Alex Bunbury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alex Bunbury
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Alexander Bunbury
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1967
Plaisance
Wzrost 186 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1987–1990 Hamilton Steelers 76 (28)
1991 Toronto Blizzard
1992 Montreal Supra
1993 West Ham United 4 (0)
1993–1998 CS Marítimo 165 (59)
1999–2000 Kansas City Wizards 24 (4)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1986–1997  Kanada 64 (16)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2000– Bangu FC

Alexander 'Alex' Bunbury (ur. 18 czerwca 1967 w Plaisance) – kanadyjski piłkarz pochodzenia gujańskiego występujący na pozycji napastnika. Trener piłkarski. Ojciec Teala Bunbury'ego, także piłkarza.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Bunbury urodził się w Gujanie, ale jako dziecko emigrował z rodziną do Kanady. Zawodową karierę piłkarską rozpoczynał w 1987 roku w klubie Hamilton Steelers. W 1991 roku odszedł do Toronto Blizzard, a w 1992 roku został graczem Montrealu Supra. Na początku 1993 roku trafił do angielskiego West Hamu United z Division One. Spędził tam pół roku.

Latem 1993 roku odszedł do portugalskiego CS Marítimo. Został także wybrany kanadyjskim piłkarzem roku. W 1995 roku dotarł z nim do finału Pucharu Portugalii, gdzie Marítimo przegrało jednak 0:2 ze Sportingiem CP. W tym samym roku Bunbury został wybrany obcokrajowcem roku ligi portugalskiej, a także kanadyjskim piłkarzem roku. W Marítimo spędził 5 lat.

W 1999 roku Bunbury podpisał kontrakt z amerykańskim Kansas City Wizards. W 2000 roku zdobył z nim MLS Cup, a także MLS Supporters' Shield. W tym samym roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1985 roku Bunbury wziął udział w młodzieżowych Mistrzostwach Świata. Zagrał na nich w 3 meczach, a Kanada odpadła z turniej po fazie grupowej. W pierwszej reprezentacji Kanady zadebiutował w 24 sierpnia 1986 roku w wygranym 1:0 towarzyskim meczu z Singapurem. 30 sierpnia 1986 roku w wygranym 4:0 towarzyskim spotkaniu z Indonezją strzelił pierwszego gola w drużynie narodowej.

W 1993 roku został powołany do kadry na Złoty Puchar CONCACAF. Wystąpił na nim w pojedynkach z Kostaryką (1:1), Martyniką (2:2) oraz Meksykiem (0:8). Tamten turniej Kanada zakończyła na fazie grupowej.

W 1996 roku Bunbury po raz drugi uczestniczył w Złotym Pucharze CONCACAF. Zagrał na nim w meczach z Hondurasem (3:1) i Brazylią (1:4), a Kanada ponownie odpadła z turnieju po fazie grupowej.

W latach 1986–1997 w drużynie narodowej rozegrał w sumie 64 spotkania i zdobył 16 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]