Alfa-enolaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Alfa-enolaza, enolaza 1enzym zaangażowany w glikolizę ulegający ekspresji w większości tkanek, jeden z izoenzymów enolazy. Jest homodimerem 2 podjednostek alfa.

Związek z Myc-binding protein-1[edytuj]

Gen kodujący to białko, ENO1, koduje również białko zwane MBP1 (Myc-binding protein-1), odpowiedzialne za down-regulację aktywności protoonkogenu c-myc[1]. Alfa-enolaza stanowi dłuższą formę, mierzącą 48 kDa, zlokalizowaną w cytoplazmie i jądrze, podczas gdy krótsza MBP1 o masie 37 kDa spotykana jest głównie w jądrze.

Znaczenie kliniczne[edytuj]

Alfa-enolaza zidentyfikowana została jako autoantygenem w encefalopatii Hashimoto[2]. Pojedyncze badania identyfikowały także enolazę 1 jako autoantygen związany z ciężką astmą[3] oraz domniemany cel antyendotelialnych przeciwciał spotykanych w chorobie Behçeta[4]. Redukcja ekspresji enzymu w nabłonku rogówki stwierdzona została u ludzi chorujący na stożek rogówki[5][6].

Interakcje[edytuj]

Enolaza 1 okazała się wchodzić w interakcje z TRAPPC2[7].

Przypisy

  1. Aruna Subramanian, Donald M. Miller, Structural analysis of alpha-enolase. Mapping the functional domains involved in down-regulation of the c-myc protooncogene, „Journal of Biological Chemistry”, 275 (8), 2000, s. 5958-5965, DOI10.1074/jbc.275.8.5958, PMID10681589.
  2. M. Yoneda i inni, High prevalence of serum autoantibodies against the amino terminal of alpha-enolase in Hashimoto's encephalopathy, „Journal of Neuroimmunology”, 185 (1-2), 2007, s. 195-200, DOI10.1016/j.jneuroim.2007.01.018, PMID17335908.
  3. Dong-Ho Nahm i inni, Identification of alpha-enolase as an autoantigen associated with severe asthma, „The Journal of Allergy and Clinical Immunology”, 118 (2), 2006, s. 376-381, DOI10.1016/j.jaci.2006.04.002, PMID16890761.
  4. Kwang Hoon Lee i inni, Human alpha-enolase from endothelial cells as a target antigen of anti-endothelial cell antibodies in Behcet's disease, „Arthritis & Rheumatology”, 48 (7), 2003, s. 2025-2035, DOI10.1002/art.11074, PMID12847697.
  5. Om P. Srivastava, Deepa Chandrasekaran, Roswell R. Pfister, Molecular changes in selected epithelial proteins in human keratoconus corneas compared to normal corneas, „Molecular Vision”, 12, 2006, s. 1615-1625, PMID17200661.
  6. Kim Nielsen i inni, Proteome profiling of corneal epithelium and identification of marker proteins for keratoconus, a pilot study, „Experimental Eye Research”, 82 (2), 2006, s. 201-209, DOI10.1016/j.exer.2005.06.009, PMID16083875.
  7. A K Ghosh, Steele R, White R A i inni. A novel 16-kilodalton cellular protein physically interacts with and antagonizes the functional activity of c-myc promoter-binding protein 1. „Mol. Cell. Biol.”. 21 (2), s. 655–62, January 2001. UNITED STATES. DOI: 10.1128/MCB.21.2.655-662.2001. ISSN 0270-7306. PMID: 11134351 (ang.). 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.