Aleksandr Jemieljanienko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Aleksandr Jemieljanienko
Aleksandr Jemieljanienko
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1981
Stary Oskoł
Obywatelstwo  Rosja
Wzrost 192 cm
Masa ciała 120 (2013) kg
Styl walki judo, sambo
Klub Red Devil Sport Club
Zwycięstwa 23
Przez nokauty 15
Przez poddania 5
Przez decyzje 3
Porażki 6
Remisy 0
Nieodbyte 0

Aleksandr Władimirowicz Jemieljanienko (ros. Александр Владимирович Емельяненко; ur. 2 sierpnia 1981) – rosyjski sambista i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Trzykrotny mistrz świata w sambo bojowym.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Sambo[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kontakt ze sportami walki miał będąc jeszcze w szkole podstawowej, gdy w 1988 rozpoczął trenować judo. Następnie w ślad za swoim starszym bratem, Fiodorem podjął również treningi sambo. W 1999 odniósł pierwszy poważny sukces, zostając w Sofii mistrzem Europy w sambo bojowym. W 2002, 2003 i 2006 został również mistrzem świata w sambo bojowym w kat. +100 kg. W 2010 zdobył w Pekinie srebrny medal 1. Igrzysk Sportów Walki SportAccord w sambo w kat. +100 kg[1].

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalny debiut w MMA zanotował w 2003, walcząc dla prestiżowej japońskiej organizacji PRIDE FC. W ciągu 4 lat stoczył tam 8 walk (bilans 6-2-0), wygrywając m.in. z Pawłem Nastulą czy Siergiejem Charitonowem. Po rozwiązaniu PRIDE FC związał się z rosyjską organizacją M-1 Global. Od tego czasu występuje głównie na terenie Rosji.

Od przegranej z Fabricio Werdumem w listopadzie 2006 do grudnia 2010 był niepokonany, wygrywając 8 walk z rzędu przed czasem. Passę przerwała dopiero niespodziewana porażka przez TKO z niżej notowanym Peterem Grahamem podczas gali Draka 5 w Chabarowsku[2]. 12 listopada 2011 na gali M-1 Challenge 28 nieoczekiwanie przegrał przez nokaut w 23 sekundzie pojedynku z Rosjaninem dagestańskiego pochodzenia Magomiedem Malikowem. 6 czerwca 2012 pokonał przez TKO (przerwanie przez lekarza) wracającego po ponad 2 latach przerwy od startów w MMA Ibragima Magomiedowa na gali M-1 Challenge 33.

30 września na kolejnej gali M-1, pokonał łotewskiego kick-boksera Konstantīnsa Gluhovsa na punkty po 3. rundowym pojedynku.

Boks[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2009 zadebiutował w zawodowym boksie. W swojej pierwszej walce zremisował w Moskwie z innym debiutantem, Chizirem Plijewem.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma trójkę rodzeństwa. Jego starszy brat Fiodor Jemieljanienko jest utytułowanym sambistą i zawodnikiem MMA. Od 2007 Aleksandr jest żonaty z Olgą. Ma dwójkę dzieci. W 2009 został absolwentem Państwowego Uniwersytetu w Biełgorodzie na kierunku ekonomia[3].

Kontrowersyjne zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Jemieljanieko jest postacią w MMA dość kontrowersyjną, głównie z powodu swojego zachowania i zarzucanych mu poglądów. Rok po zdobyciu Mistrzostwa Europy w sambo (1999) został skazany na karę pięciu lat pozbawienia wolności za napaść z bronią w ręku. Wyszedł po trzech i pół roku więzienia. W 2003 pojawiły się problemy z zakontraktowaniem Jemieljanienki w PRIDE FC z powodu jego kryminalnej przeszłości, ale ostatecznie z pomocą swojego brata Fiodora, który w tamtym czasie był już znany i ceniony w Japonii, Aleksandr podpisał kontrakt. W 2008 na dzień przed galą Affliction, na której miał się zmierzyć z Paulem Buentello, nie został dopuszczony do pojedynku przez komisje licencyjną stanu Kalifornia. Oficjalnym powodem miało być niedostarczenie na czas wszystkich dokumentów[4], przy czym pierwsze doniesienia medialne wskazywały na to, iż Jemieljanienko choruje na zapalenie wątroby[5]. Ostatecznie Rosjanin otrzymał zakaz odbywania pojedynków w całym kraju na czas nieokreślony.

