Aleksandr Borodiuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksandr Borodiuk
Aleksandr Borodyuk 2011.jpg
Imię i nazwisko Aleksandr Gienrichowicz Borodiuk
Data i miejsce
urodzenia
30 listopada 1962
Woroneż, ZSRR 
Pozycja pomocnik
napastnik
Wzrost 182 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
do 1979
1980-81
1982-89
1989-93
1994-95
1995-96
1997-99
1999-99
2000-00
Fakieł Woroneż
Dinamo Wołogda
Dinamo Moskwa
Schalke 04 Gelsenkirchen
SC Freiburg
Hannover 96
Lokomotiw Moskwa
Torpedo-ZIŁ Moskwa
Krylja Sowietow Samara

58 (12)
187 (53)
124 (41)
20 (2)
16 (3)
32 (13)
12 (1)
20 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1989-1991
1992-1994
 ZSRR
 Rosja
7 (1)
8 (4)

Aleksandr Gienrichowicz Borodiuk (ros. Александр Генрихович Бородюк, ur. 30 listopada 1962 w Woroneżu) – rosyjski piłkarz, występujący na pozycji napastnika lub pomocnika, i trener piłkarski. Był zawodnikiem m.in. Dinama Moskwa, z którym zdobył Puchar ZSRR oraz dwukrotnie koronę króla strzelców Wyższej Ligi, Lokomotiwu Moskwa oraz klubów niemieckich - Schalke 04 Gelsenkirchen, SC Freiburg i Hannoveru 96. Dwa razy brał udział w finałach mistrzostw świata - w 1990 (w barwach ZSRR) i w 1994 (w barwach Rosji). Jest złotym medalistą Igrzysk Olimpijskich 1988. Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Był asystentem trzech kolejnych selekcjonerów reprezentacji Rosji, a od października 2005 do czerwca 2006 sam - tymczasowo - pełnił obowiązki trenera kadry. Po Mundialu 2006 zgodnie z wcześniejszą umową został zastąpiony przez Holendra Guusa Hiddinka, któremu obecnie pomaga jako asystent. Od listopada 2005 do lutego 2007 był selekcjonerem reprezentacji młodzieżowej.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Fakiełu Woroneż, z którego w 1980 przeniósł się do Dinama Wołogda. Przez osiem lat grał w barwach Dinama Moskwa, z którym zdobył Puchar Związku Radzieckiego 1984 i dwukrotnie - w 1986 i 1988 - koronę króla strzelców ligi.

Od 1989 przez siedem lat był zawodnikiem klubów niemieckich. W barwach Schalke 04 Gelsenkirchen w ciągu czterech sezonów rozegrał 133 mecze i strzelił 44 gole. W 1991 wywalczył z tym klubem awans do 1. Bundesligi. Później grał w SC Freiburg, z którym w 1995 zajął trzecie miejsce w Bundeslidze, i Hannoverze 96.

W wieku 34 lat powrócił do Rosji, do Lokomotiwu Moskwa na specjalne życzenie trenera tego klubu Jurija Siomina. Wkrótce potem zdobył z nim Puchar Rosji oraz dwukrotnie dotarł do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów.

Piłkarską karierę zakończył w 2000 w wieku 39 lat.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji ZSRR od 1989 do 1991 rozegrał 7 meczów i zdobył 1 gola - start w Mundialu 1990 (runda grupowa).

W reprezentacji Rosji od 1992 do 1994 rozegrał 8 meczów i zdobył 4 gole - start w Mundialu 1994 (runda grupowa).

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Przez dwa lata pracował w sztabie szkoleniowym Krylii Sowietow Samara. W 2002 został zatrudniony przez Rosyjską Federację Piłkarską.

Był asystentem trzech kolejnych selekcjonerów reprezentacji RosjiWalerija Gazzajewa (2002-2003), Gieorgija Jarcewa (2003-2005) i Jurija Siomina (2005). Po rezygnacji tego ostatniego w październiku 2005 przejął obowiązki trenera kadry, choć od początku wiadomo było, że będzie pracował tymczasowo, bowiem szefowie związku poszukiwali bardziej doświadczonego szkoleniowca. Na początku 2006 ogłoszono, że po Mundialu 2006 selekcjonerem zostanie Guus Hiddink.

Zgodnie z umową po zakończeniu mistrzostw Borodiuk przekazał stery reprezentacji Holendrowi. Za jego krótkiej kadencji drużyna narodowa rozegrała dwa mecze, w których zanotowała remis (0:0 z Hiszpanią) i porażkę (0:1 z Brazylią).

Jednocześnie od listopada 2005 do lutego 2007 był selekcjonerem reprezentacji młodzieżowej. W 2007 powrócił do sztabu szkoleniowego reprezentacji seniorów obejmując stanowisko asystenta Guusa Hiddinka.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Jest strzelcem trzydziestotysięcznego gola w Bundeslidze.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]