Alexander Albon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alexander Albon
Ilustracja
Alexander Albon podczas przedsezonowych testów Formuły 1 na torze Barcelona-Catalunya (2019)
Państwo  Tajlandia
Pochodzenie  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1996
Londyn
Sezon 2019
Seria Formuła 1
Zespół Red Bull Racing
Samochód Red Bull RB15
Nr startowy 23
Partnerzy Max Verstappen
Sukcesy

2014: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (II wicemistrz)
2016: Seria GP3 (wicemistrz)
2018: Formuła 2 (II wicemistrz)

Alexander Albon (ur. 23 marca 1996 roku w Londynie) – tajski kierowca wyścigowy brytyjskiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

Albon rozpoczął karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w wieku 16 lat w 2012 roku w Formule Renault. W tym roku rozpoczął starty w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz w Alpejskiej Formule Renault. W obu tych seriach Tajlandczyk podpisał kontrakt z hiszpańską ekipą EPIC Racing. W serii alpejskiej uzbierał 26 punktów, co mu dało 17 pozycję w klasyfikacji generalnej, zaś w europejskim pucharze nigdy nie zdołał zapunktować.

Na sezon 2013 Albon podpisał kontrakt z belgijską ekipą KTR na starty w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. Z dorobkiem odpowiednio 22 i 61 punktów uplasował się tam odpowiednio na szesnastej i 22 pozycji w klasyfikacji generalnej.

W 2014 roku Tajlandczyk kontynuował współpracę z belgijską ekipą KTR w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. W edycji europejskiej w ciągu czternastu wyścigów, w których wystartował, trzykrotnie stawał na podium. Uzbierał łącznie 117 punktów. Dało mu to trzecie miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. W serii północnoeuropejskiej odniósł jedno zwycięstwo i dwa razy stawał na podium. Z dorobkiem osiemdziesięciu punktów został sklasyfikowany na siedemnastej pozycji w klasyfikacji generalnej.

Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2015 awansował do Europejskiej Formuły 3, w której ścigał się w barwach francuskiego zespołu Signature. Tajlandczyk najlepsze wyniki odnotował na ulicznym torze Norisring, gdzie dwukrotnie startował z pole position. W wyścigach dojechał jednak odpowiednio na drugiej i trzeciej lokacie. Podium uzyskał także na obiekcie Spa-Francorchamps i Hockenheimringu. Zdobyte punkty sklasyfikowały go ostatecznie na 7. miejscu. Albon wystartował również w Grand Prix Makau. Linię mety przeciął w nim jako trzynasty.

Seria GP3[edytuj | edytuj kod]

W roku 2016 Albon awansował do GP3, gdzie nawiązał współpracę z francuskim zespołem ART Grand Prix. Tajlandczyk był najgroźniejszym rywalem w walce o tytuł swojego zespołowego partnera, a zarazem podopiecznego Scuderii Ferrari, Charlesa Leclerca. Alexander zaliczył zwłaszcza znakomity początek sezonu, w którym stanął w pięciu z ośmiu pierwszych wyścigów na podium. Trzykrotnie sięgał po zwycięstwo - w głównym wyścigu na Silverstone oraz w sprintach w Katalonii oraz Hungaroringu. Po słabszym weekendzie na torze Spa-Francorchamps odnotował znaczne straty do rywala. Uratował jednak swe szanse drugim miejscu w niedzielnym wyścigu na Monzie oraz zwycięstwem w głównym starcie na Sepang. Finał w Yas Marina Circuit rozpoczął znakomicie, od pole position. W trakcie wyścigu, po neutralizacji, doszło między nim a Brytyjczykiem Jackiem Aitkenem do kolizji, w wyniku której utracił jakiekolwiek szanse na tytuł. Był w tym momencie jednak pewny wicemistrzostwa serii. Albon siedmiokrotnie mieścił się w czołowej trójce, w tym czterokrotnie na jego najwyższym stopniu. Dwukrotnie również startował z pole position.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

GP3[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2016 ART Grand Prix Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
GER
Niemcy
GER
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Malezja
MAL
Malezja
MAL
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
177 2
6 1 2 2 1 14 7 1 4 NU 9 10 6 2 1 8 NU NU

Formuła 2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych emliminacjach Punkty Pozycja
2017 ART Grand Prix BHR
Bahrajn
BHR
Bahrajn
ESP
Hiszpania
ESP
Hiszpania
MON
Monako
MON
Monako
AZE
Azerbejdżan
AZE
Azerbejdżan
AUT
Austria
AUT
Austria
UK
Wielka Brytania
UK
Wielka Brytania
HUN
Węgry
HUN
Węgry
BEL
Belgia
BEL
Belgia
ITA
Włochy
ITA
Włochy
ESP
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
86 10
6 7 5 8 4 6 - - 5 2 18 10 8 7 12 18 14 8 12 9 7 2
2018 DAMS BHR
Bahrajn
BHR
Bahrajn
AZE
Azerbejdżan
AZE
Azerbejdżan
ESP
Hiszpania
ESP
Hiszpania
MON
Monako
MON
Monako
FRA
Francja
FRA
Francja
AUT
Austria
AUT
Austria
UK
Wielka Brytania
UK
Wielka Brytania
HUN
Węgry
HUN
Węgry
BEL
Belgia
BEL
Belgia
ITA
Włochy
ITA
Włochy
RUS
Rosja
RUS
Rosja
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
212 3
4 13 1 13 5 2 NU NU NU 7 5 5 1 7 5 1 5 3 3 NU 1 3 14 8

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2012 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 EPIC Racing 13 0 0 0 0 0 NS
Alpejska Formuła Renault 2.0 13 0 0 0 0 26 17
2013 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 KTR 14 0 1 1 0 22 16
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 6 0 0 1 1 61 22
2014 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 KTR 14 0 1 0 3 117 3
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 6 1 0 1 2 80 17
2015 Europejska Formuła 3 Signature 31 0 2 1 5 187 7
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 13
2016 Seria GP3 ART Grand Prix 18 4 3 4 7 177 2
Masters of Formula 3 Hitech GP 2 0 0 0 0 N/A 5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]