W 2010 na kanale NTV został wyemitowany reportaż o Jemieljanience i jego domniemanych nacjonalistycznych poglądach i powiązaniach z innym zawodnikiem MMA, Romanem Zieńcowem, który takowe poglądy wygłaszał oficjalnie. Jemieljanienko kategorycznie zaprzeczył, oświadczył, iż poglądów Zieńcowa nie podziela i nazwał reportaż "oszczerstwem"[6]. W sierpniu tego samego roku spotkał się z włodarzami polskiej federacji KSW - Martinem Lewandowskim i Marcinem Kawulskim odnośnie podpisania kontraktu na walkę w Polsce przeciwko Mariuszowi Pudzianowskiemu. Ostatecznie nie doszło do podpisania kontraktu z powodu rzekomego wykrycia u Jemieljanienki zapalenia wątroby typu C, o czym poinformował w jednym z wywiadów sam Kawulski[potrzebne źródło] Następnie Rosjanin zaprzeczył, jakoby chorował na żółtaczkę i domagał się oficjalnych przeprosin od włodarzy KSW[7].

19 listopada miał zmierzyć się w Polsce na gali Strefa Walk z Niemcem Chrisem Male, lecz z powodu występu Jemieljanienki w finałowym odcinku rosyjskiej edycji Mam Talent galę przełożono na inny termin. W lutym 2011 został dyscyplinarnie zawieszony przez Rosyjską Federację Sambo na okres jednego roku. Nie podano oficjalnego powodu zawieszenia, jednak było to m.in. pokłosie incydentu sprzed Olimpiady Sportów Walki, która miała miejsce w 2010 roku w Pekinie (wtedy zdenerwowany Jemieljanienko opluł i spoliczkował obywatela Chin). Został za to zatrzymany przez policję, ale z powodu tego, iż był znanym sportowcem nie aresztowano go[8]. 28 października 2011 ostatecznie została zaplanowana wcześniej odwołana gala Strefa Walki. Wcześniej, bo w sierpniu 2011 organizatorzy gali przedstawili wyniki badań Jemieljanienki przeprowadzone w Warszawie, z których wynikało, iż jest w pełni zdrowy[9]. Na trzy dni przed planowaną galą, 25 października, Rosjanin wystosował oświadczenie z którego wynikało, że organizatorzy nie wywiązali się z zobowiązań finansowych, wynikających z kontraktu. Dodał również, że wizerunek jego brata Fiodora był nielegalnie wykorzystywany do promocji gali i z tych powodów on jak i inni rosyjscy zawodnicy którzy mieli walczyć w Polsce nie będą uczestniczyć w gali[10]. Dwa dni później galę całkowicie odwołano.

19 grudnia 2012 Jemieljanienko ogłosił zakończenie kariery. Głównym powodem tej decyzji miały być problemy ze zdrowiem spowodowane odnawiającymi się starymi kontuzjami[11]. W styczniu 2013 w jednym z wywiadów właściciel M-1 Global Vadim Filkelsztejn poinformował o zwolnieniu Aleksandra z jego organizacji. Za powód podał nieprzestrzeganie warunków umowy i skandaliczne zachowanie - w grudniu będąc pod wpływem alkoholu Jemieljanienko miał wywołać burdę podczas lotu i wizyty w Kraju Ałtajskim, pobić pracownika portu lotniczego[12] oraz prowadzić seminarium w stanie upojenia alkoholowego.

