5 m 115,0 m 194,0 pkt 116,1 pkt Kamil Stoch
2.Silver medal with cup.svg 25 marca 2015 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 druż.[l] 128,5 m 122,0 m 921,5 pkt (248,4 pkt) 52,1 pkt AZS Zakopane
16. 22 marca 2016 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 118,5 m 112,0 m 206,4 pkt 67,0 pkt Maciej Kot
3.Bronze medal with cup.svg 23 marca 2016 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[l] 118,5 m 112,0 m 936,1 pkt (224,2 pkt) 26,5 pkt AZS Zakopane

Letnie mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich[edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2015/2016

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 27 września 2008 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 92,0 m 57,6 pkt 221,0 pkt Adam Małysz
13. 28 września 2008 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[m] 103,0 m 82,0 m 166,6 pkt (79,9 pkt) 810,7 pkt TS Wisła Zakopane
27. 10 października 2009 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 76,0 m 75,0 m 182,0 pkt 64,0 pkt Adam Małysz
23. 11 października 2009 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 105,5 m 107,0 m 170,5 pkt 94,2 pkt Adam Małysz
15. 23 lipca 2010 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 86,0 m 83,5 m 181,0 pkt 81,5 pkt Adam Małysz
2.Silver medal with cup.svg 24 lipca 2010 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż.[n] 85,0 m 84,0 m 887,5 pkt (180 pkt) 79,0 pkt AZS Zakopane
17. 25 lipca 2010 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 108,0 m 103,0 m 170,3 pkt 107,8 pkt Adam Małysz
7. 17 września 2011 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 122,0 m 114,5 m 219,2 pkt 34,2 pkt Kamil Stoch
6. 2 września 2012 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 119,5 m 122,0 m 229,7 pkt 26,0 pkt Maciej Kot
9. 1 września 2013 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 100,0 m 98,5 m 255,5 pkt 11,0 pkt Dawid Kubacki
12. 8 września 2013 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 115,0 m 125,0 m 226,5 pkt 37,3 pkt Jan Ziobro
14. 19 lipca 2014 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 119,0 m 118,5 m 223,0 pkt 56,6 pkt Kamil Stoch
4. 20 lipca 2014 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[o] 100,5 m 104,0 m 843,8 pkt (155,6 pkt) 82,7 pkt AZS Zakopane
9. 11 października 2014 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 95,0 m 97,5 m 232,0 pkt 44,0 pkt Piotr Żyła
10. 18 lipca 2015 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 116,5 m 119,5 m 219,3 pkt 47,3 pkt Dawid Kubacki
11. 9 października 2015 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 94,5 m 98,5 m 232,5 pkt 36,0 pkt Dawid Kubacki
3.Bronze medal with cup.svg 10 października 2015 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż.[l] 94,5 m 95,0 m 944,0 pkt (225,0 pkt) 16,0 pkt AZS Zakopane

Rekordy skoczni[edytuj kod]

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi
20 stycznia 2006 Polska Zagórz Zakucie K-20 HS-25 25,5 m[9] Rekord wyrównany 4 stycznia 2008 przez Krzysztofa Leję.
5 sierpnia 2006 Polska Szczyrk Biła K-33 HS-35 37 m[10] Wyrównanie rekordu Pawła Słowioka i Klemensa Murańki.
31 października 2007 Czechy Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-45 b.d. 50 m[11] Rekord letni.
5 września 2009 K-95 HS-105 105,5 m
1 sierpnia 2009 Polska Szczyrk Skalite K-70 HS-77 75 m[12] Rekord nieaktualny. Wyrównanie rekordu Adama Cieślara.
13 grudnia 2011 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131 m[13] Rekord nieaktualny.
22 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 111,5 m[14] Rekord nieaktualny.

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Klemens Murańka, Tomasz Byrt, Bartłomiej Kłusek, Aleksander Zniszczoł
  2. a b Skład zespołu: Bartłomiej Kłusek, Krzysztof Biegun, Aleksander Zniszczoł, Klemens Murańka
  3. a b Skład zespołu: Jakub Wolny, Aleksander Zniszczoł, Krzysztof Biegun, Klemens Murańka
  4. Aleksander Zniszczoł, Bartłomiej Kłusek, Krzysztof Biegun
  5. Skład zespołu: Krzysztof Biegun, Mateusz Kojzar, Aleksander Zniszczoł, Klemens Murańka
  6. Skład zespołu: Maciej Kot, Klemens Murańka, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch
  7. Zniszczoł znalazł się w drugiej drużynie Wisły Ustronianki, która wystąpiła w składzie: Aleksander Zniszczoł, Artur Broda, Tomasz Byrt i Paweł Słowiok.
  8. Zniszczoł znalazł się w trzeciej drużynie Wisły Ustronianki, która wystąpiła w składzie: Piotr Wójcik, Artur Broda, Aleksander Zniszczoł i Piotr Czyż
  9. Skład zespołu: Adam Cieślar, Aleksander Zniszczoł, Tomasz Byrt i Piotr Żyła
  10. Skład zespołu: Tomasz Byrt, Rafał Śliż, Aleksander Zniszczoł i Piotr Żyła
  11. Skład zespołu: Artur Kukuła, Rafał Śliż, Aleksander Zniszczoł i Piotr Żyła
  12. a b c Skład zespołu: Tomasz Byrt, Artur Kukuła, Aleksander Zniszczoł, Piotr Żyła
  13. Zniszczoł znalazł się w trzeciej drużynie Wisły Ustronianki, która wystąpiła w składzie: Piotr Czyż, Tomasz Byrt, Aleksander Zniszczoł i Patryk Dunajski.
  14. Skład zespołu: Aleksander Zniszczoł, Tomasz Byrt, Piotr Żyła i Adam Małysz
  15. Skład zespołu: Aleksander Zniszczoł, Piotr Żyła, Mateusz Kojzar, Artur Kukuła

Przypisy

  1. Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Zwycięstwo Stocha, Zniszczoł dziewiąty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-20. [dostęp 2012-01-20].
  2. Tadeusz Mieczyński: MŚJ w Libercu: Słoweńcy najlepsi, Polacy ze srebrem!. skijumping.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-27].
  3. ZNISZCZOL Aleksander - Biographie. data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-23].
  4. Dorota Stachura: Skoki Narciarskie - "Jestem raczej wesoły" - wywiad z Olkiem Zniszczołem. skokinarciarskie.pl, 2006-08-31. [dostęp 2010-08-18].
  5. Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Znamy składy kadr polskich skoczków na nowy sezon. skijumping.pl, 2010-05-13. [dostęp 2010-08-18].
  6. Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Znamy kadry polskich skoczków na sezon 2011/2012. skijumping.pl, 2011-05-11. [dostęp 2011-08-18].
  7. Dominik Formela: Znamy skład polskich kadr A i B na sezon 2014/2015. skijumping.pl, 2014-04-23. [dostęp 2015-11-17].
  8. Adam Bucholz: Znamy składy polskich kadr na sezon 2015/2016!. skijumping.pl, 2015-04-29. [dostęp 2015-11-17].
  9. Zagórz (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-02-02].
  10. Biła, Szczyrk (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-02-02].
  11. Skisprungschanzen-Archiv - Frenštát pod Radhoštěm (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2010-08-18].
  12. Skalite, Szczyrk (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-02-02].
  13. Gorney Gigant, Almaty (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-02-02].
  14. Kiremitliktepe, Erzurum (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2014-04-16].

Bibliografia[edytuj kod]