Aleksandr Iljinski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandr Iljinski
Алекса́ндр Алекса́ндрович Ильи́нский
Ilustracja
Aleksandr Iljinski (koniec XIX w.)
Imię i nazwisko Aleksandr Aleksandrowicz Iljinski
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1859
Carskie Sioło, teraz Puszkin
Pochodzenie rosyjskie
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1920
Moskwa
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, pedagog, historyk, teoretyk muzyki

Aleksandr Aleksandrowicz Iljinski (ros. Алекса́ндр Алекса́ндрович Ильи́нский, ur. 12 stycznia?/24 stycznia 1859 w Carskim Siole, teraz Puszkin, zm. 23 lutego 1920 w Moskwie)[1]rosyjski kompozytor, pedagog, historyk i teoretyk muzyki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w berlińskim konserwatorium grę fortepianową u Theodora KullakaInformacje powiązane z artykułem „Theodor Kullak” w Wikidanych, a latach 1881–1884 kompozycję w Hochschule für Musik w Berlinie u Woldemara BargielaInformacje powiązane z artykułem „Woldemar Bargiel” w Wikidanych. W 1885 ukończył eksternistycznie kompozycję w Konserwatorium Petersburskim[1].

Po ukończeniu studiów zajął się działalnością pedagogiczną. Wykładał w Szkole Muzyczno-Dramatycznej Towarzystwa Filharmonicznego w Moskwie, gdzie w latach 1885–1905 prowadził klasę fortepianu i kompozycji, uczył także przedmiotów teoretycznych. Od 1905 wykładał w Konserwatorium Moskiewskim teorię muzyki, historię muzyki i kompozycję[1].

W jego twórczości znajdują się różnorodne gatunki muzyczne, choć wyróżniają się duże formy orkiestralne, m.in. Scherzo symfoniczne i Tańce chorwackie. Jako historyk muzyki znany jest przede wszystkim z książki Biografie kompozytorów IV–XX wieku z rozdziałem o polskich muzykach, który przygotował Henryk Pachulski[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Kazem-Bek: Ilinski Aleksandr. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 4: HIJ część biograficzna. Kraków: PWM, 1993. ISBN 83-224-0453-0. (pol.)