Po oficjalnym zakończeniu kariery od grudnia do marca 2013 przebywał w prawosławnym klasztorze na greckim półwyspie Athos gdzie zajmował się pracami konserwatorskimi, pomagał mnichom w budowie nowych obiektów na terenie klasztoru oraz piekł chleb. Jak stwierdził, pobyt w klasztorze zmienił go i postanowił wrócić na ring. Następnie związał się z dwoma organizacjami: ProFC oraz Legend Fighting Show[13].

2 sierpnia 2013, w dzień swoich 32. urodzin, Jemieljanienko miał dopuścić się gwałtu na młodej dziewczynie. Dziewczyna twierdziła, że była więziona całą dobę przez sportowca w jego apartamencie oraz wskazała miejsce rzekomego gwałtu. Policja natychmiast skierowała się do miejsca przebywania Jemieljanienki, który miał być - jak zeznawali świadkowie, pod wpływem alkoholu w czasie zatrzymania. Podczas przesłuchania, Rosjanin zaprzeczył jakoby miał się dopuścić gwałtu. Dzień później dziewczyna wycofała oskarżenie oraz wyszło na jaw, że zarabia na życie poprzez świadczenie usług seksualnych[14].

23 października 2013 w jednej z kawiarni na terenie Moskwy doszło do bójki z grupą klientów, której prowodyrem był Jemieljanienko, który po incydencie uciekł z miejsca zdarzenia. W wyniku awantury ucierpiało kilka osób w tym 63-letni mężczyzna, który został przewiedziony do szpitala z licznymi obrażeniami ciała. Według jednego ze świadków, Jemieljanienko miał uderzyć jego ojca z powodu tego, iż za głośno się zachowywali w czasie imprezy urodzinowej organizowanej w kawiarni[15]. Incydent miał miejsce na 14 dni przed jego zaplanowanym rewanżowym pojedynkiem z Mirko Filipoviciem na gali Legend Fighting Show 2, zmuszając organizatorów do rozwiązania kontraktu z Rosjaninem i znalezieniem zastępstwa dla Chorwata[16].

W maju 2015 został skazany na karę czterech i pół roku pozbawienia wolności i 50 tysięcy rubli grzywny za zgwałcenia 27-letniej pokojówki Poliny Stiepanowej 2 marca 2014 roku oraz przetrzymywania jej paszportu[17].

