Aleksiej Wenecjanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksiej Wenecjanow, Autoportret

Aleksiej Wenecjanow, ros. Алексей Гаврилович Венецианов (ur. 7 lutego?/18 lutego 1780 w Moskwie, zm. 4 grudnia?/16 grudnia 1847 we wsi Poddubie) – malarz rosyjski, znany ze swoich obrazów poświęconych życiu ludności chłopskiej, jak i zwykłych ludzi.

Wenecjanow pochodził z niezamożnej rodziny kupieckiej pochodzenia greckiego. Pracował jako geodeta w zarządzie lasów. Przeniósł się do Petersburga z zamiarem nauki malarstwa. Początkowo kopiował obrazy z galerii Ermitażu, następnie rozpoczął naukę u Władimira Borowikowskiego. W roku 1808 zdobył posadę urzędnika. Zaczął wydawać zbiory karykatur, wkrótce zabronione przez cenzurę. W roku 1811 uzyskał tytuł malarza akademickiego.

Od roku 1819 poświęcił się wyłącznie malarstwu. Nabył wieś Safonkowo w guberni twerskiej i zamieszkał tam na stałe.

Ubiegał się bezskutecznie o stanowisko profesora na Akademii Sztuk Pięknych. W połowie lat dwudziestych XIX wieku założył własną szkołę malarstwa. Car Mikołaj I mianował go malarzem nadwornym.

Wenecjanow zmarł wskutek wypadku podczas podróży wozem konnym. Został pochowany na wiejskim cmentarzu we wsi Dubrowskoje (obecnie Wenecjanowo).

Galeria[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]