Aleksandretta szara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandretta szara
Psittacula bensoni
(Holyoak, 1973)
Hipotetyczna rekonstrukcja bazująca na współczesnych opisach,szczątkach oraz pokrewnych gatunkach
Hipotetyczna rekonstrukcja bazująca na współczesnych opisach,szczątkach oraz pokrewnych gatunkach
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Rząd papugi
Rodzina papugowate
Rodzaj Psittacula
Gatunek aleksandretta szara
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 EX pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Aleksandretta szara (Psittacula bensoni) – wymarły gatunek endemicznych papug występujący na wyspach należących do Archipelagu Maskarenów – na Mauritiusie oraz na Reunion. Gatunek został sklasyfikowany jako członek plemienia Psittaculini, wraz z innymi papugami na wyspie.

Szczątki znalezione na Mauritiusie zostały opisane po raz pierwszy w 1973 roku jako należące do relatywnie mniejszych papug maurytyńskich z rodziny Lophopsittacus. Niezależnie od rozmiaru, kości były podobne do aleksandretty szarej. Szczątki zostały później połączone z siedemnastowiecznymi oraz osiemnastowiecznymi opisami małych, szarych papug żyjących na Mauritiusie oraz Reunion. Obecnie została opublikowana pojedyncza ilustracja z dziennika podróży z 1602 roku. Dzięki temu gatunek ten został przeniesiony do rodzaju Psittacula.

Papugi były szarymi ptakami o długich ogonach, większymi od innych gatunków z rodzaju Psittacula, które zwykle były zielone. Upolowanie tych papug było bardzo proste – złapanie jednej powodowało przywołanie całego stada. Uważano je za szkodniki niszczące uprawy więc intensywnie na nie polowano. Wskutek wylesiania oraz polowań ostatecznie wyginęły w 1730 roku na Reunion oraz w 1760 roku na Mauritiusie.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

W 1973 roku ornitolog Daniel T. Holyoak opisał pewne małe kości papugi, które odkrył wśród kolekcji szczątków papug maurytyńskich (Lophopsittacus mauritianus) w muzeum zoologii Uniwersytetu Cambridge. Kolekcja szczątków należała do Louisa Etienne Thiriouxa, który na początku XX wieku odkrył je w jaskini góry Le Pouce na Mauritiusie. Zostały one umieszczone w muzeum zoologii w 1908 roku. Poza rozmiarem i mocną budową Holyoak nie znalazł kości wyróżniających się od tych należących do papug maskareńskich rodzaju Lophopsittacu, papuzic maskareńskich, papug rodrigueskich oraz Psittacula (dwa lub trzy gatunki zamieszkujące wyspę Mascarene). Holyoak uważał, że wszystkie rodzaje są ze sobą blisko powiązane[2].

Grafika z 1648 przedstawiająca zabijanie papug (dolny obrazek, prawdopodobnie ten gatunek) i innych zwierząt na Mauritiusie w 1602

Holyoak tymczasowo umiejscowił nowy gatunek do rodziny papug maurytyńskich nazywając go Lophopsittacus bensoni, honorując tym samym angielskiego ornitologa Constantine'a W. Bensona za jego pracę dotyczącą ptaków na terenie Oceanu Indyjskiego oraz klasyfikację kolekcji ptaków na Uniwersytecie Cambridge. Holyoak wspomniał także, że szczątki mogą stanowić podtyp Necropsittacus lub Mascarinus, o szerokim dziobie. Ostatecznie stwierdził jednak, że najlepszą opcją będzie traktowanie ich jako należących do nowego gatunku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Psittacula bensoni. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. Holyoak, D. T. (1973). "An undescribed extinct parrot from Mauritius". Ibis. 115 (3): 417–419.