Aleksiej Orłow (1786–1861)

Aleksiej Orłow
Алексей Федорович Орлов
	; Aleksiej Orłow na obrazie Franza Krügera, Ermitaż
	generał kawalerii
Pełne imię i nazwisko	Aleksiej Fiodorowicz Orłow
Data i miejsce urodzenia	19 października 1786 ; Moskwa, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci	21 maja 1861 ; Petersburg, Imperium Rosyjskie
	Przebieg służby
Lata służby	1805–1861
Siły zbrojne	Armia Imperium Rosyjskiego
Jednostki	Gwardia Cesarska
Główne wojny i bitwy	wojny napoleońskie,; wojna rosyjsko-turecka (1828–1829)
	Odznaczenia
	;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Aleksiej Fiodorowicz Orłow (ros. Алексей Федорович Орлов, ur. 8 października^?/19 października 1786 w Moskwie, zm. 9 maja^?/21 maja 1861 w Petersburgu) – rosyjski dyplomata i działacz państwowy. Od 1825 hrabia, od 1833 generał kawalerii, a od 1856 książę.

Życiorys

Urodził się 19 października 1786 w Moskwie^[1]. W latach 1805–1814 uczestnik wypraw armii rosyjskiej przeciwko Napoleonowi Bonaparte. Będąc dowódcą pułku konnicy Gwardii Cesarskiej uczestniczył w rozgromieniu powstania dekabrystów na Placu Senackim 14 grudnia 1825, za co otrzymał tytuł hrabiego. W 1828 wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej jako dowódca 1 Dywizji Strzelców Konnych^[1]. W 1831 uczestniczył w rozbiciu tzw. „Buntu Cholery” w Petersburgu i walkach zbrojnych w garnizonach wojskowych. Od 1836 członek Rady Państwa.

W 1844, po śmierci Aleksandra von Benckendorffa, został szefem Samodzielnego Korpusu Żandarmów i szefem III Oddziału Kancelarii Osobistej Jego Cesarskiej Mości^[2]. Przewodniczył delegacjom rosyjskim w czasie zawarcia układów pokojowych: w Adrianopolu (1829), Paryżu (1856) i układu Unkier Iskielesinskiego (1833).

Od 1856 przewodniczący Rady Państwa i Komitetu Ministrów Imperium Rosyjskiego. Będąc od 1856 przewodniczącym Tajnego Komitetu (od 1858 Głównego Komitetu) rozpatrującego sprawy chłopskie, występował jako przeciwnik zniesienia poddaństwa. Zmarł 21 maja 1861 w Petersburgu^[1].

Odznaczony m.in. Orderem Świętego Aleksandra Newskiego, Orderem Świętego Włodzimierza I stopnia, Orderem Świętego Andrzeja, a także Krzyżem Wielkim francuskiej Legii Honorowej^[3].

Przypisy

1 2 3 Encyklopedia Wojskowa 1937 ↓, s. 155.
↑ Encyklopedia Wojskowa 1937 ↓, s. 156.
↑ О. М. Тупицын: Орлов Алексей Фёдорович. Большая российская энциклопедия. [dostęp 2025-12-18]. (ros.).

Bibliografia

Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 18 Moskwa 1974.
Encyklopedia Wojskowa. Otton Laskowski (red.). T. VI: Obrączki Kościuszkowskie - Przemysł II. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej i Wojskowy Instytut Naukowo-Oświatowy, 1937.

[CITEREFEncyklopedia_Wojskowa1937155-1] 1 2 3 Encyklopedia Wojskowa 1937 ↓, s. 155.

[CITEREFEncyklopedia_Wojskowa1937156-2] Encyklopedia Wojskowa 1937 ↓, s. 156.

[3] О. М. Тупицын: Орлов Алексей Фёдорович. Большая российская энциклопедия. [dostęp 2025-12-18]. (ros.).

[1]

[2]

[3]