Lista walk MMA[edytuj | edytuj kod]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 23-6 Brazylia Jose Rodrigo Guelke TKO (ciosy pięściami) 1 4:10 ProFC 49: Resurrection 04.07.2013 Rosja Chimki
Wygrana 22-6 Stany Zjednoczone Bob Sapp TKO (ciosy pięściami) 1 1:18 Legend Fight Show: Emelianenko vs. Sapp 25.05.2013 Rosja Moskwa
Przegrana 21-6 Stany Zjednoczone Jeff Monson Poddanie (duszenie północ-południe) 2 3:43 M-1 Challenge 35: 15 Years Of MMA 15.11.2012 Rosja Petersburg
Wygrana 21-5 Łotwa Konstantīns Gluhovs Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 M-1 Challenge 34 30.09.2012 Rosja Moskwa
Wygrana 20-5 Rosja Ibragim Magomiedow TKO (przerwanie przez lekarza) 2 5:00 M-1 Challenge 33 06.06.2012 Rosja Dżejrah
Wygrana 19-5 Litwa Tadas Rimkevicius TKO (ciosy pięściami) 2 1:58 M-1 Challenge 31 16.03.2012 Rosja Petersburg
Wygrana 18-5 Kazachstan Tolegen Akylbekow Poddanie (kimura) 1 4:26 Bushido Vol. 50 21.12.2011 Kazachstan Ałmaty
Przegrana 17-5 Rosja Magomied Malikow KO (ciosy pięściami) 1 0:23 M-1 Challenge 28 12.11.2011 Rosja Astrachań
Przegrana 17-4 Australia Peter Graham TKO (niezdolność do walki) 2 2:59 Draka 5 18.12.2010 Rosja Chabarowsk specjalne zasady − walka w parterze tylko do 30 sekund
Wygrana 17-3 Serbia Miodrag Petković TKO (ciosy pięściami) 1 3:00 APF: Azerbaijan vs Europe 22.05.2010 Azerbejdżan Baku
Wygrana 16-3 Szwecja Eddy Bengtsson KO (cios pięścią) 1 0:40 ProFC - Commonwealth Cup 23.04.2010 Rosja Moskwa
Wygrana 15-3 Rosja Ibragim Magomiedow TKO (ciosy pięściami) 1 0:51 ProFC - Russia vs Europe 29.03.2009 Rosja Rostów nad Donem
Wygrana 14-3 Korea Południowa Sang Soo Lee KO (ciosy pięściami) 1 2:40 M-1 Challenge 9 21.11.2008 Rosja Petersburg
Wygrana 13-3 Brazylia Silvao Santos KO (ciosy pięściami) 1 1:34 M-1 Challenge 2 03.04.2008 Rosja Petersburg
Wygrana 12-3 Stany Zjednoczone Dan Bobish Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 1:09 HCF - Title Wave 19.10.2007 Kanada Calgary
Wygrana 11-3 Holandia Jessie Gibbs Poddanie (kimura) 1 3:37 M-1 MFC - Battle on the Neva 21.07.2007 Rosja Petersburg
Wygrana 10-3 Stany Zjednoczone Eric Pele KO (cios pięścią) 1 4:07 BodogFight: Clash of the Nations 14.04.2007 Rosja Petersburg
Przegrana 9-3 Brazylia Fabricio Werdum Poddanie (duszenie trójkątne rękoma) 1 3:24 2H2H Pride & Honor 12.11.2006 Holandia Rotterdam
Wygrana 9-2 Rosja Siergiej Charitonow TKO (ciosy pięściami) 1 6:45 PRIDE Final Conflict Absolute 10.09.2006 Japonia Saitama walka rezerwowa PRIDE 2006 Openweight GP
Przegrana 8-2 Stany Zjednoczone Josh Barnett Poddanie (klucz na rękę) 2 1:57 PRIDE Total Elimination Absolute 05.05.2006 Japonia Osaka I runda PRIDE 2006 Openweight GP
Wygrana 8-1 Polska Paweł Nastula Poddanie (duszenie zza pleców) 1 8:45 PRIDE Shockwave 2005 31.12.2005 Japonia Saitama
Wygrana 7-1 Holandia Rene Rooze KO (cios kolanem) 1 0:28 Bushido Europe Rotterdam Rumble 09.10.2005 Holandia Rotterdam
Wygrana 6-1 Brazylia Ricardo Morais KO (ciosy pięściami) 1 0:15 PRIDE Bushido 6 03.04.2005 Japonia Jokohama
Wygrana 5-1 Wielka Brytania James Thompson KO (cios pięścią) 1 0:11 PRIDE 28: High Octane 31.10.2004 Japonia Saitama
Wygrana 4-1 Brazylia Carlos Barreto Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 M-1 MFC Middleweight GP 09.10.2004 Rosja Petersburg
Przegrana 3-1 Chorwacja Mirko Filipović KO (kopnięcie okrężne w głowę) 1 2:09 PRIDE Final Conflict 2004 15.08.2004 Japonia Saitama
Wygrana 3-0 Nowa Zelandia Matt Foki Poddanie (duszenie zza pleców) 1 3:16 PRIDE Bushido 3 23.05.2004 Japonia Jokohama
Wygrana 2-0 Brazylia Angelo Araujo TKO (rozcięcie) 2 4:28 Inoki Bom-Ba-Ye 2003 31.12.2003 Japonia Kobe
Wygrana 1-0 Brazylia Assuerio Silva Decyzja (niejednogłośna) 2 5:00 PRIDE Bushido 1 10.05.2003 Japonia Saitama

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]