Aleksandr Kobisskoj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandr Kobisskoj
Александр Кобисской
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1920
Michajłowka, Kraj Nadmorski
Data śmierci 15 marca 1950
Przebieg służby
Lata służby 1938-1950
Siły zbrojne Armia Czerwona,
Wojskowe Siły Powietrzne
Jednostki 721 pułk lotnictwa myśliwskiego
Stanowiska dowódca klucza
Główne wojny i bitwy wielka wojna ojczyźniana
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Medal „Za Obronę Moskwy” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Za zdobycie Berlina”

Aleksandr Siergiejewicz Kobisskoj (ros. Александр Сергеевич Кобисской, ur. 15 lipca 1920 we wsi Michajłowka obecnie w Kraju Nadmorskim, zm. 15 marca 1950) – radziecki lotnik wojskowy, kapitan, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu 8 klas uczył się w technikum medycznym, w 1938 został powołany do armii, w 1940 ukończył wojskową szkołę pilotów w Batajsku. Od października 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył w składzie 721 pułku lotnictwa myśliwskiego w składzie wojsk obrony przeciwlotniczej rejonu rybińsko-jarosławskiego obwodu moskiewskiego i w składzie 286 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 16 Armii jako pilot ŁaGG-3, Ła-5 i Ła-7 i dowódca klucza na Froncie Briańskim, Centralnym, Białoruskim i 1 Białoruskim. Brał udział w bitwie pod Kurskiem, operacji czernihowsko-prypeckiej, homelsko-rzeczyckiej, kalenkowicko-mozyrskiej, rohaczowsko-żłobińskiej, białoruskiej, bobrujskiej, mińskiej, brzesko-lubelskiej, wiślańsko-odrzańskiej (w tym w wyzwalaniu Poznania), pomorskiej i berlińskiej. Wykonał 343 loty bojowe, strącając osobiście 17 samolotów (w tym 2 bombowce) i 1 aerostat wroga. Po wojnie nadal służył w lotnictwie, zginął podczas wykonywania obowiązków służbowych. Został pochowany w rodzinnej wsi, w której jego imieniem nazwano ulicę.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I medale.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]