Aleksiej Pczelincew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksiej Pczelincew
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1991
Ałmaty, ZSRR
Klub Ałmaty Skiclub
Reprezentacja  Kazachstan
Debiut w PŚ 15 stycznia 2012 w Tauplitz (53. miejsce)
Rekord życiowy 153,5 m na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie (19 lutego 2012)

Aleksiej Aleksiejewicz Pczelincew, ros. Алексей Алексеевич Пчелинцев (ur. 18 kwietnia 1991 w Ałmaty) – kazachski skoczek narciarski, zawodnik klubu z Ałmaty.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W oficjalnych zawodach organizowanych przez FIS po raz pierwszy wystartował w 2004 w wieku 13 lat. 4 grudnia zajął 98. (przedostatnie) miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Rovaniemi[1]. W kolejnym sezonie zadebiutował w FIS Cup, a 3 grudnia 2005 w Vikersund zdobył pierwsze punkty cyklu, zajmując 27. miejsce[2]. W latach 2006–2011 sześciokrotnie wystartował na mistrzostwach świata juniorów. Indywidualnie najwyżej – na 44. pozycji – sklasyfikowany był w 2008 w Zakopanem[3].

13 grudnia 2011 w Ałmaty zajął 29. miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego, uzyskując tym samym prawo do startu w zawodach Pucharu Świata. Po raz pierwszy z tego prawa skorzystał podczas zawodów na mamuciej skoczni Kulm 15 stycznia 2012. W rozgrywanych bez przeprowadzania kwalifikacji zawodach dwukrotnie zajął 53. miejsce. W dalszej części sezonu dwukrotnie zajął 4. miejsce w konkursach FIS Cup w Zakopanem, a także po raz kolejny zdobył punkty Pucharu Kontynentalnego dzięki 19. pozycji w Brotterode[4]. 19 lutego 2012 ustanowił swój rekord życiowy, skacząc 152,5 m podczas drużynowego konkursu Pucharu Świata na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie[5][6]. Wystartował też w Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2012 w Vikersund, zajmując 35. miejsce w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego oraz 10. w konkursie drużynowym[4].

22 września 2012 zdobył pierwsze punkty w zawodach najwyższej rangi, zajmując 28. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Ałmaty[7]. W listopadzie 2012 wraz z innymi reprezentantami Kazachstanu – Jewgienijem Lowkinem i Nikołajem Karpienką – uległ poważnemu wypadkowi samochodowemu[8]. Do końca sezonu nie wystartował już w żadnych zawodach międzynarodowych[7]. W sezonie 2013/2014 powrócił do startów, nie zajmując jednak miejsc punktowanych na żadnych zawodach[9].

Trzy punkty zdobyte przez Pczelincewa w LGP w Ałmaty były jedynymi zdobytymi przez jakiegokolwiek Kazacha w najwyższej rangi zawodach w okresie przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2014[10][11]. Został powołany, jako jeden z dwóch kazachskich skoczków, do występu na igrzyskach[12].

Latem 2014 zrezygnował z występów w sezonie 2014/2015, zamierzając powrócić w 2015 do dalszego uprawiania skoków narciarskich[13].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana nie zakwalifikował się (K-95)[14], nie zakwalifikował się (K-125)[15]

Starty A. Pczelincewa na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 85,5 m 89,9 pkt Nie zakwalifikował się.
15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 109,0 m 75,8 pkt nie zakwalifikował się

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 26 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[a] 150,0 m 342,9 pkt (113,9 pkt) 1305,5 pkt Austria

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/2014

Sezon 2011/2012
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Predazzo Predazzo Willingen Klingenthal Oberstdorf Lahti Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - 53 53 q - - - - - q q - - - - - - 0
Sezon 2013/2014
Klingenthal Kuusamo Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Falun Lahti Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
q q q q q q q - q - - - - - - q - - - - - - - - - - - - 0
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład zespołu: Aleksiej Korolow, Aleksiej Pczelincew, Jewgienij Lowkin, Radik Żaparow.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. PCHELINTSEV Alexey - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-07].
  2. PCHELINTSEV Alexey - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-07].
  3. PCHELINTSEV Alexey - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-07].
  4. a b PCHELINTSEV Alexey - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-07].
  5. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-02-07].
  6. World Cup - Men's Team HS213 (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-07].
  7. a b PCHELINTSEV Alexey - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-07].
  8. После аварии Левкин настроен оптимистично (ros.). vesti.kz, 2012-12-06. [dostęp 2014-02-07].
  9. PCHELINTSEV Alexey - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-02-07].
  10. Letnia Grand Prix - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-02-07].
  11. Puchar Świata - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-02-07].
  12. Adam Bucholz, Dominik Formela: Żaparow ostatnim olimpijczykiem, ostateczne składy na Soczi. skijumping.pl, 2014-02-02. [dostęp 2014-02-07].
  13. Сергей РАЙЛЯН: Алматы четвертый раз принял этап летнего Гран-при по прыжкам с трамплина (ros.). caravan.kz, 2014-09-26. [dostęp 2016-09-17].
  14. NH INDIVIDUAL - QUALIFICATION ROUND - KRASNAYA POLYANA - SAT 08 FEB 2014 (ang.). data.fis-ski.com, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-08].
  15. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2014-02-14. [dostęp 2014-02-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]