Alex Morgan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alex Morgan
Ilustracja
Imię i nazwisko Alexandra Patricia Morgan
Data i miejsce
urodzenia
2 lipca 1989
Diamond Bar, Stany Zjednoczone
Pozycja Napastnik
Wzrost 170 cm
Masa ciała 54 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Olympique Lyonnais
Numer 13
Kariera juniorska

2004 - 2007
2007 - 2010
Cypress Elite
Diamond Bar High School
California Golden Bears
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
2008 - 2009
2010
2010
2011
2012
2013 - 2016

2017 -
West Coast FC
California Storm
Pali Blues
Western New York Flash
Seattle Sounders Women
Portland Thorns FC
Orlando Pride
Olympique Lyonnais
2 (2)
3 (5)
3 (1)
13 (4)
3 (2)
33 (14)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
2008
2010 -
Stany Zjednoczone U-20
Stany Zjednoczone
10 (5)
91 (52)

Alexandra Patricia Morgan (ur. 2 lipca 1989 w Diamond Bar w Kalifornii), reprezentantka Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej, zawodniczka klubu Olympique Lyonnais, grająca na pozycji napastniczki. Mistrzyni Świata z roku 2015. Była najmłodszą piłkarką drużyny Stanów Zjednoczonych, która zdobyła srebrny medal na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej Kobiet 2011 odbywających się w Niemczech oraz złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 2012 roku.

Kariera klubowa[edytuj]

Karierę piłkarską rozpoczęła na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley w drużynie California Golden Bears, dla której w sumie zdobyła 45 bramek, tym samym zajmuje 3. miejsce wśród najskuteczniejszych strzelczyń w historii drużyny[1]. Wybrana z numerem 1 w pierwszej rundzie draftu ligi Women's Professional Soccer w 2011 roku przez Western New York Flash, pomogła temu klubowi w zdobyciu mistrzostwa WPS 2011. W roku 2012, po rozwiązaniu ligi WPS, grała przez kilka miesięcy w zespole Seattle Sounders Women w półamatorskiej W-League. Po utworzeniu w 2013 roku National Women Soccer League została zawodniczką klubu Portland Thorns FC[2]. Pod koniec 2016 roku zdecydowała się przenieść do Europy, by reprezentować barwy francuskiego Olympique Lyonnais.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Karierę reprezentacyjną rozpoczęła w 2008 roku od występów w drużynie U-20. Jej debiut nastąpił w meczu przeciwko Kubie[3], w którym strzeliła swoją pierwszą bramkę w kadrze na Mistrzostwach CONCACAF w Piłce Nożnej Kobiet do lat 20 w Meksyku.[4]. W tym samym roku została powołana na Mistrzostwa Świata U-20 w piłce nożnej kobiet 2008 w Chile i wraz ze swoją reprezentacją zdobyła złoty medal. Z dorobkiem 4 bramek (z Francją, Argentyną i Koreą Północną) otrzymała Brązowego Buta (3. najlepsza strzelczyni turnieju) oraz Srebrną Piłkę (2. najlepsza piłkarka turnieju). W drugiej kategorii lepsza od niej okazała się partnerka z ataku Sydney Leroux. Trafienie Morgan w finale przeciwko Korei Północnej zostało wybrane bramką mistrzostw, a później w plebiscycie FIFA bramką roku.

W seniorskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych zadebiutowała w meczu przeciwko Meksykowi w marcu 2010, a w październiku tego samego roku zdobyła swoją pierwszą bramkę w kadrze, wchodząc na boisko z ławki rezerwowych w meczu z Chinami. Miesiąc później zdobyła bardzo ważną dla reprezentacji bramkę, dającą zwycięstwo w pierwszym meczu barażu z Włochami w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata w 2011 roku.[5] Alex Morgan wraz z drużyną narodową USA zdobyła srebro na mistrzostwach świata w piłce nożnej kobiet w Niemczech. Była najmłodszą zawodniczką amerykańskiej ekipy. W 82 minucie półfinałowego spotkania z Francją (3:1) zdobyła swojego pierwszego w karierze gola na mistrzostwach świata, grając jako rezerwowa. W finale przeciwko Japonii weszła na boisko w drugiej połowie, a w 69 minucie otworzyła wynik spotkania, zdobywając bramkę na 1:0, a także asystowała przy golu Abby Wambach na 2:1 w 104 minucie.

W swoim debiucie na igrzyskach olimpijskich w Londynie w meczu przeciwko reprezentacji Francji strzeliła dwa gole (w 32'- na 2:2, w 66'- na 4:2). Najbardziej spektakularny mecz w karierze rozegrała w półfinale igrzysk przeciwko Kanadzie, w którym zdobyła zwycięskiego, dającego awans do finału gola na 4:3, w 123. minucie meczu (w dogrywce). Jest to najpóźniej zdobyta bramka w historii głównych turniejów piłkarskich pod patronatem FIFA (zarówno kobiecych jak i męskich). W finale przeciwko Japonii asystowała przy pierwszej bramce Carli Lloyd a jej drużyna wygrała 2:1, zdobywając złoty medal olimpijski.

W 2012 roku Morgan zdobyła tytuł Piłkarki Roku 2012 Amerykańskiej Federacji Piłkarskiej, zajęła trzecie miejsce w głosowaniu na Piłkarkę Roku 2012 w plebiscycie FIFA, była także nominowana do tytułu sportowca roku przez ESPY Awards.

W 2015 roku zdobyła w Kanadzie Mistrzostwo Świata z reprezentacją USA rozbijając w finale Japonię 5:2.

Życie prywatne[edytuj]

W 2012 roku jej zdjęcia w namalowanym farbą na ciele stroju kąpielowym ukazały się w Sports Illustrated (Alex Morgan - Body Paint - 2012 Sports Illustrated.). Obecnie związana jest z amerykańskim piłkarzem Servando Carrasco, którego poznała podczas studiów na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.[6] Alex jest wierną fanką Seattle Sounders FC, FC Barcelona i Manchesteru United.[7]

Ciekawostki[edytuj]

Starsze koleżanki z reprezentacji nadały jej pseudonim „Baby Horse” (Źrebak), ze względu na jej szybkość, styl biegania oraz młody wiek. Jej ulubionym numerem jest numer 13, z którym gra od czasów uniwersyteckich i który uważa za szczęśliwy. Słowo „thirteen” (trzynaście) ma wytatuowane na biodrze.

Osiągnięcia reprezentacyjne[edytuj]

Juniorskie[edytuj]

  • Mistrzostwa Świata U-20:

Seniorskie[edytuj]

Nagrody indywidualne[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]