Aleksiej Kulabko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksiej Kulabko

Aleksiej Aleksandrowicz Kulabko (ros. Алексей Александрович Кулябко, ur. 15 marca?/27 marca 1866 w Omsku, zm. 8 czerwca 1930 w Moskwie) – rosyjski fizjolog, profesor fizjologii Uniwersytetu w Tomsku, autor ponad 50 prac naukowych.

W 1888 roku ukończył studia przyrodnicze na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu. Był uczniem Sieczenowa i Owsiannikowa, jeszcze jako student pracował w laboratorium fizjologicznym Wwiedienskiego. W 1890 został prosektorem zakładu fizjologii Uniwersytetu w Tomsku. W 1893 roku otrzymał tytuł lekarza, w 1897 roku doktora medycyny. Od 1903 do 1924 profesor fizjologii na Uniwersytecie w Tomsku.

Zajmował się badaniem funkcji izolowanych narządów zwierząt i człowieka.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • О гистологическом строении Бартолиниевых желёз, 1888
  • Къ бiологiи рѣчной миноги. Извѣстія Императорской Академіи Наукъ, 7:1 (1897), 27–28
  • Einige Beobachtungen über die Leber des Flussneunauges (Petromyzon fluviatilis). Centralblatt für Physiologie 12, s. 380, 1898
  • Über das “Ureïn” des Dr. Moor und seine physiologischen Wirkungen. Извѣстія Императорской Академіи Наукъ 13 (5), ss. 489–508, 1900
  • Опыты надъ изолированнымъ птичьимъ сердцемъ. Извѣстія Императорской Академіи Наукъ 15 (5), ss. 471–472, 1901
  • Ueber einen besonderen Fall des secundären Tetanus[1]. 1901
  • Eine Bemerkung über den von Błażek veröffentlichten Artikel: „Ein automatischer Muskelunterbrecher”[2]. 1901
  • Studien über die Wiederbelebung des Herzen[3]. 1902
  • Weitere Studien über die Wiederbelebung des Herzens. Wiederbelebung des menschlichen Herzens[4]. 1903
  • Diamare, Kuliabko. Zur Frage nach der physiologischen Bedeutung der Langerhansschen Inseln im Pankreas. Centralblatt für Physiologie 18, ss. 432-435, 1904
  • Ueber die Erscheinung der Tonusschwankungen am isolierten Kaninchenherzen bei Veratrinvergiftung[5]. 1905

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Kuliabko, Ueber einen besonderen Fall des secundären Tetanus, „Archiv für die gesamte Physiologie des Menschen und der Tiere”, 86 (11-12), 1901, s. 619–634, DOI10.1007/BF01666430, ISSN 0365-267x (niem.).
  2. A. Kuliabko, Eine Bemerkung über den von Błażek veröffentlichten Artikel: „Ein automatischer Muskelunterbrecher“, „Archiv für die gesamte Physiologie des Menschen und der Tiere”, 87 (1-2), 1901, s. 100–102, DOI10.1007/BF01657605, ISSN 0365-267x (niem.).
  3. A. Kuliabko, Studien über die Wiederbelebung des Herzens, „Archiv für die gesamte Physiologie des Menschen und der Tiere”, 90 (9-10), 1902, s. 461–471, DOI10.1007/BF01657760, ISSN 0365-267x (niem.).
  4. A. Kuliabko, Weitere Studien über die Wiederbelebung des Herzens, „Archiv für die gesamte Physiologie des Menschen und der Tiere”, 97 (11-12), 1903, s. 539–566, DOI10.1007/BF01664015, ISSN 0365-267x (niem.).
  5. A. Kuliabko, Über die Erscheinung der Tonusschwankungen am isolierten Kaninchenherzen bei Veratrinvergiftung, „Archiv für die gesamte Physiologie des Menschen und der Tiere”, 107 (5-6), 1905, s. 238–251, DOI10.1007/BF01678169, ISSN 0365-267x (niem.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]