Aleksandr Franckiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksandr Iwanowicz Franckiewicz
Александр Иванович Францкевич
generał-major generał-major
Data urodzenia 25 sierpnia?/6 września 1860
Data śmierci 1919
Przebieg służby
Lata służby 1882–1919
Siły zbrojne Marynarka wojenna Imperium Rosyjskiego / Rosji
Stanowiska Główny inżynier mechanik stoczni Admiralicji w Petersburgu (od 1917)
Odznaczenia
Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie)

Aleksandr Iwanowicz Franckiewicz (Александр Иванович Францкевич, ur. 25 sierpnia?/6 września 1860, zm. 1919) – rosyjski wojskowy, inżynier mechanik, współbudowniczy okrętów floty carskiej.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w guberni połtawskiej. W 1882 roku ukończył wyższą oficerską szkołę techniczną w Kronsztadzie. Jako oficer mechanik służył między innymi na krążowniku „Minin” w czasie rejsu na Daleki Wschód i nadzorował wymianę kotłów tego okrętu na wodnorurkowe systemu Belleville'a. Od 1892 roku był odpowiedzialny za nadzór nad konstrukcją zamówionych w Wielkiej Brytanii urządzeń napędowych dla pancernika obrony wybrzeża „Admirał Uszakow”, następnie wszedł w skład komisji odbiorczej cesarskiego jachtu „Sztandart” oraz był szefem komisji odbiorczej lodołamacza „Nadieżnyj”. Obie jednostki budowała duńska stocznia Burmeister & Wain.

W 1898 roku został wysłany do Filadelfii, gdzie wszedł w skład komisji nadzorującej budowę pancernika „Retwizan” i krążownika „Wariag” przez stocznię William Cramp & Sons. W lutym 1901 roku został mianowany starszym mechanikiem na „Retwizanie” i pełnił tę funkcję do stycznia 1903 roku. W 1905 roku awansował do stopnia podpułkownika , w 1908 pułkownika korpusu inżynierów mechaników. Był konstruktorem w stoczni Admiralicji w Petersburgu, współpracował przy budowie pierwszego rosyjskiego drednotaGangut”, zwodowanego w 1911 roku. Od 1913 roku był generałem-majorem korpusu inżynierów-mechaników, z przyporządkowaniem do marynarki wojennej. We wrześniu 1917 roku objął obowiązki głównego inżyniera mechanika stoczni Admiralicji.

Był odznaczony między innymi Orderem św. Włodzimierza III i IV klasy.

Zmarł w wyniku zapalenia płuc w połowie 1919 roku.

Bibliografia[edytuj]

  • «Zawtra... ja pieriesielajus' na bronienosiec» (pisma inżeniera-miechanika A.I. Franckiewicza o zakluczitielnom etapie postrojki bronienosca «Retwizan»). „Gangut”. Wypusk 20 (1999). ​ISBN 5-85875-049-4​.