Aleksandra Krunić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandra Krunić
Ilustracja
Państwo  Serbia
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1993
Moskwa
Wzrost 167 cm
Masa ciała 48 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2008[1]
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 39 (18 czerwca 2018)
Australian Open 2R (2019)
Roland Garros 2R (2019)
Wimbledon 3R (2015)
US Open 4R (2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 43 (24 kwietnia 2017)
Australian Open 2R (2018)
Roland Garros 3R (2016)
Wimbledon 3R (2016)
US Open 3R (2015)

Aleksandra Krunić (ur. 15 marca 1993 w Moskwie) – serbska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę sportową rozpoczęła w wieku piętnastu lat, w lipcu 2008 roku, biorąc udział w turnieju rangi ITF w Prokuplje. Zagrała tam w turnieju głównym w grze pojedynczej, dzięki dzikiej karcie, i wygrała cały turniej, pokonując w finale Tanję Germanliewę z Bułgarii. Rok później zagrała ponownie na tym samym turnieju i też dotarła do finału, ale tym razem inna Bułgarka, Dalia Zafirowa okazała się od niej lepsza. Z powodzeniem natomiast wystąpiła w deblu, gdzie w parze z Emą Polić wygrała turniej, pokonując w finale parę Aleksandra Josifoska i Cristina Stancu. W sumie wygrała dziewięć turniejów singlowych i sześć deblowych rangi ITF.

W 2009 roku osiągnęła swój największy sukces juniorski, docierając (w parze z Sandrą Zaniewską) do finału gry podwójnej juniorskich rozgrywek wielkoszlemowego Australian Open.

Na początku lipca 2010 roku zagrała w kwalifikacjach do turnieju WTA, Gaz de France Budapest Grand Prix w Budapeszcie. Wygrała pierwszą rundę, pokonując Réka Lucę Jani, a w drugiej przegrała z Anastazją Piwowarową. Tydzień później ponownie zagrała w kwalifikacjach do podobnego turnieju – Banka Koper Slovenia Open w Portorož, ale po wygraniu pierwszej rundy z Amrą Sadiković, przegrała w drugiej z Aleksandrą Panową. Na tym samym turnieju zagrała też w grze podwójnej, a dzięki dzikiej karcie, zmagania rozpoczęła od razu w turnieju głównym. Partnerując Jelenie Janković dotarła do półfinału imprezy, pokonując takie pary jak: Sesił Karatanczewa i Ana Tatiszwili oraz Eleni Daniilidu i Jasmin Wöhr.

W czerwcu 2011 roku zagrała po raz pierwszy w kwalifikacjach do turnieju na kortach Wimbledonu, ale przegrała już w pierwszej rundzie. Po tym nieudanym debiucie w rozgrywkach wielkoszlemowych zagrała w kwalifikacjach do turnieju Gaz de France Budapest Grand Prix, które wygrała, pokonując między innymi Natalię Grandin i Olgę Puczkową. W fazie głównej wygrała pierwszą rundę z Niną Bratczikową i przegrała drugą z Klarą Zakopalovą.

W styczniu 2012 roku, po osiągnięciu trzeciej rundy kwalifikacji w Australian Open awansowała do drugiej setki światowego rankingu WTA, na miejsce 198. W styczniu 2018 awansowała do czołowej "50" rankingu singlowego.

Wielokrotnie reprezentowała też swój kraj w rozgrywkach Pucharu Federacji.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 3 (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 11 czerwca 2017 Bol Ceglana Rumunia Alexandra Cadanțu 6:3, 3:0 krecz
Finalistka 1. 23 września 2017 Kanton Twarda Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai 2:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 2. 17 czerwca 2018 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Belgia Kirsten Flipkens 6:7(0), 7:5, 6:1

Gra podwójna 6 (4–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 28 lipca 2013 Baku Twarda Grecja Eleni Daniilidu Ukraina Iryna Buriaczok
Gruzja Oksana Kalasznikowa
6:4, 6:7(3), 4–10
Zwyciężczyni 1. 13 września 2014 Taszkent Twarda Czechy Kateřina Siniaková Rosja Margarita Gasparian
Rosja Aleksandra Panowa
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 2. 29 kwietnia 2016 Rabat Ceglana Szwajcaria Xenia Knoll Niemcy Tatjana Maria
Rumunia Raluca Olaru
6:3, 6:0
Finalistka 2. 11 czerwca 2016 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Szwajcaria Xenia Knoll Gruzja Oksana Kalasznikowa
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
1:6, 1:6
Zwyciężczyni 3. 11 stycznia 2019 Sydney Twarda Czechy Kateřina Siniaková Japonia Eri Hozumi
Polska Alicja Rosolska
6:1, 7:6(3)
Zwyciężczyni 9. 16 czerwca 2019 Rosmalen Trawiasta Japonia Shūko Aoyama Holandia Lesley Kerkhove
Holandia Bibiane Schoofs
7:5, 6:3

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 06/07/2008 Serbia Prokuplje ITF 10 000 ziemna Bułgaria Tanja Germanliewa 6:4, 6:1
2. 29/08/2009 Słowenia Velenje ITF 10 000 ziemna Chorwacja Nika Ožegović 6:3, 6:1
3. 18/10/2009 Chorwacja Dubrownik ITF 10 000 ziemna Słowacja Karin Morgosova 6:0, 6:3
4. 10/01/2010 Chińska Republika Ludowa Quanzhou ITF 50 000 twarda Chińska Republika Ludowa Zhou Yimiao 6:3, 7:5
5. 23/05/2010 Rosja Moskwa ITF 25 000 ziemna Rosja Natalia Ryżonkowa 6:3, 4:6, 6:2
6. 24/06/2012 Szwajcaria Lenzerheide ITF 25 000 ziemna Stany Zjednoczone Chiara Scholl 6:3, 6:3
7. 10/03/2013 Meksyk Irapuato ITF 25 000 twarda Ukraina Olha Sawczuk 7:6(4), 6:4
8. 08/09/2013 Turcja Trabzon ITF 50 000 twarda Francja Stéphanie Foretz Gacon 1:6, 6:4, 6:3
9. 20/12/2014 Turcja Ankara ITF 50 000 twarda Uzbekistan Oqgul Omonmurodova 3:6, 6:2, 7:6

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2009 Australia Australian Open Twarda Polska Sandra Zaniewska Stany Zjednoczone Christina McHale
Chorwacja Ajla Tomljanović
1:6, 6:2, 4–10

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krunićeva samo profesionalno (serb.). sportal.rs, 2009-08-06. [dostęp 2013-08-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]